II SAB/Gd 46/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Gdyni w sprawie budowy garażu postanawia odrzucić skargę. J. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Gdyni w sprawie budowy garażu. Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) – zwanej dalej p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie zaś do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei, art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, od dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następuje więc poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z treści powołanych przepisów wynika więc, że jednym z warunków formalnych, który musi zostać spełniony przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest wyczerpanie środków zaskarżenia, tj. wniesienie ponaglenia do właściwego organu. Dopiero wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym otwiera skarżącym drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego. Ponaglenie jest więc warunkiem formalnym skargi a jego brak powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 33/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie więc z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 3 grudnia 2024 r. wezwano skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi zwracał się z ponagleniem do właściwego organu, tj. Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 17 grudnia 2024 r., skarżący przedłożył kopie jego pism kierowanych m.in. do Prezydenta Miasta Gdyni a także do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdyni, którego jednakże nie można uznać za ponaglenie. Z powyższego, zdaniem Sadu, wynika, że skarżący przed wniesieniem w niniejszej sprawie skargi na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Gdyni w sprawie budowy garażu nie występował do organu wyższego stopnia, tj. Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Pismo takie nie znajduje się w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy, jak i sam skarżący, pomimo wystosowanego wezwania, nie nadesłał do Sądu dokumentu potwierdzającego złożenie takiego pisma do właściwego organu, tj. Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku. Tym samym, ponieważ skarżący nie wypełnił ustawowego obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia, wniesiona w niniejszej sprawie skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.