II SAB/Gd 52/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2016 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, 2. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w kwocie 1000 zł ( jeden tysiąc złotych), 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu złożonego przez B. S. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 10 grudnia 2012 r. Z treści skargi, odpowiedzi na skargę oraz z akt sprawy wynika, że skarga ta została wniesiona w następujących okolicznościach sprawy: Decyzją z dnia 10 grudnia 2012 r. Prezydent Miasta ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego polegającej na budowie sieci gazowej średniego ciśnienia w rejonie ulic: Z., N., N., P. w G. Pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. B. S. wniosła odwołanie od tej decyzji a organ I instancji, nie znajdując podstaw do zastosowania art. 132 kpa, przekazał to odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sprawa wpłynęła do Kolegium w dniu 7 lutego 2013 r. i została zarejestrowana pod nr [...]. Wobec nierozpoznania wniesionego odwołania skarżąca, pismem z dnia 15 grudnia 2015 r., wezwała Samorządowe Kolegium Odwoławcze do usunięcia zaistniałego naruszenia prawa. Wezwanie to wpłynęło do organu w dniu 23 grudnia 2015 r. W dniu 10 lutego 2016 r. skarżąca złożyła w niniejszej sprawie skargę, wskazując, że w piśmie z dnia 1 lutego 2013 r. Prezydent Miasta poinformował ją, że B. S., w dniu 25 stycznia 2013 r., wycofała wniesione w sprawie odwołanie. W odpowiedzi na wniesioną skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania wskazując, że w dniu 8 marca 2016 r. wydało postanowienie o nr [...], w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania oraz postanowienie o nr [...], w którym odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kolegium wyjaśniło jednocześnie, że czas rozpoznania wniesionego przez B. S. odwołania wydłużył się, gdyż już pismem z dnia 11 marca 2014 r. skarżąca wezwała go do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpoznaniu w terminie wniesionego przez B. S. odwołania, po czym wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Gd 193/15, odrzucił wniesioną skargę a postanowienie to stało się prawomocne z dniem 15 stycznia 2016 r. Akta sprawy wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia wpłynęły do organu dopiero w dniu 1 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest więc dopuszczalna a skarżąca wyczerpała wymogi formalne wniesienia skargi na bezczynność organu albowiem, przed jej wniesieniem, pismem z dnia 15 grudnia 2015 r., wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc się zatem do zasadności złożonej skargi Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze na dzień wniesienia skargi pozostawało w bezczynności w rozpoznaniu wniesionego przez B. S. odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze jest w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 17 ust. 1 kpa, właściwym organem odwoławczym w stosunku do organu I instancji i powinno rozstrzygać odwołanie według reguł określonych w rozdziale 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, przy czym do terminu załatwiania sprawy powinien stosować wymogi określone przepisem art. 35 kpa. Artykuł 133 kpa ustanawia termin, w którym organ I instancji obowiązany jest przekazać odwołanie organowi odwoławczemu. Termin ten wynosi siedem dni od dnia, w którym organ otrzymał odwołanie, zaś datą wszczęcia postępowania odwoławczego jest data otrzymania odwołania przez organ odwoławczy. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W myśl art. 104 § 1 kpa, przez załatwienie sprawy należy rozumieć wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 ust. 3). Termin załatwienia sprawy przez organ odwoławczy liczy się więc od dnia wpływu odwołania wraz z aktami sprawy do organu II instancji i jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wyda decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. W niniejszej sprawie miesięczny termin załatwienia sprawy – odwołania wniesionego przez B. S. upłynął dla Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 7 marca 2013 r. a jak wynika z niespornych okoliczności sprawy w terminie tym Kolegium tego nie uczyniło. Z zarzutu bezczynności Kolegium uwolniło się dopiero po wniesieniu w niniejszej sprawie skargi, kiedy to w dniu 8 marca 2016 r. wydało postanowienie, w którym stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez B. S. odwołania. Rozpoznanie odwołania już po wniesieniu skargi na bezczynność uczyniło bezprzedmiotowym zobowiązanie organu do wydania aktu lub podjęcia czynności. Dlatego też, Sąd, na podstawie art. 161 § 3 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpoznania wniesionego przez B. S. odwołania. Kierując się jednocześnie wymogiem art. 149 § 1a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd stwierdził, że zaistniała w sprawie, do dnia 8 marca 2016 r., bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dokonując tej oceny Sąd wziął pod uwagę, że odwołanie B. S. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 7 lutego 2013 r. a rozpatrzone zostało dopiero w dniu 8 marca 2016 r. Rozpoznanie wniesionego odwołania zatrzymało się zaś na proceduralnym stwierdzeniu uchybienia terminu do jego wniesienia a zatem nie wymagało badania sprawy pod względem merytorycznym. Od czasu wpłynięcia odwołania do Kolegium nie zaistniały przy tym żadne okoliczności, które uzasadniałyby nierozpoznanie tego odwołanie w terminie do dnia 7 marca 2013 r. Okolicznością taką nie jest z pewnością powoływana przez Kolegium uprzednio złożona skarga na bezczynność. Skarga ta została bowiem wniesiona dopiero w dniu 30 października 2015 r. a ponadto jej wniesienie nie wstrzymywało uprawnienia organu do rozpoznania wniesionego odwołania. Mając na uwadze tak długotrwałą bezczynność Kolegium oraz przedstawione powyżej okoliczności Sąd, w oparciu o art. 149 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o wymierzeniu Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w kwocie 1000 zł. Jednocześnie, na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sad orzekł o zwrocie kosztów niniejszego postępowania. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.