II SAB/Gd 63/11

Dnia 12 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieważności decyzji dotyczącej przejęcia gospodarstwa rolnego na własność Skarbu Państwa postanawia odrzucić skargę. W dniu 27 października 2011 roku J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieważności decyzji Naczelnika Powiatu z dnia 27 lipca 1974 roku, nr [...] o przejęciu od A. T. na własność Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego położonego w M. W uzasadnieniu skargi podniósł, że Kolegium, pomimo upływu okresu ponad 4 miesięcy, nie załatwiło jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium z dnia 24 maja 2011 roku, nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Naczelnika Powiatu. Ponieważ z akt administracyjnych wynikało, że skarżący nie wzywał Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa, zarządzeniem z dnia 30 listopada 2011 roku, skarżący został wezwany do wskazania w terminie 7 dni czy przed wniesieniem skargi zwracał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pomimo prawidłowego doręczenia skarżącemu powyższego zarządzenia w dniu 7 grudnia 2011 roku, nie udzielił on w tym zakresie żadnych wyjaśnień. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W wypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako k.p.a.), w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub w razie przewlekłego prowadzenia postępowania, takimi środkami zaskarżenia, przewidzianymi w art. 37 k.p.a. są: zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W stosunku do samorządowych kolegiów odwoławczych przepisy nie przewidują organu wyższego stopnia, zatem przed wniesieniem skargi na bezczynność tych organów należy dokonać wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie wzywał Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Również, wezwany do wykazania czy takie wezwanie składał, nie złożył w tym zakresie wyjaśnień. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia i z tej przyczyny - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną odrzucił.