II SAB/Gd 41/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia 1. przyznać F. B. prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego, 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. F. B. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 17 listopada 2009 r., domagając się zmiany postanowienia referendarza przez przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W ocenie skarżącego, spełnia on przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniające go do uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ponadto, skarżący wskazał, że w innej sprawie, która toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku został zwolniony z kosztów oraz przyznano mu pełnomocnika z urzędu – na podstawie takich samych wniosków i dowodów. Uwzględniając fakt, że wniesiony sprzeciw nie podlegał odrzuceniu, zgodnie z dyspozycją art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowienie, od którego wniesiono sprzeciw utraciło moc, a sprawa podlegała ponownemu rozpatrzeniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Źródłem utrzymania małżonków jest emerytura wnioskodawcy w kwocie 1525,74 zł. Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości rolnej z zabudową w Główczycach o powierzchni 1229 m2. Małżonkowie mieszkają w mieszkaniu, które darowali swojemu synowi – wedle oświadczenia nie prowadzą z nim wspólnego gospodarstwa domowego. Poza powyższymi składnikami majątku, wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów wartościowych, czy pojazdów mechanicznych. Swoje miesięczne wydatki wnioskodawca oszacował na kwotę 775 zł (koszt mediów, prasy, wyżywienia dwóch kotów, podatków, przesyłek do sądu, leków). Mając na uwadze fakt, że wnioskodawca zaskarżył całe postanowienie referendarza sądowego, wskutek czego ono upadło, jednak w treści sprzeciwu, domagał się on zwolnienia z kosztów wobec uwzględnienia jego wniosku w zakresie ustanowienia radcy prawnego, należało potraktować jego wniosek, jako w istocie zmierzający do uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu, skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Dlatego też jego wniosek należało uwzględnić w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie dla niego radcy prawnego. Sąd uwzględnił przy tym fakt, że wpis od skargi kasacyjnej na bezczynność wynosi 100 zł. W ocenie Sądu, wnioskodawca jest w stanie ponieść taki wydatek bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej żony. Oceniając sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy uznać należy, że nie jest on osobą spełniającą przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym i nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W szczególności, na przeszkodzie takiemu uznaniu stoi stan majątkowy wnioskodawcy, który jest właścicielem nieruchomości rolnej wraz z zabudową, stać go było na darowiznę mieszkania na rzecz swojego syna, osiąga też stałe dochody z emerytury, nie mając jednocześnie na utrzymaniu dzieci. Wskazać też należy, że nie ma znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia, że w innej sprawie wnioskodawca uzyskał prawo pomocy w zakresie całkowitym. Sąd nie jest związany orzeczeniem w innej sprawie, a stan faktyczny ocenia indywidualnie w realiach konkretnej sprawy. O ile sytuacja majątkowa wnioskodawcy mogła się nie zmienić, to zakres kosztów postępowania w różnych sprawach jest różny. W niniejszym stanie faktycznym koszty sądowe są niskie (jak wskazano wpis od skargi kasacyjnej wynosi 100 zł) i w ocenie Sądu, wnioskodawca może partycypować w jego poniesieniu. Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.