II SAB/Gd 29/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić Skarżącemu M.M. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych uiszczonego wpisu sądowego. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 9 czerwca 2025 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi znajdującej się w aktach sprawy bądź przez nadesłanie skargi zawierającej własnoręczny, oryginalny podpis celem dołączenia do akt sprawy – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto wezwano Skarżącego do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi z 23 kwietnia 2025 r. Skarżący zwrócił się z ponagleniem do właściwego organu. Odrębnym zarządzeniem z tej samej daty wezwano Skarżącego również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwania zostały doręczone Skarżącemu w dniu 20 czerwca 2025 r. (vide: k. nr 24 akt), a zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 27 czerwca 2025 r. W piśmie z 26 czerwca 2025 r. Skarżący wskazał, że pismem z 20 lutego 2025 r. "zwrócił się do Wojewody Pomorskiego w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego ustalenia strategicznej lokalizacji inwestycji w sektorze naftowym." Do pisma załączono własnoręcznie podpisaną skargę oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego. W dniu 26 czerwca 2025 r. na rachunek bankowy tutejszego Sądu wpłynęła kwota 100 zł tytułem wpisu od przedmiotowej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Co do zasady skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu (art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a.), natomiast skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Z przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest uprzednie wniesienie ponaglenia. Stosownie bowiem do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572), dalej jako k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie jest pismem, które – stosownie do art. 63 k.p.a. – powinno spełniać wymogi pisma w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5a – przyp. Sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro warunkiem sensu stricto skutecznego złożenia skargi jest jej wniesienie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu, a przepisy nie przewidują możliwości konwalidacji takiej skargi, to jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (T. Woś, M. Romańska [w:] H. Knysiak-Sudyka, T. Woś, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 58). W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Skarżący bezspornie usunął brak formalny skargi poprzez nadesłanie jej podpisanego odpisu, a ponadto uiścił wpis sądowy. Natomiast w ocenie Sądu Skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji, tj. nie wniósł ponaglenia, o którym mowa w przytoczonych powyżej przepisach. Skarżący stwierdził, że wniósł ponaglenie w piśmie do Wojewody z 20 lutego 2025 r. Jednakże, jak wynika z przekazanych Sądowi przez Wojewodę akt administracyjnych sprawy, pismo to (k. 33 akt administracyjnych) stanowi odpowiedź na wezwanie organu z 5 lutego 2025 r. do jednoznacznego określenia oczekiwanego trybu rozpatrzenia wniosku. Skarżący oświadczył, że jego "wolą jest wznowienie postępowania i uchylenie decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w sektorze naftowym [...], tj. na mocy art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Argumentacja i uzasadnienie wniosku pozostaje bez zmian." Z treści przytoczonego pisma niespornie wynika zatem, że stanowi ono odpowiedź na wezwanie do doprecyzowania wniosku Skarżącego. Nie jest ono natomiast ponagleniem w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a., tj. pismem strony w postępowaniu administracyjnym, w którym podnosi ona fakt niezałatwienia jej sprawy w ustawowym terminie lub wskazuje, że postępowanie jest prowadzone w sposób przewlekły. Rolą ponaglenia jest bowiem zasygnalizowanie przez stronę właściwemu organowi, że w jej ocenie organ prowadzący postępowanie jest bezczynny bądź działa przewlekle. Taki instrument nakłada z kolei na organ wyższego stopnia obowiązek wydania postanowienia, w którym m.in. wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (art. 37 § 6 k.p.a.). Reasumując, Skarżący nie wykazał, że zwracał się z pisemnym ponagleniem do właściwego organu przed wniesieniem skargi, a tym samym nie wyczerpał przysługujących środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co czyni jego skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie pierwszym. Natomiast stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie drugim Sąd z urzędu zwrócił Skarżącemu uiszczony wpis od pisma odrzuconego.