II SAB/Gd 41/09
PostanowienieWSA w Gdańsku2009-11-17
Skład orzekający: Agnieszka Dusza-Kasprzyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, ale jest w stanie ponieść pewne koszty, może uzyskać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego?Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie częściowym może zostać przyznane osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wnioskodawca wykazał, że ustanowienie radcy prawnego stanowiłoby dla niego zbyt duże obciążenie finansowe, uzasadniając przyznanie prawa pomocy w tym zakresie.Stan faktyczny
F. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawca przedstawił swoje dochody, wydatki, w tym koszt zabiegu zaćmy. Referendarz sądowy analizując sytuację materialną wnioskodawcy stwierdził, że nie wykazał on braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów, ale ustanowienie radcy prawnego stanowiłoby dla niego nadmierne obciążenie.Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2009r.na posiedzeniu niejawnym wniosku F. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego.
Wnioskiem z dnia 9 listopada 2009r. F. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Skarżący wyliczył stałe miesięczne wydatki na kwotę 775 zł i wskazał, iż pozostałą kwotę 740 zł przeznacza na wyżywienie swoje i żony. Dochodem rodziny jest emerytura skarżącego w wysokości 1525,74 zł netto, jego żona nie posiada uprawnień do jakichkolwiek świadczeń.
W wydatkach ujęta została płatność za operację zaćmy w lipcu br. na kwotę 2900 zł, opłaty za porady lekarskie, koszt zakupu leków, koszt wyżywienia dwóch kotów.
Referendarza sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej sformułowane w art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. oparte są na zwrotach szacunkowych, których samodzielne stosowanie wywołuje konieczność oszacowania wystąpienia określonego w zwrocie szacunkowym stanu faktycznego, co wymaga porównania obciążeń finansowych ciążących na stronie w związku z jej udziałem w postępowaniu z jej realnymi możliwościami płatniczymi.
Stosownie do treści art. 245 § 1 w zw. z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. P.p.s.a. strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy). Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy).
Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje – stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego z urzędu. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).
Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy przesłanka zwolnienia F. B. kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków) oraz ustanowienia w sprawie fachowego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego z urzędu nie została spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku w całości.
Analiza stanu majątkowego i rodzinnego wnioskodawcy, jak również jego możliwości finansowych, dokonana w oparciu o podniesione w sprawie okoliczności oraz załączone do akt kserokopie dokumentów, prowadzi do wniosku, iż skarżący nie wykazał w dostateczny i przekonujący sposób, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zwrócić uwagę należy, iż poniesienie przez skarżącego kosztu zabiegu zaćmy nie może w niniejszej sprawie zostać uwzględnione, gdyż koszt tego zabiegu skutkował już przyznaniem prawa pomocy w innej sprawie zawisłej przez tutejszym Sądem ze skargi F. B.
Podkreślić wszakże w tym miejscu należy, że użyte w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy pojęcie "jakichkolwiek" stanowi synonim pojęcia "żadnych" zatem, jeżeli chociaż w niewielkim stopniu osoba ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy jest w stanie ponieść koszty postępowania to prawo pomocy może jej zostać przyznane tylko w zakresie częściowym (por. Piotr Dobosz, Procedury administracyjne, model sądownictwa administracyjnego a "prawo pomocy" [w:] Polski model sądownictwa administracyjnego pod red. J. Stelmasiaka, J. Niczyporuka, S. Fundowicza, Oficyna Wydawnicza VERBA, Lublin 2003 r., s. 117).
Zasadne w związku z powyższym było rozważenie złożonego przez F. B. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym - biorąc pod uwagę obecny etap sprawy – ustanowienie dla skarżącego radcy prawnego.
Przedstawione okoliczności, w połączeniu z zakresem złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadniają zatem stwierdzenie, że ustanowienie przez F. B. we własnym zakresie radcy prawnego, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym skarżącego i jego żony.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło