II SAB/Gd 35/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie oceny stanu technicznego obiektu budowlanego postanawia odmówić I. R. przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. I. R. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawczyni jest osobą samotną i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem jej utrzymania jest emerytura w wysokości 1 524,24 zł miesięcznie netto. Skarżąca zamieszkuje w mieszkaniu, stanowiącym jej współwłasność o powierzchni 74 m2. Jak wskazała, wymaga ono remontów. Zgodnie z oświadczeniem, poza powyższymi składnikami majątku, wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych. Posiada oszczędności na rachunku bieżącym w wysokości około 4 000 zł. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Wskazane przepisy stanowią wyjątek od zasady, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych wyżej przepisach i to na nim spoczywa ciężar dowodu w tym zakresie. W niniejszym stanie faktycznym dochód gospodarstwa domowego wnioskodawczyni kształtuje się na poziomie około 1 500 zł miesięcznie netto. Skarżąca nie ma nikogo na utrzymaniu. Koszty sądowe na obecnym etapie postępowania zamykają się w kwocie wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie wynosi 100 zł. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę dochody gospodarstwa domowego wnioskodawczyni oraz posiadane zasoby pieniężne na rachunku bankowym w kwocie około 4 000 zł, brak jest podstaw, by uznać, że nie jest ona w stanie uiścić wpisu sądowego i pozostałych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.