II SAB/Gd 47/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: WSA Mariola Jaroszewska (spr.) WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącej J. K. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wójta Gminy (dalej jako "Wójt Gminy") w rozpoznaniu jej wniosku z dnia 15 lutego 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej, domagając się przyznania jej prawa do uzyskania wglądu i kopii dokumentów związanych z wycinką drzew na działce nr [..] w G., obejmujących całość protokołu wraz ze zdjęciami i mapą sytuacyjną rozmieszczenia drzew przeznaczonych do wycinki. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Wnioskiem z dnia 15 lutego 2021 r. skarżąca wniosła o udostępnienie informacji publicznej w związku z wycinką drzew przeprowadzonej na działce nr [..] obręb G., która miała miejsce na początku 2019 r., w zakresie: 1. wglądu do protokołu, notatki sporządzonej przez pracownika Urzędu Gminy po dokonaniu oględzin w terenie (działka [..] w G.) w celu ustalenia nazw gatunków drzew oraz ich obwodów pni; 2. wglądu do protokołu, notatki sporządzonej przez pracownika Urzędu Gminy w celu udzielenia cichej zgody urzędu na wycięcie drzew na ww. działce; 3. wglądu w pisma i dokumenty sporządzone przez pracownika Urzędu Gminy, dotyczące postępowania w sprawie wycinki drzew na działce W odpowiedzi, pismem z dnia 26 lutego 2021 r. organ poinformował, że , skarżąca otrzymała odpowiedź pismem z dn. 26.02.2021 r. protokół sporządzony podczas oględziny drzew zostanie jej udostępniony, po wcześniejszym umówieniu się na wizytę w tut. Urzędzie. Zgodnie bowiem z art. 83f ust. 7 ustawy o ochronie przyrody organ z oględzin sporządza protokół, który podlega udostępnieniu na podstawie art. 83f ust. 19 ww. ustawy. W zakresie wglądu w notatki w celu udzielenia "cichej zgody" urzędu na wycinkę drzew organ wskazał natomiast, że w postępowaniach administracyjnych mamy do czynienia z regulacjami trybu milczącej zgody, i taki tryb opisują przepisy zawarte w ustawach, które miały zastosowanie w niniejszej sprawie. Natomiast odnośnie wglądu w dokumenty dotyczące powyższego postępowania, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w piśmie z 11 stycznia 2021 r. i nie zmienia go powołanie się przez stronę na przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2167 ze zm.), dalej u.d.i.p. Dokumenty, o ujawnienie których wniesiono, są elementem akt postępowania, do których dostęp regulowany jest precyzyjnie przepisami proceduralnym. Z podobnych względów podstawą udostępnienia nie mogą być przepisy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 20201 r., poz. 247 ze zm.), dalej jako u.u.i.o.ś. Reasumując dokumenty, których ujawnienia dotyczy wniosek nie znajdują się w katalogu informacji podlegających udostępnieniu w trybie ww. ustaw, a wniosek nie może być rozpatrzony w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a rozpatrzony będzie wyłącznie w momencie wskazania statusu strony, lub działania w jej imieniu. W skardze strona wskazała, że wprawdzie podczas wizyty w dniu 5 marca 2021 r. w Urzędzie udostępniono jej protokół oględzin, jednakże miał on tylko jedną stronę, co potwierdza załączone do skargi zdjęcie wykonane przez skarżącą podczas wglądu. Ponadto, protokół ten nie do końca jest czytelny bez opisu, mapki sytuacyjnej czy zdjęć, które powinny być zrobione w sytuacji tak dużej działki -1,5 ha i tak dużej liczby drzew, i które stanowią integralną część protokołu z oględzin drzew przed wycinką. Strona została też poinformowana, że zdjęcia wykonane podczas oględzin nie mogą zostać pokazane, bo nie mieszczą się w katalogu informacji do udostępnienia, a nadto sfotografowany teren jest ternem prywatnym i osoby postronne nie mają wglądu do tych zdjęć i pozostałych dokumentów postępowania w związku z wycinką drzew. Urzędnik odmówił też sporządzenia notatki na okoliczność odmowy udostępnienia ww. materiałów, w związku z czym skarżąca sama taką notatkę porządziła i złożyła w biurze podawczym. Pozostałych dokumentów, w tym notatek dotyczących "cichej zgody" na wycinkę skarżąca nie otrzymała. Zdaniem skarżącej niezrozumiałe jest stanowisko organu zmierzające do nieudostępniania prostych informacji, co może budzić podejrzenia co do istnienia nieprawidłowości w toku postępowania związanego z wycinką drzew. Urząd powinien natomiast być zainteresowany jak największą transparentnością swoich działań. W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 5 marca 2021 r. wnioskodawczyni została udostępniona zanonimizowana kopia protokołu z oględzin zawierająca dwie strony. Bezzasadne jest więc twierdzenie skarżącej, że otrzymała do wglądu jednostronicowy protokół, a jedynie strona nie skorzystała z możliwości obejrzenia go w całości. Wykonała tylko zdjęcie pierwszej strony. Nieuzasadnione jest również stwierdzenie, że protokół nie był czytelny, gdyż został sporządzony prawidłowo. Znajdują się w nim wszystkie dane, które ustala się podczas oględzin. Stronie została też udzielona informacja, co oznaczają poszczególne numery w protokole, tj. że pierwszym numerem jest numer drzewa, natomiast drugi to obwód pnia. Odnośnie do udostępnienia zdjęć oraz mapy organ uznał, że stanowią one materiał dowodowy postępowania administracyjnego i nie podlegają udostępnieniu, w szczególności zdjęcia z posesji osoby prywatnej. Mapa z rozmieszczeniem drzew również zdaniem Wójta naruszyłaby prywatność osoby prywatnej. Dla organu jest to załącznik do zgłoszenia, który pokazuje jedynie ilość drzew objętych zgłoszeniem oraz usytuowanie tych drzew na działce. Natomiast zdjęcia podczas oględzin wykonywane są tylko jako dokument wewnętrzny dla potwierdzenia wizualnego drzew w terenie. Z kolei żądanie wglądu w pisma i dokumenty dotyczące postępowania nie mogło zostać zrealizowane, albowiem skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego w sprawie wycinki drzew, wobec powyższego nie przysługuje jej wgląd do akt postępowania. Zdaniem organu akta postępowania nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Jednocześnie, organ uznał, że poszczególne dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych (protokół) mogą być przedmiotem informacji publicznej, ale tylko gdy dotyczą określonych sfer życia publicznego. Skarżąca żądała udostępnienia zdjęć posesji osoby prywatnej i mapy odzwierciedlającej rozkład drzew na nieruchomości należącej do osoby prywatnej, które nie są nośnikami informacji publicznej. Stronie wyjaśniono także, że w postępowaniu administracyjnym regulacje trybu "milczącej zgody" wynikają z ustawy i zostały zastosowane w sprawie. Zgodnie z art. 87f ust. 8 ww. ustawy o ochronie przyrody, po dokonaniu oględzin, organ może w terminie 14 dni od dnia oględzin, w drodze decyzji administracyjnej, wnieść sprzeciw. Skarżącej wyjaśniono również, że usunięcie drzewa może nastąpić, jeżeli organ nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. W tym stanie rzeczy, zdaniem Wójta, brak jest podstaw do zarzucania organowi bezczynności, gdyż skarżącej udostępniono w odpowiednim terminie dokumenty, które takiemu udostępnieniu podlegały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądu administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Ponadto, w myśl § 2 sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W razie uwzględnienia skargi, sąd może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Bezczynność organu administracji zdefiniowana została jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wyznaczonym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.), zaś przewlekłość określono jako prowadzenie postępowania dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Z treści przywołanych definicji normatywnych należy wywieść, że organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. Natomiast postępowanie jest przewlekle prowadzone, jeśli w granicach czasowych przeznaczonych na załatwienie sprawy, organ działa opieszale, nieefektywnie i nie rozstrzyga sprawy, mimo że brak jest do tego przeszkód. Przed rozpoznaniem skargi sąd zobowiązany jest do dokonania oceny jej dopuszczalności i spełnienia warunków formalnych wnoszonego środka. W konsekwencji przeprowadzenia tej analizy sąd, zgodnie z art. 58 § 1 p.p.s.a., może odrzucić skargę: 1) jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2) wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia; 3) gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4) jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 5a) jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 6) jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie skarżąca zwalcza bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu informacji publicznej określonej w jej wniosku z dnia 15 lutego 2021 r., zatem podstawą materialną działań organów w niniejszej sprawie były przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.), zwaną dalej u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, jeżeli adresat wniosku dysponuje żądaną informacją, winien ją udostępnić w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie mogła być udostępniona w tak ustalonym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie określonych we wniosku, i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Dopiero stwierdzenie, że dana informacja nie może zostać udostępniona bądź też postępowanie podlega umorzeniu, nakłada na organ obowiązek wydania decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w formie zwykłego pisma informuje się wnioskodawcę o tym, że podmiot nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznych, dana informacja nie jest informacją publiczną, organ lub podmiot zobowiązany informacją taką nie dysponuje, ze wskazaniem przyczyn takiego stanu rzeczy, czy też zachodzi sytuacja wskazana w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., a więc że informacja publiczna podlega udostępnieniu na podstawie innych ustaw, które ten tryb odmiennie regulują. W świetle tego, w orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej polega więc na tym, że podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej, czyli do udostępnienia informacji publicznej (art. 14 u.d.i.p.), takiej czynności nie podejmuje, nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 i art. 17 u.d.i.p.), ani na piśmie nie udziela wskazanej wyżej odpowiedzi. Bezczynność ma miejsce również wtedy, gdy organ błędnie uznaje, że nie jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. W związku z tym celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu (podmiotu zobowiązanego) do wydania aktu lub dokonania wynikającej z przepisów prawa czynności w sprawie wszczętej żądaniem strony. Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej został złożony w dniu 15 lutego 2021 r. i dotyczył udostępnienia wskazanych rodzajów dokumentów znajdujących się w aktach sprawy administracyjnej dotyczącej wycinki drzew na działce nr [..] w G. oraz innych pism i dokumentów sporządzonych w tej sprawie. Pismem z dnia 26 lutego 2021 r., organ poinformował skarżącą, że dostęp do wnioskowanego protokołu oględzin jest możliwy do wglądu w siedzibie organu po uprzednim umówieniu się. Z możliwości takiej skarżąca skorzystała w dniu 5 marca 2021 r. i okoliczność ta nie jest przez nią kwestionowana. Oznacza to zdaniem sądu, że w tym zakresie żądanie wniosku zostało zaspokojone. Przy czym nie sposób zgodzić się z zarzutem, że stronie udostępniono niepełny protokół, składający się tylko z jednej strony, podczas gdy dokument ten zawiera dwie strony. W szczególności nie dowodzi temu dołączona do skargi kopia protokołu sporządzona przez stronę w trakcie udostępnienia jej tego dokumentu w Urzędzie. Dowodzi to jedynie tego, że strona wykonała kopię tylko jednej strony, a sąd nie powziął wątpliwości co do tego, że organ udostępnił skarżącej obie strony protokołu. Wskazuje na to w szczególności sporządzona przez stronę notatka z dnia 5 marca 2021 r. złożona do akt z uwagami do zakresu udostępnienia jej informacji, wśród których nie znalazł się zarzut, jakoby nie udostępnione jej drugiej strony protokołu. Co więcej, w ocenie sądu, niezasadne są zarzuty dotyczące braku czytelności protokołu, albowiem znajdując się w aktach dokument został sporządzony prawidłowo – zawiera wszystkie niezbędne dane, w szczególności opisano gatunki drzew oraz ich obwody pni, a informacje te można łatwo odczytać. Powyższe świadczy o wywiązaniu się przez organ z obowiązku udostępnienia informacji publicznej dotyczącej protokołu oględzin nieruchomości. Odnosząc się zaś do kwestii udostępnienia zdjęć wykonanych podczas oględzin, z których sporządzono protokół oraz mapy z naniesionym posadowieniem drzew na działce sąd uznał, że nie stanowią one w ogóle informacji publicznej podlegającej udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Są to bowiem w ocenie sądu materiały wewnętrzne organu, które służą jedynie zobrazowaniu ustaleń organu. Istotne zaś dla danej sprawy ustalenia, poczynione w toku wykonywania przez organ zadań władzy publicznej, znajdują się w protokole, który został stronie udostępniony. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 66 § 1 k.p.a., protokół sporządza się tak, aby z niego wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby. Protokół odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które powinny następnie protokół podpisać. Odmowę lub brak podpisu którejkolwiek osoby należy omówić w protokole (§ 2). Z powyższego wynika, że obowiązkowym elementem protokołu z czynności organów administracji nie jest materiał zdjęciowy czy mapowy – istotne są pisemne ustalenia, pod którymi podpisują się strony, lub do których wnoszą uwagi. W związku z tym, żądane fotografie nie są dokumentem urzędowym zawierającym informację publiczną, w szczególności nie przedstawiają treści oświadczenia woli lub wiedzy funkcjonariusza publicznego. Przyjąć zatem należy, że przedmiotowe zdjęcia ogrodzenia mają charakter dokumentów wewnętrznych, o charakterze roboczym, których ujawnienie nie następuje w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając to na uwadze należy wskazać, że o tym, iż zdaniem organu wnioskowane zdjęcia i mapa nie stanowią informacji publicznej strona została poinformowana najpóźniej w dniu udostępnienia jej protokołu, co wprost wynika ze złożonej przez nią do akt notatki z uwagami, a także w piśmie organu z dnia 26 lutego 2020 r., czego storna nie kwestionuje. To zaś oznacza, że w dniu wniesienia skargi organ podjął określone w u.d.i.p. działania w celu załatwienia także tej części wniosku, tj. poinformował stronę, że informacje w żądanym zakresie nie stanowią informacji publicznej podlegającej udostępnieniu. Z akt sprawy wynika także, że organ udzielił stronie informacji co do tzw. cichej zgody na wycinkę drzew podając podstawę prawną takiego działania, co również wyczerpuje żądanie wniosku w tym zakresie. Z kolei odnosząc się do kwestii udostępnienia/wglądu "w pisma i dokumenty [...] dotyczące postępowania w sprawie wycinki drzew na działce nr [..] w G. w roku 2019" wskazać należy, że również te informacje nie stanowią informacji publicznej. Informacja o konkretnej sprawie o charakterze indywidualnym, o konkretnych czynnościach procesowych podejmowanych przez organ w toku postępowania w tej sprawie oraz znajdujące się w aktach dokumenty dotyczące indywidualnej sprawy, nie stanowią informacji publicznej. W tym zakresie wskazać bowiem trzeba, na pogląd, który skład orzekający akceptuje, wyrażony w uchwale NSA z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 7/13 (dostępna w CBOSA), że akta spraw są jako całość zbiorem różnorodnych materiałów usystematyzowanym przez organ, który nadał temu zbiorowi określony kształt i który się nim posługuje w prowadzonym postępowaniu. Akta są więc pewnym przedmiotem, którego dotyczą przepisy szczególne odnoszące się zarówno do jego tworzenia, rejestrowania, przechowywania, jak i udostępniania. Żądanie udostępnienia akt sprawy jako całości, także akt zakończonego postępowania, nie jest więc wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, ale żądaniem udostępnienia określonego zbioru materiałów. Tak sformułowany wniosek nie wskazuje na informacje publiczne, których udostępnienia domaga się wnioskodawca. Należy przy tym uwzględnić, że prawo do informacji dotyczy informacji o sprawie publicznej, a więc informacji o czymś, a nie udostępnienia zbioru materiałów jako takich. Na gruncie niniejszej sprawy strona domagając się udostępnienia ogólnie pism i dokumentów dotyczących sprawy wycinki, dążyła więc do udostępnienia jej całości akt, tj. zbioru materiałów, a nie informacji publicznej w konkretnym zakresie. W związku z tym nie sposób uznać, zeż w tym wypadku mamy do czynienia z informacją publiczną. W związku z powyższymi ustaleniami należy wskazać, że dnia 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę w sprawie o sygn. akt II OPS 5/19 (dostępna w CBOSA), w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (tj. stwierdzenia czy organ dopuścił się bezczynności). Z uzasadnienia tej uchwały wynika wprost, że skargę na bezczynność, wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego, należy uznać za niedopuszczalną, bowiem odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego, a więc z dążeniem do uzyskania prejudykatu. Z uzasadnienia uchwały wynika również, że kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy, musi być w dacie wniesienia tej skargi aktualny nie zaś historyczny, z tego względu, że zasadniczym celem skargi na bezczynność jest usunięcie stanu bezczynności. Zdaniem NSA pogląd o dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi, jest więc nieprawidłowy z tego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności. Wprawdzie pogląd ten dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, lecz w ocenie sądu, zawarte w niej rozważania, mają znaczenie również dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi, także załatwieniem żądania wnioskodawcy w drodze czynności materialno-technicznej. Tak jak sprawa z zakresu informacji publicznej może zakończyć się decyzją administracyjną, na co wprost wskazuje art. 16 ust. 1 u.d.i.p., tak również może zakończyć się poprzez czynność materialno-techniczną udostępnienia żądanej informacji czy, jak też miało to miejsce w niniejszej sprawie, poprzez poinformowanie, że informacje nie stanowią informacji publicznej, przed wniesieniem skargi. W pełni aprobując przedstawione stanowisko NSA, sąd wojewódzki uznał, że skoro w niniejszej sprawie skarga została złożona za pośrednictwem podmiotu zobowiązanego już po otrzymaniu przez skarżącą żądanych informacji publicznych oraz informacji o braku możliwości udostępnienia pozostałych informacji z podaniem przyczyny takiego stanu rzeczy, a więc po ustaniu bezczynności na skutek załatwienia sprawy w formach przewidzianych ustawą, to skarga taka nie była dopuszczalna. Udostępnienie wnioskodawcy przez właściwy podmiot informacji publicznej zgodnie z wnioskiem w zakresie protokołu oraz uzasadniona odmowa udostępnienia pozostałych informacji ze względu na brak ich publicznego charakteru przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi - jak wskazano w uchwale NSA - przeszkodę do rozpoznania skargi na bezczynność na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., W tym miejscu wskazać trzeba, że choć w przywołanej uchwale posłużono się zwrotem "przeszkody w merytorycznym rozpoznaniu skargi", a nie stwierdzono, że skarga na bezczynność organu po zakończeniu postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., to jednak niedopuszczalność skargi na bezczynność uzasadniająca jej odrzucenie na podstawie ww. przepisu zachodzi m.in., gdy dany rodzaj bezczynności nie jest objęty właściwością sądów administracyjnych lub gdy stan bezczynności, w sensie prawnym, w chwili wniesienia skargi nie istnieje, co jest równoznaczne z brakiem przedmiotu zaskarżenia (np. organ wydał decyzję administracyjną, która zniosła bezczynność; zob. M. Bogusz, Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na "historyczną" bezczynność organu administracji publicznej. Glosa do uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, publ. Orzecznictwo Sądów Polskich 1/2021, s. 134-145). W związku z tym, w ocenie sądu, wskazane okoliczności rozpoznawanej sprawy uzasadniają jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, gdyż celem skargi na bezczynność nie jest samo stwierdzenie pozostawania przez organ w stanie bezczynności, lecz spowodowanie ustania tego stanu poprzez doprowadzenie do załatwienia przez organ określonej sprawy administracyjnej. Jak już zaś wskazano, w dniu 5 marca 2021 r. organ udostępnił wnioskodawczyni informację publiczną w postaci protokołu – kompletnego - oględzin działki nr [..], a także podjął czynności zmierzające do załatwienia wniosku w pozostałym zakresie, tj. udostępnienia zdjęć, map i milczącej zgody na wycinkę informując, że nie stanowią one informacji publicznej (zdjęcia i mapy) oraz podając podstawę prawną działania w sprawie zgłoszenia wycinki drzew. Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi strona skarżąca uzyskała informacje w sprawie złożonego w dniu 15 lutego 2021 r. wniosku w formach przewidzianych prawem i oceny tej nie zmienia subiektywne przekonanie strony, że udostępniona jej informacja jest niepełna. Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O kosztach postępowania sąd orzekł w pkt 2 na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 119 pkt 4, gdyż przedmiotem skargi była bezczynność.