II SAB/Gd 42/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jakub Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Sztum w sprawie wymiany źródła ciepła postanawia: odrzucić skargę. Pani B. B. (dalej: Skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Sztum wskazując, że wnioskiem z 26 lipca 2024 r. zwróciła się do organu o wymianę pieca w mieszkaniu, w którym zamieszkuje od 20 lat. Następnie pismem z 14 września 2024 r. zatytułowanym "Sakrga/ponaglenie/" zwróciła się do Burmistrza ze skargą na brak odpowiedzi organu na złożony wniosek. Pismem z 17 września 2024 r. Burmistrz poinformował Skarżącą o sytuacji dotyczącej wymiany źródeł ciepła w całym zasobie mieszkaniowym. W ocenie Skarżącej, odpowiedź Burmistrza nie wnosi nic do sprawy i nie wskazuje terminu rozpatrzenia wniosku. Burmistrz odpowiadając na skargę stwierdził, że sprawa ma charakter cywilnoprawny i podlega regulacji ustawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić, ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Przypadkami tymi są postępowania prowadzące do wydania: 1) decyzji administracyjnych; 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Żądanie wymiany pieca w mieszkaniu komunalnym nie jest załatwiane w żadnej ze wskazanych powyżej form działania organu administracji publicznej. Sprawy dotyczące gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 725) oraz uzupełniająco przepisy Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 6b ust. 2 pkt 6 i 7 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, to najemcę obciąża naprawa i konserwacja: pieców węglowych i akumulacyjnych, łącznie z wymianą zużytych elementów (pkt 6); etażowego centralnego ogrzewania, a w przypadku gdy nie zostało ono zainstalowane na koszt wynajmującego, także jego wymiana (pkt 7). Nie ulega zatem wątpliwości, że skierowane przez Skarżącą do Burmistrza żądanie należy do kategorii spraw cywilnych poddanych kognicji sądów powszechnych. Kwestia wymiana pieca w wynajmowanym lokalu komunalnym nie podlega kontroli sądu administracyjnego, a tym samym skarga na bezczynność w tej materii jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. W myśl bowiem tego przepisu, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a.