II SAB/Gd 39/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A S.A. w P. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia odszkodowania za działkę zobowiązuje Prezydenta Miasta w terminie 30 dni od daty otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku skarżącego o odszkodowanie za działkę gruntu położoną w G. w rejonie ulicy [...] oznaczoną numerem geodezyjnym [...]. A SA w W. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie dotyczącej odszkodowania za działkę nr [...], położoną w G. w rejonie ul. [...]. W uzasadnieniu wskazano, że dniu 17.08.2004 r. skarżący przesłał Prezydentowi Miasta wezwanie do udziału w negocjacjach w sprawie ustalenia odszkodowania, zakreślając 14 dniowy termin ustosunkowania się Prezydenta Miasta do przedstawionych propozycji polubownego załatwienia sprawy. Z uwagi na brak jakiejkolwiek reakcji ze strony Prezydenta Miasta, skarżący w dniu 23.09.2004 r. wystąpił do w/w organu z żądaniem wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia wysokości przedmiotowego odszkodowania. Skarżący podkreślił, iż w dniu 27.10.2004 r. otrzymał pismo będące odpowiedzią na wezwanie negocjacyjne. W piśmie tym zaznaczono, iż brak jest podstaw prawnych do pozytywnego rozpatrzenia wniosku z uwagi na fakt, iż w treści powołanej decyzji podziałowej nie ma bezpośredniego przywołania art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami, co logicznie wyklucza zdarzenie prawne wynikające z tego przepisu. Skarżący wskazał, iż w obliczu wielomiesięcznej bezczynności organu, w dniu 15.11.2004 r. skierował do Wojewody, zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie oraz wniosek o wyłączenie tego organu. Wojewoda, postanowieniem z dnia 31.1.2005 roku uzasadniając odmowę wyłączenia Prezydenta Miasta jednocześnie uznał, iż organ ten nie przeprowadził prawidłowych negocjacji w sprawie i postanowił, iż winien on, jako organ wykonawczy miasta przeprowadzić prawidłowo rokowania. Analizując miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego stwierdził, iż przedmiotowe działki znajdują się na terenie przeznaczonym pod poszerzenie drogi (ul. [...]), a tym samym gmina będzie zobowiązana na podstawie art. 98 ust. 1 cytowanej ustawy - przejąć z mocy prawa na własność nieruchomości przeznaczone pod drogę. Z uwagi na brak jakiejkolwiek reakcji organu na postanowienie Wojewody, skarżący w dniu 18.05.2005 roku skierował kolejne pismo zakreślające termin 1.06.2005 roku do przedstawienia propozycji porozumienia w sprawie należnych odszkodowań albo wydania decyzji odmawiających ustalenia odszkodowania. W piśmie tym skarżący kolejny raz zwrócił uwagę na występujące w sprawie okoliczności i przekroczone terminy. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z decyzją tego organu z dnia 17 listopada 1999r., orzeczono o zatwierdzeniu na wniosek właściciela: B S.A., projektu podziału nieruchomości, działki nr [...], położonej w G. przy ul. [...]. Zgodnie z jej treścią, w wyniku podziału przedmiotowej nieruchomości gruntowej, powstały działki od nr [...] do nr [...]. Ponadto orzeknięto, że działka nr [...] przechodzi na cele komunikacyjne. Za powyższą działkę przeznaczoną pod drogę, Gmina Miasta na podstawie Zarządzenia Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 18.12.2002r., wypłaciła byłemu właścicielowi - B S.A. należne odszkodowanie. Organ podkreślił, iż powyższa decyzja zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości nie orzekła, że działka o nr [...] przeszła na cele komunikacyjne, zatem nie ma podstaw do wypłaty za nią odszkodowania, gdyż zawarto w podstawie prawnej przedmiotowej decyzji art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami i orzeczono jedynie o przejściu działki nr [...] na rzecz Gminy Miasta. Pismem z dnia 31 stycznia 2006r. A RP SA w Warszawie poinformowała, iż zmieniła nazwę na A i uzyskała status organizacji pożytku publicznego. Skarżąca podtrzymała również skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie dotyczącej odszkodowania za działki nr [...] i [...], położonych w G. w rejonie ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim wypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Zgodnie bowiem z art. 37 ust. 1 kpa na niezałatwienie spraw w terminie określonym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Skarżąca wystąpiła z zażaleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 kpa. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 1 i 3 kpa). Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania (pisma, podania, wniosku) organowi administracji publicznej (art. 61 § 3 kpa). Jeżeli organ zobowiązany do załatwienia sprawy w terminie określonym przez przepisy prawa nie dochował tego terminu, wówczas stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu, który zobowiązany był do rozpatrzenia sprawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Niewątpliwie Prezydent Miasta winien rozstrzygnąć w trybie i na zasadach przewidzianych w kpa rozstrzygnąć o żądaniu wnioskodawcy nie zaś ograniczać się jedynie do korespondencji. Świadczy to o bezczynności organu. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznając skargę za zasadną Sąd na podstawie art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.