II SAB/Gd 34/04

PostanowienieWSA w Gdańsku2004-10-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Nowakowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie stwierdzenia niezgodności czynności z prawem i przyznania zadośćuczynienia za krzywdę jest dopuszczalna, gdy organ ten nie jest właściwy do rozpatrywania takich spraw?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli organ ten nie jest właściwy do rozpatrywania sprawy, której dotyczy zarzut bezczynności, a tym samym nie działa w formach wskazanych w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takim przypadku sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie stwierdzenia niezgodności czynności z prawem i przyznania zadośćuczynienia za krzywdę. Skarżący podnosił, że Rada Miasta nie podjęła stosownych działań po skierowaniu do niej skargi w dniu 15 grudnia 2003r. Sąd uznał, że Rada Miasta nie jest organem właściwym do rozpatrywania sprawy o przyznanie zadośćuczynienia i nie działa w tym zakresie w formach wskazanych w przepisach PPSA.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

II SAB/Gd 34/04 POSTANOWIENIE Dnia 21 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie stwierdzenia niezgodności czynności z prawem i przyznania skarżącemu zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę postanawia: odrzucić skargę. W dniu 20 stycznia 2004r. S. M. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie "stwierdzenia niezgodności czynności z prawem i przyznania skarżącemu zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę". W uzasadnieniu skargi S. M. podnosił, że w dniu 15 grudnia 2003r. skierował skargę do Rady Miasta, która nie podjęła stosownych działań. Wojewódzki Są Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: l) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie z art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienia skargi jest niedopuszczalne z innych względów. Rada Miasta nie jest organem właściwym do rozpatrywania sprawy o przyznanie skarżącemu zadośćuczynienia. Organ ten nie działa w przedmiotowej sprawie w formach wskazanych w art. 3 § 1 pkt. 1-4 cyt. wyżej ustawy p.s.a. Nie można zatem zaskarżyć bezczynności organu administracji w tym zakresie. Z tych też przyczyn Sąd uznał, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn i, na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło