II SAB/Gd 31/11

PostanowienieWSA w Gdańsku2011-07-25

Skład orzekający: Katarzyna Krzysztofowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które służyły stronie w postępowaniu przed organem właściwym. W przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie, takim środkiem jest zażalenie do organu wyższej instancji. Niewniesienie takiego zażalenia skutkuje niedopuszczalnością skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
R. S. złożył skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Skarżący nie wniósł jednak zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie przez Wojewodę. W związku z tym, Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do wyjaśnienia tej kwestii. Skarżący wyjaśnił, że złożył zażalenie na postanowienie Wojewody o zawieszeniu postępowania, co sąd uznał za niewystarczające do wyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: skargę odrzucić. W dniu 18 maja 2011 roku R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia 14 września 2009 roku, nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej K. i P. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] położonej w G. przy ul. [...]. Jak wynikało z akt administracyjnych skarżący nie wniósł do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenia na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie przez Wojewodę. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 8 lipca 2011 roku, skarżący został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi występował do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. W wykonaniu powyższego wezwania skarżący, pismem z dnia 19 lipca 2011 roku, wyjaśnił, że w dniu 8 czerwca 2010 roku wniósł do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie na postanowienie Wojewody z dnia 10 maja 2010 roku w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako k.p.a.) lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. – takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższej instancji przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia tj. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Za zażalenie wniesione w opisanym trybie nie można bowiem uznać zażalenia strony na postanowienie Wojewody z dnia 10 maja 2010 roku o zawieszeniu postępowania odwoławczego. Ponieważ skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ją odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło