II SAB/Gd 45/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpoznania skargi dotyczącej postępowania w sprawie określenia opłaty legalizacyjnej postanawia odrzucić skargę W dniu 13 kwietnia 2007 r. K. S., powołując się na przepis art. 227, 229 pkt 7, art. 234 pkt 1 k.p.a., wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na nienależyte wykonywanie zadań przez Inspektora Nadzoru Budowlanego. W związku z brakiem odpowiedzi organu K. S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w dniu 9 października 2007 r. skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Kompetencje wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych określone zostały w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), który stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują kontrolę sądową i stosują środki określone w tych przepisach. W pierwszej kolejności obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy jest on właściwy do rozstrzygania w przedmiotowej sprawie. Stosownie do art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Organem właściwym do rozpatrzenia złożonej w trybie art. 227 k.p.a. skargi na działalność Inspektora Nadzoru Budowlanego jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (art. 229 pkt 7 k.p.a. w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, j.t. Dz.U. z 2006 r., nr 156, poz. 1118 ze zm.). Natomiast, stosownie do przepisów art. 229 pkt 7 k.p.a. w związku z art. 88 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane organem wyższego stopnia w stosunku do Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego jest Generalny Inspektor Nadzoru Budowlanego. K. S. pismem z dnia 13 kwietnia 2007 r., zgodnie z przepisem art. 227 k.p.a. wszczął postępowanie skargowe wobec działań Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie określenia opłaty legalizacyjnej dla budynku gospodarczego zrealizowanego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Z przedstawionych wyżej przepisów prawa w sposób jednoznaczny wynika, że postępowanie skargowe, o jakim mowa w Dziale VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych i kończy się w postępowaniu administracyjnym przed właściwymi w tych sprawach organami. W przedmiotowej sprawie kwestie bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego powinien badać organ wyższego stopnia. Mając na względzie powyższe rozważania stwierdzić należy, że w przypadku wniesienia do organu administracji skargi na podstawie art. 227 k.p.a., stronie nie służy skarga na bezczynność tego organu do sądu administracyjnego, dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.