II SAB/Gd 33/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Sędziowie: Asesor WSA Justyna Dudek - Sienkiewicz Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2024 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. – C. na przewlekłość postępowania Wójta Gminy Smołdzino w sprawie warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej B. G. – C. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. B. G. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pismem z 22 czerwca 2024 roku skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy Smołdzino (dalej jako: Wójt) postępowania w sprawie warunków zabudowy. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z 10 maja 2023 r. Wójt odmówił skarżącej ustalenia warunków zabudowy na jej wniosek z 22 lutego 2023 roku, dotyczący budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego (przeznaczonego na pracownię ceramiki użytkowej i szkła artystycznego, stolarnię, garaż, pomieszczenia techniczne), na działkach nr [...] i [...], w miejscowości Ł., gmina [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku - decyzją z 25 września 2023 r., nr SKO.450.97.2023, uchyliło ww. rozstrzygnięcie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Pismem z 12 listopada 2023 r. skarżąca zwróciła się do Wójta o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia polegającego na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budynkiem technicznym i pracownią ceramiki, na ww. działkach. Następnie, pismem z 15 maja 2024 r. (data wpływu do SKO) strona wniosła zażalenie na przewlekłość postępowania w wydaniu decyzji o warunkach zabudowy. Decyzją z 3 czerwca 2024 r. Wójt odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W skardze na przewlekłość ww. postępowania Wójta z 22 czerwca 2024 roku strona wskazała, że było ono prowadzone ponad 7 miesięcy od dnia złożenia ponownego wniosku (pisma z 12 listopada 2023 r.), co stanowi rażące naruszenie art. 35 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1130). Ponadto naruszone zostały prawa strony do informacji, bowiem organ nie udzielał jej informacji o sprawie, co stanowi naruszenie art. 61 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wedle treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej w skrócie "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd - uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne i prawne należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten - zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Pogląd ten zaakceptował także Naczelny Sąd Administracyjny (w składzie 7 sędziów) w postanowieniu z dnia 2 września 2020 roku, sygn. II OSK 3732/18, którym na podstawie art. 189 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok sądu I instancji i odrzucił skargę w analogicznej sprawie, dotyczącej przewlekłości postępowania organu I instancji w sprawie o wydanie warunków zabudowy, w której skarga na przewlekłość postępowania organu również została wniesiona po wydaniu decyzji przez organ. Na podstawie akt niniejszej sprawy Sąd ustalił, że Wójt Gminy Smołdzino w dniu 3 czerwca 2024 roku wydał decyzję dotyczącą postępowania z wniosku skarżącej o ustalenie warunków zabudowy. Przedmiotowa skarga na przewlekłość postępowania organu została natomiast wniesiona za pośrednictwem ePUAP-u w dniu 22 czerwca 2024 roku, a więc już po wydaniu decyzji przez organ. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.