II SAB/Gd 53/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji dotyczącej usunięcia odpadów postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. J. ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) zł uiszczonego w sprawie wpisu sądowego. A. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (w dniu 6 marca 2014 r.) skargę sformułowaną jako skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jednocześnie skarżący wniósł o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do ukarania pracownika odpowiedzialnego za niezałatwienie sprawy w terminie. Oświadczył też, że w przypadku wydania przez Kolegium decyzji po wniesieniu skargi wnosi o potraktowanie niniejszej skargi jako skargę na przewlekłość postępowania. Uzasadniając skargę wskazał, że w dniu 11 września 2013 r. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, za pośrednictwem Wójta Gminy odwołanie od decyzji z dnia 26 sierpnia 2013 r. o odmowie usunięcia odpadów. Do dnia sporządzenia skargi nie otrzymał decyzji odwoławczej. W dalszej części uzasadnienia wskazał m.in., opierając się na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1031/12, że wydanie na dzień orzekania przez sąd żądanego rozstrzygnięcia sprawy czyni niemożliwym zobowiązanie organu do działania, nie zwalnia to jednak sądu z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia postępowania, W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania. Kolegium przyznało, że decyzję w sprawie odwołania skarżącego podjęło na posiedzeniu w dniu 4 października 2013 r., jednak decyzja ta wysłana została skarżącemu dopiero dnia 10 marca 2014 r. Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2014 r. skarżący zobowiązany został do wskazania, w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi zwracał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. A. J. w piśmie procesowym z dnia 14 kwietnia 2014 r. (k. 18 akt) wyjaśnił, że kilkakrotnie telefonicznie kontaktował się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym i otrzymywał informacje, że jego skarga nie została rozpatrzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przedmiotem skargi jest przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w zakresie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia 26 sierpnia 2013 r. Wskazuje na to treść skargi, gdyż z okoliczności sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu 4 października 2013 r. decyzję nr [...] w sprawie odwołania A. J. od decyzji Wójta Gminy z dnia 26 sierpnia 2013 r., natomiast decyzję tę doręczono stronom dopiero w dniu 11 marca 2014 r., a zatem po wniesieniu przez skarżącego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem organu Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich albo Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2). W przypadku skargi na bezczynność (przewlekłość) postępowania organu administracji środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – zwanej dalej "k.p.a.". W sprawie ze skargi na przewlekłość postępowania przed samorządowym kolegium odwoławczym takim środkiem zaskarżenia jest wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wnoszący skargę na bezczynność lub przewlekłość jest obowiązany wykazać, że zachował tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Z akt sprawy oraz oświadczenia skarżącego z dnia 14 kwietnia 2014 r. wynika, że nie spełnił on wymogu zawartego w art. 37 § 1 k.p.a. polegającego na dokonaniu czynności procesowej w postaci wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Za takie nie można uznać telefonicznego dowiadywania się o sprawie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wystosowane na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. powinno mieć jednak formę określoną w art. 63 k.p.a. Powinno być zatem wniesione pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu, ustnie do protokołu albo za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej utworzonej na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2013 r., poz. 235). Z jego treści powinno zaś wynikać, że intencją złożenia wezwania jest żądanie usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezczynności bądź przewlekłym załatwianiu sprawy. W sprawie niniejszej natomiast skarżący nie wykazał, aby wezwanie takie złożył, co wyklucza dopuszczalność niniejszej skargi. Skarga wniesiona z pominięciem opisanego wyżej trybu podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu sądowego od skargi sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 wymienionej ustawy.