II SAB/Gd 47/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.W. na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej i zasiłku rodzinnego postanawia odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 17 czerwca 2009 r. (sygn. akt II SA/Gd 172/09) oddalił skargę M. W. (dalej jako: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 6 lutego 2009 r. w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej. Wskazaną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej odmawiającą przyznania prawa do zaliczki alimentacyjnej na syna skarżącej oraz przyznania takiej zaliczki na okres 1 września 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że decyzja Dyrektora MOPS wydana została w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego prawa do zaliczki alimentacyjnej w okresie zasiłkowym 2006/2007. Z kolei w uzasadnieniu przywołanego na wstępie wyroku, Sąd stwierdził, że rozpatrzenie zasadności wniosku skarżącej o przyznanie zaliczki alimentacyjnej za okres 2007/2008 r., nastąpić może jedynie w odrębnym postępowaniu wszczętym na wniosek o przyznanie takiej zaliczki. Wskazać należy, iż przedłożona przez skarżącą kserokopia pisma z dnia 20 września 2007 r., w którym domaga się ona przyznania zaliczki alimentacyjnej na syna K. D., uprawdopodabnia fakt złożenia wniosku o przyznanie zaliczki alimentacyjnej za okres zasiłkowy 2007/2008 r. Organ I instancji powinien zatem ustalić, czy wniosek taki w istocie został złożony, a jeżeli tak, niezwłocznie dokonać jego rozpatrzenia. Organy administracji winny bowiem rozpatrywać sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a. W razie niezałatwienia sprawy w terminie, stronie, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., służy prawo wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia, a po wyczerpaniu tego trybu, prawo wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca powołując się na powyżej opisany wyroku Sądu, wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej polegającą na niewydaniu żadnej decyzji na złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie zaliczki alimentacyjnej oraz zasiłku rodzinnego należnych jej synowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W razie bezczynności organu skarżąca winna zatem złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia - w przedmiotowej jest nim Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarżąca w niniejszej sprawie, pomimo wyraźnego pouczenia przez Sąd w opisywanym powyżej wyroku, nie wniosła zażalenia na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W konsekwencji uniemożliwia to rozpoznanie wniesionej skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.