II SAB/Gd 45/96

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w sprawy z wniosku Roberta i Józefa K. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 17 kwietnia 1997 r. II SAB/Gd 45/96 w przedmiocie naruszenia pasa drogowego - postanawia oddalić wniosek. Robert i Józef K. w dniu 12.10.1999 r. złożyli wniosek o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 17 kwietnia 1997 r. wydanego w sprawie z ich skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Gdańska odnośnie samowolnego naruszenia pasa drogowego ul. W. w G. Przywołując poszczególne strony i wiersze uzasadnienia wyroku wnioskodawcy domagali się zastąpienia określenia "pasa drogowego ul. W." przez określenie "pasa drogowego dojazdowego od ul. W.'' do ich budynku nr 14 b. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że organ I instancji wykonując ww. wyrok Sądu umorzył postępowanie w sprawie zajęcia pasa drogowego ul. W. po ustaleniu, że ulica ta nie została zajęta przez właściciela innej nieruchomości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zagadnienia dotyczące sprostowania, uzupełnienia i wykładni wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego uregulowane są w art. 350-353 Kpc, które to przepisy stosuje się w postępowaniu przed Sądem Administracyjnym zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Stosownie do art. 350 par. 1 Kpc Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Żądanie wnioskodawców wychodzi poza zakres tego przepisu, gdyż dotyczy merytorycznej zmiany przedmiotu rozstrzygnięcia zawartego w ww. wyroku, którym zobowiązano organ I instancji do wydania w terminie jednego miesiąca decyzji w przedmiocie naruszania pasa drogowego ul. W. w G. Sąd nie zajmował się w tej sprawie zagadnieniami cywilnoprawnymi dotyczącymi ewentualnego zajęcia nieruchomości określonej przez wnioskodawców jako "pas drogowy dojazdowy od ul. W." do budynku nr 14 b, którego właścicielami są Robert i Józef K., obok budynku nr 14 stanowiącego własność Z.N. Z tych też przyczyn wniosek o sprostowanie wyroku jako nieuzasadniony podlegał oddaleniu.