II SAB/Gd 41/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia F. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2010r. w sprawie ze skargi F. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić zażalenie F. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 marca 2010 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 18 marca 2010 r. Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie wnosi się do sądu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie odpisu postanowienia. W dniu 25 marca 2010 r.( data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 9 marca 2010r. Na mocy postanowienia z dnia 9 marca 2010r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 18 stycznia 2010r. przyznające prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego i odmawiające przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Postanowieniem z dnia 17 listopada 2009r. po przyznaniu wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, skarżący wniósł w terminie sprzeciw, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie również od kosztów sądowych w całości. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2010r. po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy Sąd przyznał skarżącemu F. B. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (k-63). Skarżący udzielił pełnomocnictwa wyznaczonemu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w G. radcy prawnemu A. B. (k-61). Odpis powyższego postanowienia z dnia 18 stycznia 2010r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącemu ustanowionemu z urzędu w dniu 27 stycznia 2010r. oraz skarżącemu do wiadomości 10 lutego 2010r. Zażalenie na ww. postanowienie zostało wniesione bezpośrednio przez skarżącego i zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 17 lutego 2010r. W dniu 9 marca 2010r. zaskarżonym postanowieniem Sąd odrzucił zażalenie skarżącego na tej podstawie, że wniesione zostało po upływie terminu ustawowego, ustalając, że skuteczne doręczenie odpisu postanowienia dokonane zostało do rąk pełnomocnika w dniu 27 stycznia 2010r. (k-69). W niniejszej sprawie odpis postanowienia z dnia 9 marca 2010r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu w dniu 17 marca 2010r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienia. Termin na wniesienie zażalenia upłynął zatem w dniu 24 marca 2010r. Natomiast skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie w dniu 25 marca 2010r. a więc po terminie. Zgodnie z art. 67 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonywać tym osobom. Zatem, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika procesowego, doręczenia muszą być dokonywane pod adresem pełnomocnika, nawet w sytuacji gdy pismo procesowe wniosła strona osobiście. W rozpoznawanej sprawie skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika radcy prawnego, a zatem po stronie Sądu powstał obowiązek dokonywania doręczeń na adres pełnomocnika, a nie skarżącego, niezależnie od tego, że pismo zawierające zażalenie wniósł bezpośrednio skarżący. Z powyższych względów termin na wniesienie zażalenia należy liczyć od dnia doręczenia postanowienia pełnomocnikowi skarżącego. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zatem konsekwencją wniesienia zażalenia po upływie terminu jest, stosownie do treści cytowanego przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jego odrzucenie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy powołanego art. 178 w związku z art. 197 § 2 w/w ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.