II SAB/Gd 59/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Diana Trzcińska Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2020 r. sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prokuratora Okręgowego do rozpoznania wniosku skarżącego J. D. z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności, 2. stwierdza, że bezczynność Prokuratora Okręgowego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prokuratora Okręgowego na rzecz skarżącego J. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 9 marca 2020 r. i z dnia 21 kwietnia 2020 r. Skargę wniesiono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Wnioskiem z dnia 9 marca 2020 r. J. D. wystąpił do Prokuratury Okręgowej o udostępnienie, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, informacji odnośnie reprezentowania Prokuratury Okręgowej przez Kancelarię Radców Prawnych w sprawie zawisłej przez Sądem Rejonowym o sygn. akt [..], w tym wskazania trybu udzielenia prawa do reprezentacji, przetargowego bądź innego trybu. W odpowiedzi z dnia 18 marca 2020 r., nr [..], Prokurator Okręgowy wyjaśnił, że w świetle ustaleń wynika, że sprawa o sygn. [..] została zainicjowana pozwem skarżącego J. D. przeciwko Prokuraturze Okręgowej. W związku z tym uznano, że wniosek skarżącego nie ma waloru informacji publicznej został bowiem złożony w sprawie indywidulanej, dotyczącej interesu własnego, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych, które przytoczono. W piśmie z dnia 21 kwietnia 2020 r. (zatytułowanym "odwołanie od decyzji z dnia 18.03.2020 r."), skarżący ponowił wniosek wnosząc o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1) jakie ustalono bądź wypłacono wynagrodzenie Kancelarii Radców Prawnych za reprezentowanie Prokuratury w sprawie [..] Sądu Rejonowego? 2) w jakim trybie i na jakiej podstawie prawnej Prokuratura udzieliła pełnomocnictwa Kancelarii Radców Prawnych do reprezentowania Prokuratury w sprawie [..] Sądu Rejonowego? 3) dlaczego Prokuratura w postępowaniu cywilnym, w którym występuje jako strona, udziela pełnomocnictwa Kancelarii Radców Prawnych, a sama nie reprezentuje siebie jako profesjonalny podmiot prawny posiadający także w swoich kadrach Prokuratorów wyspecjalizowanych w prowadzeniu postępowań cywilnych (Wydział Postępowań Pozakarnych w Prokuraturze Okręgowej), dlaczego ewentualnie, jeżeli Prokuratura nie czuje się na siłach w reprezentowaniu się samodzielnie w sprawie I [..] Sądu Rejonowego, nie reprezentuje Prokuratury Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa? 4) czy została podpisana umowa pomiędzy Prokuraturą a Kancelarią Radców Prawnych do reprezentowania Prokuratury w sprawie [..] Sądu Rejonowego, a jeżeli tak, to proszę o przysłanie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii tej umowy, 5) Czy Kancelaria Radców Prawnych została wybrana do reprezentacji Prokuratury w sprawie w sprawie [..] Sądu Rejonowego w trybie przetargu, a jeżeli nie na jakiej podstawie prawnej przetargu nie przeprowadzono? Skarżący wniósł alternatywnie bądź o rozpoznanie odwołania od pisma z dnia 18 marca 2020 r., które potraktował jako decyzję organu, bądź o udzielenie odpowiedzi zgodnie z wnioskiem. Wskazał, że wniosek obejmuje udostępnienie informacji], która nie ma waloru zaspakajającego wyłącznie interes prywatny. Skarżący dąży bowiem do uzyskania informacji dotyczących wydatkowania przez Prokuraturę środków publicznych w związku z jej działalnością. W odpowiedzi z dnia 24 kwietnia 2020 r., nr [..], Prokurator Okręgowy - nie przekazując odwołania do organu wyższej instancji - wyjaśnił, że pismo Prokuratury Okręgowej z dnia 18 marca 2020 r. nie ma waloru decyzji administracyjnej i nie podlega zaskarżeniu. Prokurator podkreślił, że nie było potrzeby wydawania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w sytuacji, gdy żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej. Pismem z dnia 20 maja 2020 r. wnioskodawca ponaglił Prokuraturę Okręgową do przekazania jego odwołania z dnia 21 kwietnia 2020 r. do Prokuratury Regionalnej ewentualnie do wydania decyzji administracyjnych w sprawie jego dwóch wniosków. Pismami z dnia 25 czerwca 2020 r. oraz z dnia 6 lipca 2020 r. Prokurator Okręgowy podtrzymał dotychczasowe stanowisko w przedmiocie braku podstaw do wydania żądanej przez skarżącego decyzji administracyjnej, albowiem żądana informacja nie ma waloru informacji publicznej. W skardze na bezczynność Prokuratury Okręgowej J. D. zwrócił się o stwierdzenie bezczynności Prokuratury Okręgowej i nakazanie wydania decyzji administracyjnych w przedmiocie wniosków z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udzielenie informacji publicznej, a w przypadku uznania, że pisma Prokuratury Okręgowej z dnia 18 marca 2020 r., 24 kwietnia 2020 r., 25 czerwca 2020 r., 6 lipca 2020 r. są w istocie decyzjami administracyjnymi - o ich uchylenie i nakazanie Prokuraturze Okręgowej udzielenia informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że jest powodem w sprawie cywilnej o sygn. akt [..] toczącej się przez Sądem Rejonowym, w której pozwał Prokuraturę Okręgową o znaczną kwotę pieniężną. W toku postępowania powziął wiadomość, że Prokuratura Okręgowa ustanowiła pełnomocnika procesowego – radcę prawnego z Kancelarii Radców Prawnych. W związku z tym wystąpił do Prokuratury Okręgowej o udzielenie informacji odnośnie sposobu wyłonienia podmiotu reprezentującego oraz wynagrodzenia za reprezentację, co wbrew twierdzeniom Prokuratury, mieści się w katalogu informacji publicznej o majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, majątku publicznym oraz treści i postaci dokumentów urzędowych. Według skarżącego dokumenty i informacje związane z wydatkowaniem pieniędzy publicznych oraz dokumenty zawierające oświadczenie woli funkcjonariusza publicznego (umowa Prokuratury z Kancelarią Prawną) są informacjami publicznymi. Wniosek skarżącego nie dotyczy jego interesu prywatnego, ale sposobu działania Prokuratury oraz wydatkowania przez Prokuraturę środków publicznych. W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko. Pismem procesowym z dnia 24 sierpnia 2020 r. skarżący odniósł się do treści odpowiedzi na skargę i wskazał na wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2020 r. sygn. I OSK 1889/18, zgodnie z którym uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiający udzielenia informacji publicznej dotyczącej umowy zawartej przez Prokuratora Krajowego, której przedmiotem miało być wykonanie m.in. kopii obrazu, ale też usługi księgowe, doradcze, administracyjno - biurowe. W uzasadnieniu orzeczenia uznano, że informacja dotycząca umów o niewielkiej wartości jest także informacją publiczną oraz powołano się na zasadę jawności gospodarowania środkami publicznymi wynikającą z treści art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W niniejszej sprawie skarżący zwalcza bezczynność Prokuratora Okręgowego w udostępnieniu, żądanej we wnioskach z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r., informacji publicznej obejmującej dane związane z reprezentacją Prokuratury Okręgowej przez wskazaną konkretnie kancelarię prawną, w tym trybu jej wyłonienia oraz wynagrodzenia należnego za świadczone usługi pomocy prawnej i podstaw reprezentacji (umowa), w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym w sprawie o sygn. akt [..] zainicjowanej przez skarżącego pozwem o zapłatę przeciwko Prokuraturze Rejonowej. Ustosunkowując się do alternatywnego żądania skarżącego uwzględnienia skargi na decyzję Prokuratora Okręgowego w przedmiocie odmowy udostępnienia żądanych informacji, wyjaśnić należy, że pism Prokuratury Okręgowej zawierających odpowiedzi na wnioski skarżącego o udostępnienie informacji publicznej nie można było potraktować jako decyzji administracyjnych o odmowie dostępu do informacji publicznej. Prokuratura Okręgowa wyraźnie bowiem opowiedziała się za uznaniem, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej i wobec tego nie ma podstaw do odmowy jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej. W tej sytuacji rozpoznaniu przez Sąd podlegała skarga na bezczynność Prokuratora Okręgowego w rozpoznaniu jego wniosków z dnia 9 marca 2020 r. i 21 kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przy tym wyjaśnić należy, że wbrew literalnej treści skargi, w której skarżący kwestionował bezczynność Prokuratury Okręgowej rozpoznaniu podlega skarga na bezczynność Prokuratora Okręgowego, który kieruje Prokuraturą Okręgową jako jednostką organizacyjną Prokuratury (art. 23 § 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, tj.: Dz.U. z 2019 r., poz. 740). Tytułem wstępu wskazać należy, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje zarówno w przypadku braku reakcji podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, wymaganej ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), zwaną dalej u.d.i.p., jak i wówczas, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu na jej zasadach. Na gruncie u.d.i.p. o bezczynności organu możemy mówić, o ile wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia, który pozostaje w zwłoce w załatwieniu sprawy wniosku o udostępnienie informacji publicznej w formie i terminach określonych w u.d.i.p. Tryb udzielania informacji, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP określają ustawy (art. 61 ust. 4 Konstytucji RP). Wobec tego prawem materialnym, na podstawie którego należy ocenić postępowanie podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, jest u.d.i.p. Ustawa ta w kompleksowy sposób reguluje zagadnienia dostępu do informacji publicznej, określa zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę udostępniania informacji publicznej. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że Prokurator Okręgowy jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zasadnicza rozbieżność pomiędzy skarżącym a organem w niniejszej sprawie zarysowała się na tle kwalifikacji żądanych przez skarżącego we wnioskach z dnia 9 marca 2020 r. i z dnia 21 kwietnia 2020 r. informacji jako publicznych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które władzę publiczną realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, stanowi informację publiczną. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Dokumenty te muszą jednak dotyczyć "sprawy publicznej". Tą ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., wskazując m.in., że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organizacji (pkt 2 lit. b) i majątku, którym dysponują (pkt 2 lit. f), o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (pkt 3 lit. a) oraz o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych (pkt 4 lit. a). Przepis art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a) u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega również informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych. Z treści wniosków skarżącego wynika, że dążył on w istocie do pozyskania, w trybie przepisów u.d.i.p., informacji odnośnie podstaw prawnych i sposobu wyboru kancelarii prawnej do reprezentowania Prokuratury Okręgowej w sporze sądowym ze skarżącym, a także wysokości kosztów tej obsługi prawnej. W ocenie Sądu, w świetle dyspozycji przywołanych przepisów art. 6 ust. 1 u.d.i.p. nie ma wątpliwości, że informacje dotyczące obsługi prawnej wykonywanej na rzecz podmiotu władzy publicznej bądź innych podmiotów wykonujących zadania publiczne czy dysponujących majątkiem publicznym są informacjami publicznymi w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dotyczy to zarówno podstaw prawnych oraz sposobu wyłonienia podmiotu uprawnionego do reprezentacji prawnej podmiotu władzy publicznej, zakresu i źródeł zleconej reprezentacji, a także kosztów obsługi prawnej. Informacje te odnoszą się bezpośrednio do organizacji i zasad funkcjonowania podmiotów władzy publicznej, do trybu działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych oraz majątku publicznego, którym dysponują. W konsekwencji zatem pytanie dotyczące motywacji leżącej u podstaw zlecenia reprezentacji Prokuratury podmiotowi zewnętrznemu, a nie skorzystania z możliwości wewnętrznych Prokuratury bądź z pomocy Prokuratorii Generalnej, mieści się w kategorii informacji dotyczących zasad organizacji i sposobu działania organu, a nie przyczyn działania, które pozostają poza sferą faktów, które mogą stanowić informację podlegającą udostępnieniu. Prokurator Okręgowy jest dysponentem środków z części budżetu państwa odpowiadającej Prokuraturze Okręgowej w zakresie pobierania dochodów i dokonywania wydatków. W związku z tym zobowiązany jest do podejmowania działań organizacyjnych na rzecz optymalizacji wydatków związanych z funkcjonowaniem Prokuratury Okręgowej na obszarze działania danej prokuratury okręgowej (§ 105 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury; tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1206). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że domaganie się dostępu do informacji dotyczącej obsługi prawnej organu jest w pełni uprawnione na podstawie przepisów u.d.i.p., ponieważ koszty tej obsługi stanowią podstawę do wydatkowania środków finansowych publicznych (zob. wyroki: NSA z dnia 8 grudnia 2017 r., I OSK 253/16, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 października 2015 r., II SAB/Po 22/15, WSA w Olsztynie z dnia 27 maja 2014 r., II SAB/Ol 45/14, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego wynika, że zarówno sposób działania organów władzy publicznej, z którym wiąże się wydatkowanie środków publicznych, jak również ich wysokość, podlega udostępnieniu jako informacja publiczna. Zakresem u.d.i.p. objęte są również umowy cywilnoprawne, zawierane przez organy władzy publicznej oraz osoby pełniące funkcje publiczne, w zakresie wykonywanych przez nie zadań publicznych i gospodarowania majątkiem publicznym. Z tego względu informacją publiczną jest treść umów cywilnoprawnych dotyczących majątku publicznego (por. wyrok NSA z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 916/12). W szczególności zaś spraw publicznych i majątku publicznego dotyczą zawarte przez organy władzy publicznej umowy o świadczenie usług prawnych, ponieważ są finansowane ze środków publicznych (por. wyroki: WSA we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2012 r., IV SAB/Wr 113/11, NSA z dnia 6 września 2016 r., I OSK 634/16, NSA z dnia 23 listopada 2016 r., akt I OSK 645/16, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ujawnianie danych w powyższym zakresie służyć ma zapewnieniu transparentności działań władzy publicznej oraz umożliwiać społeczną jej kontrolę. W tych okolicznościach Sąd nie podzielił stanowiska Prokuratora Okręgowego, że żądane informacje miały służyć wyłącznie do użytku prywatnego skarżącego. Zajmując takie stanowisko Prokurator Okręgowy odwołał się wyłącznie do roli procesowej skarżącego w postępowaniu cywilnym zainicjowanym jego powództwem o zapłatę przeciwko Prokuraturze Rejonowej. Analiza wskazanych okoliczności związanych z postępowaniem cywilnym nie pozwala na stwierdzenie, że wolą wnioskodawcy było uzyskanie informacji jedynie w celu wsparcia swej argumentacji procesowej w sprawie z powództwa skarżącego przeciwko Prokuraturze Rejonowej (sygn. akt [...]). Zdaniem Sądu, pozostawanie w sporze sądowym przez skarżącego z Prokuraturą nie wyklucza prawa do uzyskania żądanych informacji związanych z wydatkowaniem przez Prokuraturę środków publicznych. Z ujawnionych informacji nie wynika, aby uzyskanie żądanych informacji pomimo tego, że wiąże się z procesem cywilnym zainicjowanym przez skarżącego, następowało na potrzeby toczącego się postępowania sądowego. Informacje te mają służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznej instytucji i gospodarowaniem środkami publicznymi. Dlatego też w tym zakresie Sąd uznał skargę za zasadną i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosków skarżącego. Przy tym zwrócić należy uwagę, że nawet jeśli doszło do wyłonienia podmiotu świadczącego na rzecz Prokuratury Okręgowej usług pomocy prawnej w trybie przetargowym uregulowanym przepisami ustawy Prawo zamówień publicznych, to zasada jawności zamówień publicznych nie stoi na przeszkodzie udostępnieniu informacji mającej walor publiczny w trybie przepisów u.d.i.p., gdyż nie wyłącza jej zastosowania (por. wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2020 r., I OSK 1889/18, dostępny na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Poczynienie powyższych ustaleń doprowadziło Sąd do wniosku, że Prokuratura Okręgowa była zobowiązana do załatwienia wniosków skarżącego w sposób przewidziany w przepisach u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. organ władzy publicznej może odmówić udostępnienia informacji publicznej oraz umorzyć postępowanie o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2, co następuje w drodze decyzji. W określonych przypadkach na organie spoczywa obowiązek zawiadomienia wnioskodawcy o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej, co jest uzasadnione w szczególności w następujących sytuacjach: 1) informacja objęta żądaniem wniosku nie stanowi informacji publicznej, 2) podmiot, do którego wniosek został złożony, nie posiada objętej jego żądaniem informacji publicznej, 3) zasady i tryb udostępniania informacji publicznej zostały odmiennie określone w innych ustawach w rozumieniu art. 1 ust. 2 u.d.i.p., 4) informacja publiczna została zamieszczona w BIP lub w centralnym repozytorium (zob. H. Knysiak-Molczyk, Granice prawa do informacji w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, Warszawa 2013, s. 239). Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w u.d.i.p., następuje zatem albo w formie czynności materialno-technicznej (w przypadku udzielenia informacji publicznej oraz w przypadku zawiadomienia o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej), albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej). Obowiązek udostępniania informacji publicznych dotyczy wyłącznie takich informacji, które są w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Jeżeli adresat wniosku nie dysponuje informacją publiczną wskazaną w skierowanym do niego wniosku, aby nie pozostawać w stanie bezczynności, winien w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku powiadomić o tym fakcie wnioskodawcę na piśmie, przy czym informacja taka nie wymaga formy decyzji administracyjnej, o jakiej stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p. (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt. I OSK 1644/09, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Bezczynność organu rozpoznającego wniosek o udzielenie informacji publicznej, występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie rozpoznał złożonego wniosku. W ocenie Sądu, na dzień wniesienia skargi w niniejszej sprawie, Prokurator Okręgowy pozostawał w bezczynności w załatwieniu wniosków skarżącego, albowiem będąc w mylnym przekonaniu o niepublicznym charakterze żądanych informacji, wyłącznie pisemnie poinformował skarżącego o braku podstaw do ich udostępnienia. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że Prokurator Okręgowy dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia żądanej przez skarżącego informacji publicznej i na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał Prokuratora Okręgowego do rozpoznania wniosków skarżącego z dnia 9 marca 2020 r. oraz z dnia 21 kwietnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności (pkt 1 sentencji), stwierdzając, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 sentencji). Naruszenie przepisów u.d.i.p. było bowiem wynikiem wadliwej ich interpretacji, a nie wyrazem braku poszanowania dla obywatelskiego uprawnienia do informacji o działalności organów władzy publicznej, co wykluczało kwalifikację bezczynności jako rażącego naruszenia prawa. Skutkiem niniejszego rozstrzygnięcia jest konieczność ponownego rozpatrzenia przez organ wniosków skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, w formie i terminie przewidzianych przepisami u.d.i.p., z uwzględnieniem oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku, stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Sąd orzekał w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.