II SAB/Gd 40/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odrzucić skargę. P. K. wystąpił bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia jego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 30 czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Skarga została w dniu 27 października 2008 r. przekazana przez tutejszy Sąd według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania wskazując, że decyzją z dnia 23 października 2008 r., nr [...] rozpatrzyło odwołanie skarżącego utrzymując w mocy opisaną wyżej decyzję Prezydenta Miasta. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 – 3 cyt. ustawy, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu (tak Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 248; zob. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/GI 647/04, ONSAiwsa z 2005 r., nr 6, poz.116; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 803/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt I FSK 689/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 27 października 2008 roku, tj. w dniu przekazania skargi Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Sąd, rozważając dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie, miał na względzie, że zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność organa podjął już rozstrzygnięcie w sprawie. W rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi przez P. K., tj. w dniu 27 października 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w bezczynności. Z odpowiedzi na skargę oraz nadesłanych akt administracyjnych wynikało, iż Kolegium rozstrzygnęło odwołanie skarżącego od decyzji organu pierwszej instancji, wydając w dniu 23 października 2008 r. decyzję, doręczoną skarżącemu w dniu 3 listopada 2008 r. Należy mieć na uwadze, iż w sprawie skargi na bezczynność organu, przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, a więc czy podjął czynności, które zobowiązany był wykonać. W sytuacji kiedy żądana czynność została wykonana organ nie pozostaje w bezczynności. Bez znaczenia pozostaje fakt, czy wydane orzeczenie jest zgodne lub niezgodne z prawem. Istotne jest jedynie to, czy czynność została wykonana, bowiem w sprawie skargi na bezczynność organu sąd nie ocenia prawidłowości wydanego aktu. Akt ten może być przedmiotem oceny zgodności z prawem tylko wówczas, gdy zostanie zaskarżony do sądu. Reasumując, skoro przed złożeniem skargi organ wydał decyzję administracyjną, to nie pozostawał on w bezczynności, a zatem skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.