II SAB/Gd 66/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Starosty w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia skargę odrzucić. Wnioskiem z dnia 16 sierpnia 2011 r. M. K. zwrócił się do Starosty o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia 20 grudnia 2010 r. wskazując, iż nie brał w nim udziału. Wnioskodawca podkreślił, iż o powyższej decyzji dowiedział się w dniu 18 lipca 2011 r., po otrzymaniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. Starosta odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 20 grudnia 2010 r., dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na realizacje inwestycji drogowej polegającej na budowie ulic: Sosnowej, Modrzewiowej, Bukowej i Leśnej w C. wraz z budową kanalizacji deszczowej oraz oświetleniem. W uzasadnieniu organ uznał, że wnioskodawca uchybił terminowi do wniesienia podania o wznowienie, gdyż już w dniu 29 listopada 2010 r. otrzymał zawiadomienie o wszczęciu postępowania, natomiast w dniu 28 grudnia 2010 r. otrzymał pismo z informacją o wydaniu decyzji zezwalającej na realizację inwestycji. W tym przypadku, ocenie organu, upływ miesięcznego terminu do skutecznego wniesienia wniosku o wznowienie należy liczyć od dnia 28 grudnia 2010 r.. W dniu 28 października 2011 r. M. K. wniósł zażalenie do Wojewody na bezczynność Starosty, w przedmiocie nierozpoznana jego podania o wznowienie. Pismem z dnia 8 listopada 2011 r. M. K. wniósł do WSA w Gdańsku skargę na bezczynność Starosty, zarzucając celowe blokowanie postępowania administracyjnego i domagając się nałożenia grzywny za przewlekłość tego postępowania. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżący nie wyczerpał trybu postępowania, gdyż nie zapadło jeszcze rozstrzygnięcie Wojewody w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie wniosku o wznowienie postępowania złożonego przez skarżącego. Ponadto Starosta wskazał, iż postanowienie o odmowie wznowienia zostało wysłane na adres skarżącego i odebrała je siostra B. P. w dniu 1 września 2011 r., a ta okoliczność czyni złożoną skargę niezasadną. W piśmie z dnia 9 grudnia 2011 r. M. K. oświadczył, iż postanowienie z dnia 31 sierpnia 2011 r. nigdy nie zostało mu doręczone, a ponadto podkreślił, że Starosta nie udzielił Wojewodzie odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień w związku ze złożoną skargą na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że skarga na zwłokę w załatwieniu sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 149 ww. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) wniesiona przez stronę po wydaniu i doręczeniu jej decyzji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, natomiast w razie wydania decyzji po wniesieniu skargi, przed rozpoznaniem jej przez sąd, postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 14.01. 1987 r. sygn. IV SAB 14/86, ONSA 1987, nr 1, poz. 7, zachowujące nadal aktualność, uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08 ONSA nr 4/31 z 2009r.poz. 63). W rozpoznawanej sprawie skarżący pismem z dnia 16 sierpnia 2011 r. wystąpił do Starosty z podaniem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego Starosty z dnia 20 grudnia 2010 r.. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. Starosta odmówił wznowienia. Postanowienie to zostało doręczone na adres skarżącego, odebrała je jego siostra B. P. w dniu 1 września 2011 r. W tej sytuacji skarga na bezczynność organu administracji jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, skoro w dacie jej wniesienia brak było podstaw do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., z uwagi na wydanie w sprawie rozstrzygnięcia przed wniesieniem skargi. Nadto zgodnie z art. 58 § 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd ma obowiązek odrzucić niedopuszczalną skargę bez względu na przyczynę. Podkreślić należy, że w postępowaniu w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji prawidłowość decyzji wydanej przez organ w rozpoznawanej sprawie postanowienia z dnia 31 sierpnia 2011 r. nie może podlegać ocenie sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na bezczynność. Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie art. 58 § 1ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę.