II SAB/Gd 56/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska, Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Maria Flisikowska, po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi C. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie stwierdzenia zgodności wstępnego projektu podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia zażalenia C. K. – pisma z dnia 15 listopada 2012 r. w terminie 1 miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierza Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywnę w wysokości 1.000 zł (tysiąca złotych); 4. zasadza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego C. K. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. C. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, polegającą na nierozpoznaniu w terminie zażalenia wniesionego na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 31 października 2012 r. o odmowie zatwierdzenia proponowanego przez stronę projektu podziału jako sprzecznego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. Zażalenie zostało przesłane do organu drugiej instancji pismem z dnia 21 listopada 2012 r. Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. skarżący wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. W odpowiedzi Kolegium poinformowało skarżącego, że przedmiotowa sprawa zostanie rozpoznana w ciągu 5 – 6 miesięcy. Skarżący domaga się zobowiązania Kolegium do wydania postanowienia w przedmiotowej sprawie w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi oraz wymierzenia Kolegium grzywny i zasądzenia od organu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej uwzględnienie w zakresie stwierdzenia, że organ administracji pozostaje w bezczynności oraz o jej oddalenie w zakresie wniosku o wymierzenie grzywny. Kolegium wyjaśniło, że zażalenie C. K. i J. K. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 31 października 2012 r. wpłynęło do Kolegium w dniu 26 listopada 2012 r. i sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt [[...]]. Poza sporem pozostaje, że do dnia dzisiejszego sprawa nie została załatwiona, a tym samym organ pozostaje w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez C. K. od postanowienia Prezydenta Miasta z dnia 31 października 2012 r. odmawiającego stwierdzenia zgodności proponowanego projektu podziału nieruchomości położonej w W. działki nr [[...]]-[[...]] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta W. Skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność organu wyczerpał wymogi formalne wynikające z przepisów art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej K.p.a., albowiem przed wniesieniem skargi na bezczynność organu odwoławczego wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi należało uznać jej zasadność. Samorządowe kolegium odwoławcze jest w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 17 ust. 1 K.p.a., właściwym organem odwoławczym w stosunku do organu pierwszej instancji i rozstrzyga zażalenie według reguł określonych w rozdziale 11 K.p.a., przy czym do terminu załatwienia sprawy przez ten organ stosować należy wymogi określone przepisem art. 35 w związku z art. 133 i w związku z art. 144 K.p.a. Przepis artykuł 144 K.p.a. stanowi, że w sprawach nie uregulowanych w rozdziale 11 do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Przepisem takim jest m.in. art. 133 K.p.a., określający termin, w którym organ pierwszej instancji obowiązany jest przekazać odwołanie organowi odwoławczemu. Termin ten wynosi siedem dni od dnia, w którym organ otrzymał odwołanie, zaś datą wszczęcia postępowania odwoławczego jest data otrzymania odwołania przez organ odwoławczy. Zgodnie z art. 35 ust 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. W myśl art. 104 § 1 K.p.a., przez załatwienie sprawy należy rozumieć wydanie przez organ decyzji, chyba że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stanowią inaczej. Przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 ust 3). Termin załatwienia sprawy przez organ odwoławczy liczy się więc od dnia wpływu odwołania (zażalenia) wraz z aktami sprawy do organu drugiej instancji i jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wyda decyzji (postanowienia) w prawem przewidzianym terminie, a zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. W niniejszej sprawie miesięczny termin załatwienia sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze upłynął w dniu 26 grudnia 2012 r., jak wynika bowiem z akt sprawy, zażalenie C. K. (wraz z zażaleniem J. K.) wpłynęło do Kolegium wraz z aktami sprawy w dniu 26 listopada 2012 r. Nierozpatrzenie zażalenia w tym terminie, przewidzianym w art. 35 § 3 K.p.a., świadczy o bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił skargę wniesioną przez C. K. i zobowiązał Samorządowe Kolegium Odwoławcze do rozpatrzenia zażalenia (pisma z dnia 15 listopada 2012 r.) wniesionego przez skarżącego, w terminie 1 miesiąca od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności. Ponadto, stosownie do wymogu wynikającego z treści art. 149 § 1 zdanie 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przejawem rażącego naruszenia prawa przez organ odwoławczy było rażące naruszenie przepisu postępowania - art. 35 § 3 K.p.a., polegające na znacznym i nieuzasadnionym przekroczeniu terminu załatwienia przedmiotowej sprawy administracyjnej. Sprawa ta, jak wynika z akt, nie wymaga przeprowadzenia skomplikowanego postępowania wyjaśniającego, gdyż jej przedmiotem jest zbadanie zgodności proponowanego wstępnego projektu podziału nieruchomości z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zaniechanie rozpatrzenia zażalenia doprowadziło do kilkukrotnego przekroczenia terminu miesięcznego rozpoznania sprawy wskazanego w art. 35 § 3 K.p.a. Stanowi to niewątpliwie rażące naruszenie normy wynikającej z tego przepisu i godzi w przewidzianą w art. 12 K.p.a. zasadę szybkości postępowania administracyjnego. Ponadto, od czasu wpływu do Kolegium zażalenia wraz z aktami organu pierwszej instancji, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie i nie wyjaśnił w toku postępowania sądowoadministracyjnego przyczyn przekroczenia terminu załatwienia sprawy, usprawiedliwiając je jedynie kwestiami organizacyjnymi. Co więcej, organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej uwzględnienie, przyznając tym samym, że pozostaje w bezczynności w przedmiotowej sprawie. Wskazane okoliczności legły też u podstaw uwzględnienia przez sąd wniosku o wymierzenie organowi grzywny, w oparciu o art. 149 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wysokość grzywny ustalono na podstawie art. 154 § 6 tej ustawy, zgodnie z którym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzona grzywna w wysokości 1 000 zł w ocenie sądu spełni swą funkcję sankcji za zaniedbanie przez organ jego obowiązków i wpłynie na organ dyscyplinująco w zakresie terminowości rozpatrywania spraw administracyjnych w przyszłości. Na podstawie art. 199 w związku z art. 205 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł o kosztach postępowania. Na zasądzone koszty składa się wpis sądowy w wysokości 100 zł i wynagrodzenie adwokata, ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie i ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), wraz z opłatą od pełnomocnictwa, w wysokości 257 zł.