II SAB/Gd 49/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Starosty w sprawie wniosku dotyczącego pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. M. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. M. M., reprezentowana przez adwokata P. P., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Starosty w sprawie wniosku dotyczącego pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 12 kwietnia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz wezwano do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, wezwano o udzielenie informacji, czy przed wniesieniem skargi skarżący zwracał się z ponagleniem do organu. Wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 kwietnia 2021 r. (vide: k. 16 akt), zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków skargi oraz udzielenia odpowiedzi w kwestii ponaglenia upłynął w dniu 26 kwietnia 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie w dniu 19 kwietnia 2021 r. uiszczono wpis sądowy od skargi, a ponadto pełnomocnik skarżącej wskazał numer PESEL skarżącej, jednakże nie ustosunkował się do kwestii złożenia ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 – zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – zwanej dalej k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Zgodnie z § 2 powołanego przepisu ponaglenie zawiera uzasadnienie. Środek ten jest wnoszony do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2). Ponaglenie jest pismem, które – stosownie do art. 63 k.p.a. – powinno spełniać wymogi pisma w postępowaniu administracyjnym. Z przytoczonych przepisów wynika obowiązek wniesienia ponaglenia a dopiero następnie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponaglenie jest więc warunkiem formalnym skargi, a jego brak powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2020 r., sygn. akt I OZ 33/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę na bezczynność Starosty w sprawie wniosku dotyczącego pozwolenia na budowę. Zatem uwzględniając powyższe przepisy przed złożeniem skargi należało złożyć ponaglenie do organu wyższego stopnia. W tym celu sąd wezwał skarżącą do udzielenia informacji, czy przed złożeniem skargi zostało wniesione ponaglenie. Pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 19 kwietnia 2021 r. wezwanie sądu do wskazania, czy w sprawie wniesiono ponaglenie. Pomimo usunięcia innych braków formalnych od tego czasu ani pełnomocnik skarżącej ani sama skarżąca nie przedstawili dowodu w postaci pisma stanowiącego ponaglenie w rozumieniu art. 37 k.p.a., co stanowi warunek formalny dopuszczalności skargi na bezczynność organu. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzucił skargę, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji. Natomiast w punkcie 2, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd zwrócił skarżącej wpis sądowy od odrzuconej skargi.