II SAB/Gd 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Sekretarz sądowy Joanna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi M.W. na bezczynność Wójta Gminy w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie 1. zobowiązuje Wójta Gminy do wydania rozstrzygnięcia w sprawie prowadzonej przez organ pod numerem [...] w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z odpisem niniejszego wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie 5000 zł (pięć tysięcy złotych); 4. przyznaje radcy prawnemu A.Z. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 20 marca 2012 roku M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nakazania przywrócenia właściwych stosunków wodnych na działce nr [...], położonej w G., gmina U. Zakres skargi sprecyzowała na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 roku. W uzasadnieniu skargi wskazała, że już od czerwca 2010 roku informowała Wójta o zalewaniu i podtapianiu jej gospodarstwa rolnego przez nowobudowane osiedle domów jednorodzinnych, jednak Wójt nie podejmował działań w kwestii uregulowania zaburzonych stosunków wodnych. Dopiero w styczniu 2011 roku wszczął postępowanie, które zakończył wydaniem decyzji nakazowych skierowanych do inwestorów osiedla. Samorządowe Kolegium Odwoławcze - decyzją z dnia 10 czerwca 2011 roku, nr [...], uchyliło decyzję Wójta dotycząca ww. działki. Kolegium w uzasadnieniu wskazało Wójtowi szereg czynności, które organ winien był wziąć pod rozwagę, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Wójt Gminy, znając wytyczne zawarte w decyzji Kolegium dnia 10 czerwca 2011 roku, winien był zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej w skrócie jako "k.p.a.", przeprowadzić postępowanie i w ciągu dwóch miesięcy wydać decyzję. Nic nie stało na przeszkodzie, aby w miesiącach letnich wszystkie wymagane badania dla działki nr [...] wykonać. Skarżąca wyjaśniła nadto, że w dniu 5 września 2011 roku wystąpiła do organu o przedstawienie materiału dowodowego zebranego w sprawie, a ponadto zarzuciła rażące naruszenie art. 35 i art. 36 k.p.a., na które to pismo Wójt nie odpowiedział. Wójt przeprowadził lustrację przedmiotowej działki dopiero miesiąc później, w dniu 7 października 2011 roku, co świadczy o bezczynności organu. Skarżąca podniosła, że obowiązkiem Wójta było ustalenie zgodności z prawem realizacji studni chłonnych na wszystkich posesjach, w tym ww. działce, jak również wyznaczenie terminu na wykonanie badań. Wójt zlecił wykonanie badań geotechnicznych w dniu 10 lutego 2012 roku, podczas gdy winien był to wykonać najpóźniej na początku września 2011 roku. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że prowadzona sprawa jest bardzo złożona i wielowątkowa. Wymaga przeprowadzenia czynności dowodowych, mających przyczynić się do ustalenia powodu zalewania poszczególnych nieruchomości oraz sposobu rozwiązania tego stanu rzeczy na przyszłość, w tym miedzy innymi przez realizację odpowiednich urządzeń technicznych. Wójt wyjaśnił, że zarządzeniem z 30 września 2011 roku powołał komisję w celu bieżącego dokonania przeglądu przedmiotowego terenu i ustalenia stanu faktycznego. Przeglądu dokonano 7 października 2011 roku. Następnie, celem ustalenia, czy faktycznie zostały na omawianym terenie wykonane studnie chłonne oraz czy w prawidłowy sposób odprowadzają wodę, Wójt uznał za konieczne powołanie w sprawie kolejnego biegłego. W dniu 18 stycznia 2012 roku skarżąca złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które zostało uznane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze za nieuzasadnione postanowieniem z dnia 23 lutego 2012 roku. Następnie w dniu 23 marca 2012 roku Wójt poinformował wszystkie strony prowadzonego postępowania o możliwości zapoznania się z nowym materiałem dowodowym, jakim jest nowa opinia geotechniczna. Zdaniem Wójta, jedynym rozwiązaniem toczącego się postępowania będzie wybudowanie kanalizacji deszczowej wzdłuż ulicy M., jednakże decyzja w tej kwestii należy do radnych Gminy U. Ponadto wskazał, że w związku z powyższym ustaleniem, zasadnym będzie umorzenie toczącego się w niniejszej sprawie postępowania. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2012 roku, sygn. akt II SAB/Gd 30/12, przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W piśmie z dnia 19 lipca 2012 roku pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu oświadczając, że ww. pomoc nie została opłacona w żadnej części. Na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 roku pełnomocnik skarżącej sprecyzowała skargę stwierdzając, że skarga dotyczy sprawy prowadzonej przez Wójta Gminy, która toczy się po decyzji Kolegium nr [...] z dnia 10 czerwca 2011 roku. Wyjaśniła nadto, że również po złożeniu odpowiedzi na skargę nic się w tej sprawie nie wydarzyło. Skarżąca nie dostała od Wójta żadnych informacji dotyczących podjętych przez organ działań. Pełnomocnik Wójta oświadczył, że został złożony wniosek o uwzględnienie w budżecie gminy na 2012 roku zdania pod nazwą "Budowa sieci kanalizacyjno - burzowej". W sprawie została zlecona kolejna opinia, ale pełnomocnik nie był w stanie wskazać, czego ona ma dotyczyć, w jakiej dacie została zlecona i przez kogo ma zostać wykonana. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, że sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.) wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów - między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego - wyrażoną w art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej w skrócie zwanej "k.p.a.", organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. W myśl przepisu art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Zgodnie zaś z art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W sytuacji gdy organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w ww. terminach, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W rozumieniu art. 104 § 1 k.p.a. "załatwienie sprawy" oznacza wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. W przypadku bezczynności organu Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Wniesienie skargi na bezczynność organu do wojewódzkiego sądu administracyjnego dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a. Z art. 52 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z akt administracyjnych nadesłanych przez organ wynika, że skarżąca w dniu 19 stycznia 2012 roku wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie wskazując, że domaga się wyznaczenia Wójtowi Gminy terminu załatwienia sprawy dotyczącej zalewania jej działki, prowadzonej przez organ po wydaniu decyzji Kolegium z dnia 10 czerwca 2011 roku, nr [...], a zatem należało uznać, że wyczerpała tryb z art. 37 k.p.a. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się wydania rozstrzygnięcia w sprawie prowadzonej przez Wójta Gminy pod numerem [...]. Z akt administracyjnych opatrzonych tym numerem wynika, że ww. sprawa dotyczy nakazania - w trybie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 roku - Prawo wodne (Dz. U. z 2005 roku, nr 239, poz. 2019 ze zm.) - dalej w skrócie jako "ustawa - Prawo wodne", przywrócenia właściwych stosunków wodnych na działce nr [...] w G., gmina U. lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom polegającym na zalewaniu terenów sąsiednich. Zgodnie z art. 29 ustawy - Prawo wodne właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie (ust. 1); na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (ust. 2); jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom (ust. 3). Postępowanie administracyjne, prowadzone na podstawie art. 29 ustawy - Prawo wodne ma zatem na celu wykazanie zasadność nakazania właścicielowi danego gruntu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom, o których mowa w tym przepisie. Postępowanie oparte na przepisie art. 29 ust. 3 ustawy - Prawo wodne doprowadzić ma zatem, w zależności od wyniku ustaleń, bądź to do nakazania właścicielowi gruntu dokonania odpowiednich czynności bądź też, w przypadku postępowania prowadzonego na wniosek, do odmowy wydania wobec właściciela gruntu nakazu przewidzianego w tym przepisie. Postępowanie w tej sprawie - zgodnie z treścią "zawiadomienia o wszczęciu postępowania" z dnia 18 stycznia 2011 roku (k. 70 akt administracyjnych nr [...]) zostało wszczęte na wniosek skarżącej z dnia 2 listopada 2010 roku. Wójt Gminy wydał w dniu 4 kwietnia 2011 roku decyzję nr [...], w której nakazał J. i S. M. przywrócenie właściwych stosunków wodnych na działce nr [...], położonej w obrębie geodezyjnym G., gmina U. lub wykonanie na tej działce urządzeń zapobiegającym ww. szkodom w terminie 1 miesiąca od daty uprawomocnienia się tej decyzji. Na skutek odwołania J. i S. M. od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 10 czerwca 2011 roku uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia Wójtowi Gminy. Decyzja ta została wysłana Wójtowi w dniu 28 czerwca 2011 roku. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy nie doszło do dnia rozpoznania niniejszej skargi do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowym postępowaniu. Wójt Gminy dopiero w dniu 30 września 2011 roku, a więc po upływie niemal trzech miesięcy od otrzymania decyzji Kolegium z dnia 10 czerwca 2011 roku, wydał zarządzenie o powołaniu komisji do przeprowadzenia przeglądu działek położnych przy ulicy M. w G., w tym działki nr [...] w związku z przedmiotowym postępowaniem. Brak jest przy tym jakichkolwiek okoliczności uzasadniających opieszałość organu w tym okresie. Wójt nie skierował ponadto do stron postępowania zawiadomienia w trybie art. 36 k.p.a. Następnie - w dniu 7 października 2011 roku - dokonano przeglądu ww. działek, po czym nastąpił kolejny nieuzasadniony okres bezczynności organu, trwający do dnia 25 stycznia 2012 roku (a zatem przez kolejne trzy miesiące), kiedy to sporządzono notatkę urzędową na okoliczność ustalenia dalszego toku postępowania. W notatce tej wskazano na uzyskanie informacji ze Starostwa Powiatowego o prowadzonych badaniach gruntowych w okolicach ulicy M., a ponadto wskazano na konieczność zlecenia wykonania badań i uzyskania stosownej opinii, po czym ustalony zostanie dalszy tok postępowania. Wskazać w tym miejscu należy, że w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów wskazujących na prowadzoną przez Wójta Gminy korespondencję ze Starostwem Powiatowym. Mimo, że w aktach znajduje się opinia geotechniczna z lutego 2012 roku, dotycząca rozpoznania warunków gruntowo-wodnych w podłożu działek położonych w G., przy ulicy M., w celu zbadania możliwości wykonania studni chłonnych, to brak jest dokumentu zlecenia wykonania opinii, na który organ się powoływał zarówno w piśmie wyjaśniającym skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2012 roku, w związku z wniesionym przez skarżącą zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, jak również w odpowiedzi na skargę. Z akt sprawy wynika nadto, że w dniu 23 marca 2012 roku organ wystosował do stron postępowania pismo, w którym stwierdził, że stosownie do art. 10 k.p.a. strony mogą zapoznać się z zebranym materiałem dowodowym w sprawie, a następnie złożyć wnioski i uwagi w terminie 7 dni. Jest to ostatnia czynność organu, jaka została udokumentowana w sprawie. Na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 roku pełnomocnik organu wprawdzie oświadczył, że w sprawie została zlecona kolejna opinia, jednak nie był w stanie wyjaśnić, w jakiej dacie została ona zlecona i przez kogo ma zostać wykonana. W aktach sprawy, których oryginał został przekazany do Sądu dopiero w dniu 31 sierpnia 2012 roku, brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających takie działanie organu. Do rozstrzygnięcia sprawy nie doszło również po wniesieniu rozpoznawanej skargi, to jest po dniu 20 marca 2012 roku. Z przytoczonych powyżej okoliczności wynika, że po załączeniu do akt sprawy opinii geotechnicznej z lutego 2012 roku organ nie podjął w sprawie jakichkolwiek czynność do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie, a więc przez dziewięć miesięcy i nic nie wskazuje na to aby miał zamiar podejmować dalsze czynności wyjaśniające. Wójt Gminy w dniu 22 marca 2012 roku przekazał skargę do tutejszego Sądu, zaś w dniu 23 marca 2012 roku dokonał zawiadomienia stron w trybie art. 10 § 1 k.p.a. Jednocześnie w zawiadomieniu tym wskazano na możliwość zapoznania się ze sporządzoną opinią biegłego. Skoro organ skierował do stron zawiadomienie w trybie art. 10 § 1 k.p.a., to należy wnioskować, że uznał, iż zebrał materiał dowodowy niezbędny do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Potwierdzają to akta administracyjne przedmiotowej sprawy, które jako ostatnią czynność w sprawie wskazują ww. zawiadomienie z dnia 23 marca 2012 roku. Pomimo tego, organ nadal nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie. W tych okolicznościach sprawy skargę M. W. na bezczynność Wójta Gminy - polegającą na nierozpatrzenia jej wniosku z dnia 2 listopada 2010 roku o podjęcie działań związanych przywróceniem właściwych stosunków wodnych, należało uznać za uzasadnioną. Z przytoczonych na wstępie przepisów art. 12 i art. 35 § 1 i 3 k.p.a. wynika, że Wójt Gminy winien rozpoznać wniosek skarżącej w ciągu miesiąca od dnia otrzymania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 czerwca 2011 roku, a więc najpóźniej do końca miesiąca lipca 2011 roku, przy czym uwzględniając złożony charakter sprawy, termin ten mógł zostać przesunięty do końca miesiąca sierpnia tego roku. Tymczasem pierwsze czynności w sprawie organ podjął dopiero w dniu 30 września 2011 roku (wyznaczenie komisji) oraz w dniu 7 października 2011 roku (przeprowadzenie przeglądu nieruchomości). Następnie w lutym 2012 roku została sporządzona opinia geotechniczna, przy czym z akt sprawy nie wynika kiedy zlecono jej wykonanie. Według oświadczenia organu zawartego w piśmie skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2012 roku, zlecenia dokonano dopiero w dniu 10 lutego 2012 roku, a więc po kolejnych kilku miesiącach bezczynności organu w sprawie. Od lutego 2012 roku organ pozostawał bezczynny do czasu wydania wyroku w niniejszej sprawie. Podkreślić przy tym należy, że nie występowały żadne okoliczności uzasadniające wstrzymywanie biegu postępowania, zaś organ zaniechał zawiadomienia stron o niezałatwieniu sprawy w terminie w trybie art. 36 k.p.a. i nie wskazał nowego terminu jej załatwienia. Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na uchylaniu się organu od wydania decyzji administracyjnej, narusza prawa strony, podważa autorytet władzy i zaufanie obywateli do organów Państwa. Bezczynność organu administracji publicznej, polegająca na uchylaniu się organu od wydania decyzji administracyjnej, bądź podjęcia innych czynności, do których jest zobowiązany, oprócz tego, że powoduje niezałatwienie sprawy z wszelkimi tego konsekwencjami negatywnymi dla strony, pozbawia również stronę możliwości złożenia środków odwoławczych, a w dalszej konsekwencji wniesienia skargi do sądu, co godzi w konstytucyjne wolności i prawa obywatela. Prowadząc postępowanie administracyjne organy administracji publicznej winny stać na straży praworządności i podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając skargę za zasadną, orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku, przy czym - kierując się złożonym charakterem sprawy, zakreślił organowi termin dwóch miesięcy na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 149 § 1 zd. 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd, w punkcie drugim sentencji wyroku, stwierdził, że bezczynność Wójta Gminy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ opisana powyżej bezczynność organu narusza w sposób rażący art. 12 i art. 35 § 1 i 3 k.p.a. Ponadto istotną okolicznością, mającą wpływ na ocenę bezczynności organu jako rażąco naruszającej prawo, jest rodzaj ewentualnych konsekwencji wobec skarżącej, które może ona za sobą pociągać. W przedmiotowej sprawie, nieuzasadnione przewlekanie postępowania powoduje bowiem brak rozstrzygnięcia na drodze postępowania administracyjnego w kwestii właściwych stosunków wodnych na nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością skarżącej. Brak takiego rozstrzygnięcia skutkuje tym, że dotychczas nie wyjaśniono czy ewentualne nieprawidłowości w stosunkach wodnych mogą być przyczyną zalewania nieruchomości należącej do skarżącej. Powyższe ustalenia Sądu skutkowały wymierzeniem organowi, w punkcie trzecim sentencji wyroku, na wniosek skarżącej, grzywny na podstawie art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w kwocie 5000 zł. Sąd uznał, że grzywna w tym wymiarze spełni funkcję zarówno represyjną, jak i prewencyjną. Wysokość grzywny Sąd ustalił mając na uwadze treść art. 149 § 2 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 roku w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2011 r. i w drugim półroczu 2011 r. (M. P. z 2012 roku, poz. 94). Zgodnie z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W 2011 roku - jak wynika z powyżej opisanego obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 17 lutego 2012 r., przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, wyniosło 2974,69 zł. Wymierzając grzywnę w wysokości 5000 zł, Sąd wziął pod uwagę, że do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie Wójt Gminy nie rozstrzygnął sprawy prowadzonej pod numerem [...], której dotyczy wniosek skarżącej z dnia 2 listopada 2010 roku. Sąd zważył również, że przyczyną złożenia wniosku przez M. W. w ww. sprawie było stwierdzenie zalewania jej nieruchomości, co oznacza, że dalsza bezczynność organu powoduje niepewność skarżącej co do czynników powodujących taki stan nieruchomości. Jak przyjmuje się powszechnie, fundamentalne znaczenie dla porządku demokratycznego państwa prawa mają m. in. gwarantowane przez Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzoną w Rzymie dnia 4 listopada 1950 roku (Dz. U. z 1993 roku, nr 61, poz. 284 ze zm.) prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (art. 6 ust. 1 Konwencji) oraz zapewnione w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Na tle gwarancji sformułowanych w Konstytucji trzeba podkreślić, że nakaz "rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki" należy do gwarancji proceduralnych o szczególnym znaczeniu dla jednostki, gdyż szybkie uzyskanie rozstrzygnięcia leży w bezpośrednim interesie strony, jak również w interesie publicznym, zważywszy na fakt, że opóźnienia wiążą się nie tylko z osłabieniem skuteczności, lecz także z utratą zaufania do państwa (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 grudnia 2010 roku, sygn. akt P 11/09, OTK-A 2010/10/128). W punkcie czwartym sentencji wyroku Sąd przyznał radcy prawnemu A. Z. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 442,80 zł, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu albowiem pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że skarżąca nie poniosła kosztów udzielonej pomocy prawnej w żadnej części. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 14 ust. 2 punkt 1 lit. c w zw. z § 2 ust. 3, § 15 pkt 1 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2002 r., nr 163, poz. 1349 ze zm.).