II SAB/Gd 41/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Skrzycka - Pilch Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Sekretarz sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 9 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej przy realizacji budynku garażowego na działce nr [...] postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Z. K. kwotę 357,- zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] lipca 2007 r. Z. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. jedną skargę, w której domagał się zobowiązania organu administracji do wydania rozstrzygnięć w sprawie "dotyczącej budowy budynku szopo-garażu oraz dwóch budynków gospodarczych (chlewik i szopa gliniana) na działkach nr [...], [...], i [...] położonych w S. gmina K.". Ponadto domagał się "ukarania dyscyplinarnego pracowników PINB w P. w związku z nie wydaniem w terminie decyzji w tych sprawach". W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w sprawach dotyczących: - budynku gospodarczego pełniącego rolę chlewika - budynku gospodarczego pełniącego rolę stodoły - nielegalnego użytkowania budynku garażowo - gospodarczego organ I instancji wydał następujące rozstrzygnięcia - decyzję z dnia [...] lipca 2007 r., którą orzekł o braku podstaw do wydania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego pełniącego funkcję chlewika w zabudowie zagrodowej zrealizowanego na dz. nr [...] - decyzję z [...] lipca 2007 r., którą orzekł o braku podstaw do wydania nakazu rozbiórki budynku gospodarczego pełniącego funkcję stodoły w zabudowie zagrodowej na dz. nr [...] oraz - postanowienie z dnia [...] lipca 2007 r., którym nałożył na L. R. grzywnę w wysokości [...] tyś. złotych w związku z nielegalnym użytkowaniem budynku garażowo-gospodarczego na dz. nr [...] w S. Organ ustalił, iż obiekty te znajdują się na działkach nr [...] i [...]. Organ I instancji wyjaśnił, że w sprawach zakończonych wyżej wymienionymi decyzjami doręczył rozstrzygnięcie skarżącemu. W innych postępowaniach związanych z zabudową na innych działkach uznano, iż skarżący nie jest stroną i udzielono mu odpowiedzi na piśmie. Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...] października 2007 r. rozdzielono niniejszą skargę w ten sposób, że: a) sprawę dotyczącą bezczynności organu I instancji w sprawie budowy na działce nr [...] budynku gospodarczego pełniącego funkcję chlewika w zabudowie zagrodowej zarejestrowano pod sygn. akt IISAB/GD 26/07 b) sprawę dotyczącą bezczynności organu I instancji w sprawie realizacji z naruszeniem prawa na przedmiotowej działce budynku gospodarczego pełniącego funkcje stodoły w zabudowie zagrodowej zarejestrowano pod sygn. akt IISAB/GD 40/07 c) sprawę dotyczącą bezczynności organu I instancji w sprawie samowoli budowlanej przy realizacji budynku garażowego na działce nr [...] w S. zarejestrowano pod sygn. akt IISAB/GD 41/07 Ponadto, po przeprowadzeniu z urzędu dowodu z akt sądowych zarejestrowanych w tutejszym Sądzie pod sygn. akt II SAB/GD 24/08 oraz II SAB/GD 25/08 Sąd ustalił, iż opisane wyżej decyzje zostały skarżącemu doręczone i Z. K. wniósł od nich odwołanie, które nie zostało jeszcze rozpoznane. Wniesione w tych sprawach skargi Z. K. na bezczynność organu administracji w przedmiocie rozpoznania odwołań od decyzji zostały odrzucone z uwagi na nieuiszczenie wpisu przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd zobowiązuje organ administracji do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie wszczętej na żądanie strony. Sąd nie rozpatruje zatem merytorycznie danej sprawy, koncentrując się jedynie na tym czy organ pozostaje czy też nie w bezczynności w wydaniu rozstrzygnięcia oraz czy przed wniesieniem skargi wyczerpany został tryb zażaleniowy w rozumieniu art. 37 § 1 k.p.a. w związku art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając skargę na bezczynność sąd administracjny uwzględnia stan faktyczny i prawny sprawy w dniu wydania orzeczenia. Skarga na bezczynność wniesiona przez stronę po wydaniu orzeczenia przez organ I instancji podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny, jeśli zaś decyzja została wydana po wniesieniu skargi, ale przed jej rozpoznaniem przez ten sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie Z. K. wniósł skargę do sądu na opisane wyżej trzy odrębne rozstrzygnięcia organu I instancji w dniu [...] lipca 2007 r. W dniu [...] lipca 2007 r. organ wydał merytoryczne rozstrzygnięcia w żądanym przez skarżącego zakresie. Od tych rozstrzygnięć Z. K. wniósł odwołanie, które stanowi odrębną sprawę. Wydanie przez organ merytorycznej decyzji w sprawach, które dotyczą skargi na bezczynność czyni bezprzedmiotowym dalsze postępowanie, co uzasadniało jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).