II SAB/Gd 30/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. R. na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. E. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę w treści której opisał przebieg postępowania związanego z żądaniem udostępnienia mu przez Burmistrza Gminy umowy zawartej pomiędzy Zakładem Gospodarki Mieszkaniowej w K. a Wspólnotą Mieszkaniową nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w D. Z treści skargi oraz dokumentacji znajdującej się w aktach organu wynika, iż skarżący w dniu 30 kwietnia 2007 r. wystąpił do organu z wnioskiem o udostępnienie powyższej umowy jako informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 14 maja 2007 r. Burmistrz Gminy wskazując na przepis art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. ) powiadomił skarżącego, iż żądana umowa nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przywołanej ustawy i wyjaśnił, iż kopię umowy skarżący może uzyskać od strony tej umowy tj. Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej. Po otrzymaniu powyższego rozstrzygnięcia skarżący w piśmie z dnia 18 maja 2007 r. wskazał na niemożność uzyskania umowy od stron, zakwestionował stanowisko organu, iż treść żądanego dokumentu nie stanowi informacji publicznej i wskazał na brak podstaw do wydania powyższego postanowienia. Pismem z dnia 4 czerwca 2007 r. Burmistrz poinformował skarżącego, iż podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w postanowieniu i poinformował, iż nie jest w posiadaniu żądanej umowy. Decyzją z dnia 12 czerwca 2007 r. Burmistrz Gminy wskazując na przepisy art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej umorzył postępowanie o udostępnienie informacji publicznej wskazując w uzasadnieniu, że umowa, o udostępnienie której wystąpił skarżący ani nie stanowi informacji publicznej, ani organ nie znajduje się w jej posiadaniu. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia odwołania została doręczona skarżącemu w dniu 13 czerwca 2007 r. W dniu otrzymania decyzji skarżący złożył skargę wskazując na okoliczności związane z przebiegiem postępowania. Wykonując zarządzenie Sądu w przedmiocie sprecyzowania treści skargi skarżący wyjaśnił, iż przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Gminy w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 30 kwietnia 2007 r. o udostępnienie żądanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona skarga dotyczy bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 30 kwietnia 2007 r. Jak wynika z przepisów przywołanej przez organ ustawy o dostępie do informacji publicznej wniosek strony o udostępnienie informacji publicznej organ administracji załatwia bądź przez udostępnienie informacji, bądź w drodze decyzji administracyjnej o odmowie jej udzielenia. W określonych przypadkach organ może również wydać decyzję o umorzeniu postępowania. Od wydanych w tym przedmiocie decyzji stronie przysługuje odwołanie do organu II instancji, a następnie na rozstrzygnięcie organu odwoławczego - skarga do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie organ wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia 30 kwietnia 2007 r. Jej wydanie spowodowało ustanie stanu tzw. bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku. Okoliczność, iż skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu zaprezentowanym w wydanym w toku sprawy postanowieniu, bądź decyzji kończącej to postępowanie nie ma znaczenia dla sprawy, której przedmiotem jest bezczynność organu. Skargę na bezczynność organu można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy ( art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, natomiast w razie wydania decyzji po wniesieniu skargi, przed rozpoznaniem jej przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe ( por. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r., sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA 1987, nr 1, poz. 7 zachowujące nadal aktualność oraz postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Gd 46/03, Lex nr 203323 ). Wobec tego, iż w niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu została wniesiona po wydaniu przez organ decyzji umarzającej postępowanie podlega ona odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy wyjaśnić skarżącemu, iż Sąd w ramach skargi na bezczynność organu i badając jej dopuszczalność w niniejszej sprawie nie miał podstaw do kontroli zgodności z prawem decyzji umarzającej postępowanie. Jak wyjaśniono wyżej kontrola prawidłowości tej decyzji należała w pierwszej kolejności do organu II instancji tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Dopiero rozstrzygnięcie organu odwoławczego tj. Kolegium mogłoby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.