II SAB/Gd 28/08

PostanowienieWSA w Gdańsku2008-09-01

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Nowakowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, w tym zażalenia do organu wyższej instancji na niezałatwienie sprawy w terminie. W przypadku braku reakcji organu na wniosek, strona powinna skorzystać z przewidzianego w art. 37 § 1 KPA zażalenia, a dopiero po jego rozpatrzeniu lub w przypadku braku reakcji organu wyższego stopnia, może wnieść skargę do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie dopuszczenia do użytkowania instalacji grzewczej. Wcześniej zwrócili się do organu z wnioskiem o kontrolę posesji i wszczęcie postępowania w sprawie podwyższenia komina oraz kontrolę stanu technicznego starego budynku. Organ wydał decyzje dotyczące zabezpieczenia starego budynku i umorzył postępowanie w sprawie nowszego budynku. Skarżący podnieśli, że nie zostali poinformowani o toczącym się postępowaniu i nie brali w nim udziału. Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 1 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Stanisław Nowakowski po rozpoznaniu w dniu 1 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. i R. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie dopuszczenia do użytkowania instalacji grzewczej postanawia odrzucić skargę. Skarżący D. i R. M. wnieśli do Sądu skargę na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie dopuszczenia do użytkowania instalacji grzewczej w budynku usytuowanym przy ulicy [...] w P. W znajdującym się w aktach sprawy piśmie z dnia 24 maja 2007 r. skarżący zwrócili się do Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o skontrolowanie posesji przy ulicy [...] w P. i wszczęcie postępowania w sprawie podwyższenia komina w nowym budynku mieszkalnym znajdującym się na działce nr [...]. W tym samym piśmie zawarto również wniosek o skontrolowanie stanu technicznego grożącego zawaleniem starego budynku mieszkalnego, znajdującego się na tej samej działce, i podjęcie stosownych decyzji. Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 22 czerwca 2007 r. nakazał M. S. opróżnienie w całości grożącego zawaleniem starszego z budynków znajdujących się na przedmiotowej działce oraz zarządził wykonanie doraźnych zabezpieczeń i usunięcie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia Ten sam organ decyzją z 20 lipca 2007 r. umorzył postępowanie w sprawie budowy nowszego z budynków znajdujących się na działce przy ulicy [...] jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu organ wskazał, że na działce usytuowany jest budynek mieszkalny zrealizowany na podstawie ostatecznej decyzji Wójta Gminy o pozwoleniu na budowę z dnia 24 czerwca 1998 r. Z protokołu sprawozdawczo-opiniodawczego wynika, że przewody kominowe są drożne, a podłączenia są wykonane prawidłowo i mogą być użytkowane. Zdaniem organu, skoro budowa jest zrealizowana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i nie stwierdzono nieprawidłowości, należało umorzyć postępowanie. W odpowiedzi na pismo skarżących z 10 grudnia 2007 r., w którym domagali się podjęcia działań wnioskowanych przez nich w piśmie z dnia 24 maja 2007 r., organ 19 grudnia 2007 r. poinformował D. i R. M., że wnioskowane przez nich sprawy zostały rozstrzygnięte ostatecznymi decyzjami. Skarżący w piśmie z 13 maja 2008 r. złożyli do Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego, jak wynika z ich pisma, decyzjami z 22 czerwca 2007 r. i 20 lipca 2007 r. W skardze do Sądu skarżący podnieśli, że nie zostali o toczącym się postępowaniu, zakończonym decyzjami z 22 czerwca 2007 r. i 20 lipca 2007 r., poinformowani, nie brali w efekcie w nim udziału i nie zostali powiadomieni o wydaniu tych decyzji, choć, ich zdaniem, powinni być uznani przez organ za uczestników postępowania. Organowi zarzucili bezczynność w przedmiocie dopuszczenia do użytkowania przewodów kominowych w budynku usytuowanym przy ulicy [...] w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczęte wskutek pisma skarżących z 24 maja 2007 r. postępowanie administracyjne zakończył decyzjami z 22 czerwca 2007 r. i 20 lipca 2007 r. Decyzje te są ostateczne, nie wniesiono bowiem od nich w przewidzianym terminie odwołania. Faktu tego nie zmienia nawet okoliczność braku ich doręczenia skarżącym. Organ nie pozostawał zatem w tej sprawie w bezczynności. Skarżący 13 maja 2008 r. złożyli wniosek o wznowienie postępowania. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Skarżący skorzystali z tej możliwości i w piśmie z 13 maja 2008 r. złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie postępowania administracyjnego zakończonego opisanymi wyżej decyzjami. Jednak stosownie do art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Skarżący o tym, że postępowanie toczyło się bez ich udziału, dowiedzieli się w grudniu 2007 r. z pisma Inspektora Nadzoru Budowlanego z 19 grudnia 2007 r., w którym zostali poinformowani, że "wnioskowane sprawy zostały rozstrzygnięte ostatecznymi decyzjami". Należy zatem przyjąć, że wniosek skarżących o wznowienie postępowania złożony 13 maja 2008 r. został wniesiony po terminie. Wniosek skarżących z 24 maja 2007 r. "o skontrolowanie przedmiotowej posesji", jest w istocie wnioskiem o przeprowadzenie dowodu z oględzin. Należy wskazać, że dowód z oględzin organ może przeprowadzić w ramach toczącego się postępowania administracyjnego, nie może jednak przeprowadzenie oględzin być postępowaniem samym w sobie. Wynika to choćby z tego, że postępowanie administracyjne kończy się co do zasady wydaniem przez organ decyzji albo postanowienia rozstrzygającego sprawę, co w przypadku przychylenia się do wniosku skarżących byłoby niemożliwe, bowiem oznaczałoby tylko i wyłącznie przeprowadzenie środka dowodowego. Tymczasem środek dowodowy ma jedynie pomóc organowi w rozstrzygnięciu sprawy co do istoty. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia w przypadku niezałatwienia sprawy przez organ administracji w terminie określonym w art. 35 kpa jest, stosownie do art. 37 § 1 kpa, zażalenie do organu wyższej instancji. Skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia, ponieważ nie złożyli do organu wyższej instancji zażalenia na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w w przedmiocie dopuszczenia do użytkowania instalacji grzewczej. Znajdujące się w aktach sprawy pismo skarżących z dnia 10 grudnia 2007 r., skierowane do Inspektora Nadzoru Budowlanego, jest bowiem wezwaniem skierowanym do organu o podjęcie czynności wnioskowanych w piśmie skarżących z dnia 24 maja 2007 r. Czynności, o których podjęcie wnioskowano w tym piśmie, to wszczęcie postępowania w przedmiocie podwyższenia komina w nowszym z dwóch budynków znajdujących się na działce przy ulicy [...] P. oraz kontrola stanu technicznego starszego z budynków, znajdującego się na tej działce. Skarga D. i R. M. dotyczy natomiast bezczynności organu w przedmiocie dopuszczenia do użytkowania instalacji grzewczej, a więc przedmiotu innego niż przedmiot, którego dotyczą pisma z 24 maja 2007 r. i 10 grudnia 2007 r. Skarżący, jak wynika z akt sprawy, nie wnieśli zażalenia do organu wyższego stopnia na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie dopuszczenia do użytkowania instalacji grzewczej, nie wyczerpali więc przysługujących im środków zaskarżenia. Wobec tego Sąd skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło