II SAB/Gd 60/26
PostanowienieWSA w Gdańsku2026-08-05
Skład orzekający: Dariusz Kurkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpoznaniu odwołania jest dopuszczalna, gdy brak jest złożonego odwołania do tego organu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu odwoławczego jest niedopuszczalna, jeśli przed tym organem nie toczy się postępowanie odwoławcze z powodu braku złożenia odwołania przez stronę. W takim przypadku sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.Stan faktyczny
J. S. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku dotyczącą rozpoznania jego odwołania od decyzji Burmistrza Miasta Kwidzyna z 9 lutego 2026 r. w sprawie pomocy finansowej na zakup żywności. Jednak w aktach brak było odwołania od tej decyzji, co potwierdziło również Kolegium w piśmie z 23 lipca 2026 r., wskazując, że sprawa nie była rozpoznawana z powodu braku odwołania.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie pomocy finansowej na zakup żywności postanawia odrzucić skargę.
J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z 15 czerwca 2026 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie rozpoznania jego odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta Kwidzyna z 9 lutego 2026 r. nr 874/2026 w sprawie pomocy finansowej na zakup żywności. W skardze wniesiono o zobowiązanie organu do rozpoznania odwołania Skarżącego w terminie 14 dni, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej jako "p.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9).
Pojęcia bezczynności i przewlekłości postępowania zostały zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2025 r. poz. 1691). I tak, bezczynność została zdefiniowana jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 tej ustawy, zaś przewlekłość określono jako prowadzenie postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Z treści przywołanych definicji normatywnych należy wywieść, że organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a.
W niniejszej sprawie Skarżący zwalcza bezczynność organu w rozpoznaniu jego odwołania od decyzji wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta Kwidzyna z 9 lutego 2026 r. nr 874/2026.
O ile z nadesłanych akt administracyjnych niezbicie wynika, że w dniu 9 lutego 2026 r. z upoważnienia Burmistrza Miasta Kwidzyna wydano na rzecz Skarżącego decyzję nr 874/2026, to w aktach administracyjnych brak jest odwołania od tej właśnie decyzji. Spostrzegło to również Kolegium w piśmie z 23 lipca 2026 r. (k. nr 24 akt sądowych), w którym wskazano, iż: "Kolegium nie dopatrzyło się w aktach I instancji odwołania J. S. od decyzji Burmistrza Miasta Kwidzyna nr 874/2026 w sprawie pomocy finansowej na zakup żywności, dlatego też sprawa nie była rozpoznawana w tutejszym organie."
W konsekwencji, skoro przed organem odwoławczym nie toczy się postępowanie drugoinstancyjne – z uwagi na jego niezainicjowanie przez Skarżącego – to skarga na bezczynność organu odwoławczego w rozpoznaniu odwołania (które nie istnieje) jest niedopuszczalna.
Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wskazane w pkt 1-5a – przyp. Sądu) jej wniesienie jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło