II SAB/Gd 51/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. I. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w rozpatrzeniu jego wniosku zawartego w piśmie z dnia 28 czerwca 2011 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją organu odwoławczego z dnia 12 listopada 2010 r. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Art. 37 § 1 k.p.a. stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W myśl art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do wojewódzkich inspektorów nadzoru budowlanego pełni Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Przed wniesieniem skargi na bezczynność, skarżący winien zatem wystąpić z zażaleniem do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Ponieważ z akt administracyjnych sprawy nie wynikało, aby skarżący wystosował zażalenie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2011 r., wezwano skarżącego do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Sądu zwracał się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi skarżący poinformował, iż przed wniesieniem skargi do Sądu, pismem z dnia 9 kwietnia 2010 r., zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego Departament Orzecznictwa Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pismo z dnia 9 kwietnia 2010 r. nie potwierdza wyczerpania trybu wymaganego przed wniesieniem skargi do Sądu, bowiem zredagowane i wysłane zostało jeszcze przed złożeniem wniosku z dnia 28 czerwca 2011 r., w związku z którego brakiem rozpatrzenia, w ocenie skarżącego, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, pozostaje w bezczynności. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu bez uprzedniego zażalenia na niezałatwienie sprawy jest niedopuszczalne i z tych względów, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, iż wniesienie przez skarżącego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 listopada 2010 r. byłoby niedopuszczalne, z uwagi na upływ 30-dniowego terminu do wniesienia skargi, a skarga I. S. na tę decyzję została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt I S.A./Gd 965/10