II SAB/Gd 58/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia 1/ odrzucić skargę, 2/ zwrócić skarżącej H. R. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 zł ( sto złotych). H. R. wniosła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta. Z treści skargi i przedłożonej wraz z nią dokumentacji wynika, że pismem z dnia 10 czerwca 2010 r. wystąpiła do organu z wnioskiem o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Wniosek dotyczył działki gruntu, na której posadowiony jest dom wielorodzinny, w którym znajduje się mieszkanie, będące przedmiotem współwłasności skarżącej. Pismem z dnia 28 czerwca 2010 r. Prezydent Miasta powiadomił skarżącą o pozostawieniu sprawy bez dalszego biegu do czasu złożenia wniosków o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przez pozostałych współużytkowników wieczystych przedmiotowej nieruchomości oraz złożenia podpisów pod wnioskiem skarżącej przez pozostałych współwłaścicieli lokalu, którego skarżąca jest współwłaścicielką. Jak można wnioskować z treści skargi, H. R. nie zgadza się z poglądem Prezydenta Miasta, zgodnie z którym jej wniosek nie może zostać załatwiony, dopóki wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie złożą pozostali współużytkownicy wieczyści nieruchomości. Skarżąca wniosła również do Sądu o nakazanie organowi załatwienia jej wniosku z 10 czerwca 2010 r. Na wezwanie Sądu H. R. w piśmie z 20 września 2010 r. oświadczyła, że nie zwróciła się do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta sprawy w terminie, ponieważ sprawa, której bezczynność organu dotyczy, od lat jest przedmiotem starań właścicieli pozostałych lokali, którzy podejmują wszelkie kroki zmierzające do przekształcenia przysługującego im prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wskazał między innymi, że skarżąca, wnosząc skargę do Sądu, nie wyczerpała środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu dopuszczalne jest po wyczerpaniu środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 37 kpa. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Skarżąca, co sama przyznała w piśmie z 20 września 2010 r., nie złożyła zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., tj. zażalenia do organu wyższego stopnia na nierozpoznanie w terminie przez Prezydenta Miasta sprawy związanej z przekształceniem przysługującego jej prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, a tym samym nie wyczerpała środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżącej należy wyjaśnić, że ewentualne wniesienie zażalenia na bezczynność organu przez inny podmiot, nie zwalnia jej – w przypadku, gdy chce ona złożyć skargę na bezczynność organu - z obowiązku osobistego wniesienia takiego zażalenia do organu wyższej instancji i wyczerpania w ten sposób przysługujących jej środków zaskarżenia. Postanowienie o odrzuceniu skargi nie uniemożliwia skarżącej ponownego wniesienia skargi i nie pozbawia jej prawa do kwestionowania na drodze sądowej bezczynności organu. Powinna ona jednak w pierwszej kolejności wykorzystać środek zwalczania bezczynności organu przewidziany w art. 37 kpa poprzez osobiste wniesienie do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenia na nierozpoznanie w terminie jej wniosku z dnia 10 czerwca 2010 r. o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Organem tym jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.