II SAB/Gd 63/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie wywołane wniesieniem przez I. S. odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 17 lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w terminie 1 miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności. I. S. wniosła w dniu 9 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rozpoznania odwołania od wydanej przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej decyzji z dnia 17 lutego 2010 r. nr [...] przyznającej świadczenie z pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego. Skarżąca wskazała, iż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji rodzinnej, zdrowotnej i materialnej. Mimo jej prośby z dnia 12 sierpnia 2010 r. o przyśpieszenie rozpatrzenia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze do dnia wniesienia skargi nie rozpoznało sprawy. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało jej zasadność. Organ odwoławczy wskazał, iż decyzją z dnia 17 lutego 2010 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku I. S. z dnia 10 lutego 2010 r., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej orzekł o przyznaniu skarżącej świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego na częściowe pokrycie kosztów zakupu leków i środków czystości w łącznej kwocie 60 zł. I. S. pismem z dnia 22 lutego 2010 r. wniosła odwołanie od powyższej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła jej udzielenie zbyt niskiej pomocy celowej za miesiąc luty 2010 r., opisała swoją trudną sytuację finansową i wniosła o zwiększenie pomocy. Nie znajdując podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a. organ I instancji przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sprawa wpłynęła do organu odwoławczego w dniu 1 marca 2010 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt [...]. Pismem z dnia 12 sierpnia 2010 r., skarżąca wniosła o przyspieszenie rozpoznania sprawy z uwagi na swoją bardzo trudną sytuację rodzinną, zdrowotną i materialną. Ze względu na dużą ilość spraw wpływających, przewidywany termin rozpoznania sprawy został wyznaczony na listopad 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Zgodnie z naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 k.p.a. organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko. Art. 35 § 1 i 3 k.p.a. stanowi, iż organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególne skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Z mocy art. 140 k.p.a. przepisy te znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest uzasadniona. Nie ulega wątpliwości, że organ nie rozpoznał wniesionego w dniu 28 kwietnia 2010 r. odwołania w ustawowym terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a., a wskazywana przez organ, duża ilość spraw oczekujących na rozpoznanie, nie usprawiedliwia istotnego wielomiesięcznego naruszenia terminu zakończenia sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał organ do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie wywołane wniesieniem odwołania, w terminie 30 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności.