II SAB/Gd 68/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi J.R.i K. R.go na bezczynność A Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. J. Rz. i K. Rz. wnieśli w dniu 29 kwietnia 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność "A" S.A. w G. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek skarżącej z dnia 11 stycznia 2013r.w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r.o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r., nr 112, poz. 1198 ze zm.), przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy. Jak wynika z treści skargi, skarżący pismem z dnia 11 stycznia 2013r. wystąpili do "A" Spółki Akcyjnej Oddziału w P. m.in. o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działce nr [...] opisanej w prowadzonej przez Sąd Rejonowy w S. IV Wydział Ksiąg Wieczystych księdze wieczystej KW nr [...], w szczególności do przedłożenia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznej na opisanej działce. Pismo wpłynęło do "A" Spółki Akcyjnej Oddziału w P. w dniu 23 stycznia 2013r. Skarżący podnieśli, że domagają się udzielenia informacji na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zdaniem skarżących żądana przez nich informacja stanowi informację publiczną a "A" S.A. w G. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w świetle art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a do dnia wniesienia skargi skarżąca nie otrzymała żądanych dokumentów w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej czy też w sprawie umorzenia postępowania, a zatem "A" S.A. siedzibą w G. pozostaje w bezczynności. W skardze wniesiono o stwierdzenie bezczynności i o zobowiązanie "A" S.A. w G. do udzielenia informacji publicznej w żądanym zakresie i w żądanej formie zgodnie z wnioskiem skarżących z dnia 11 stycznia 2013r. W odpowiedzi na skargę "A" Spółka Akcyjna w G. wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu powołano się na przepis art. 7 ustawy stanowiący podstawę prawną realizacji prawa do informacji publicznej, określający sposoby jej udostępniania. Jednocześnie wskazano, że udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną i może nastąpić w dowolnej formie. W rozpatrywanej sprawie "A" S.A Oddział w P. nie odmówiła udzielenia informacji, informując że istnieje możliwość wglądu do dokumentacji po uprzednim uzgodnieniu dogodnego terminu. W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżący wnieśli pismo procesowe z dnia 2 sierpnia 2013r., w którym oświadczyli, że zmieniają żądanie skargi z dnia 23 kwietnia 2013r. i zarzucają Przedsiębiorstwu "A" S.A. z siedzibą w G. bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji na wniosek skarżących z dnia 11 stycznia 2013r., uzupełniony pismem z dnia 15 lipca 2013r. Nadto wnieśli o stwierdzenie bezczynności i zobowiązanie "A" do udzielenia informacji w zakresie żądanym i w żądanej formie zgodnie z wnioskiem skarżących z dnia 11 stycznia 2013r., uzupełnionym pismem z dnia 15 lipca 2013r. W załączonym piśmie z dnia 15 lipca 2013r.skierowanym do "A" S.A. z siedzibą w G. Oddziału w P., skarżący oświadczyli, że w związku ze złożonym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej zawartym w wezwaniu z dnia 11stycznia 2013r .i w odpowiedzi na pismo z dnia 14 maja 2013r. precyzują swój wniosek i wnoszą o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii dokumentacji prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej posadowionej na działce nr [...], będącej własnością skarżących oraz innych dokumentów techniczno-prawnych (protokołów odbiorów technicznych i przekazania linii i słupów energetycznych do eksploatacji, protokołów zdawczo-odbiorczych linii i słupów energetycznych, dzienników budów linii i słupów energetycznych, decyzji wydanych przez ówczesne organy administracji publicznej ustalające miejsce i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych, decyzji zatwierdzających plan inwestycyjny w zakresie budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje również bezczynność organów, a przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność "A" S.A. w G. polegająca na nieudostępnieniu skarżącym J. Rz. i K. Rz., w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001r., nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej ustawą, żądanego przez nich w piśmie z dnia 11 stycznia 2013r. We wniosku tym skarżący wnieśli o udostępnienie dokumentacji techniczno-prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektorenenrgetycznej na działce nr [...], będącej własnością skarżących, w szczególności wezwano do przedłożenia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznej oraz innych dokumentów techniczno-oprawnych. Skarga spełnia wymogi formalne jej dopuszczalności, gdyż skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. W sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje żadnych dodatkowych środków prawnych przeciwko czynnościom podejmowanym przez organy w ramach udzielania informacji publicznej, należy uznać, że skarga na bezczynność w zakresie udzielenia informacji publicznej jest dopuszczalna bez wzywania do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 i 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, Baza Orzeczeń Lex nr 236545). Skoro skarga była dopuszczalna, ocenić należało, czy żądane informacje stanowią informację publiczną oraz czy "A" S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. W tym zakresie "A" S.A. z siedzibą w G. nie zgłosiła zarzutów. Wskazać więc jedynie należy, że pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i trybie określonym w ustawie. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna m. in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od niego. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że co do zasady żądane przez skarżącą dokumenty (decyzje) stanowiące podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej na wskazanej działce, jako stanowiące treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, należą do informacji o danych publicznych i stanowią informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozważając podmiotowy aspekt niniejszej sprawy należy wskazać zwłaszcza na treść art. 4 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Z powołanego przepisu wynika, że zobowiązane do udzielenia informacji publicznej zostały nie tylko władze publiczne, lecz również podmioty wykonujące zadania publiczne, nie będące organami władzy publicznej. Tak rozumiane "zadania publiczne" cechują się powszechnością i użytecznością dla ogółu, co sprzyja osiągania celów zarówno konstytucyjnych, jak i ustawowych. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2006 r. sygn. akt P 24/05 wskazał, że dostęp do zasobów energetycznych ma podstawowe znaczenie z punktu widzenia społeczeństwa i poszczególnych jednostek oraz suwerenności i niepodległości państwa. Zatem dla zapewnienia wolności i praw człowieka oraz obywatela, dysponowanie zasobami energetycznymi, urzeczywistnia wspólne dobro, o czym stanowi się w art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, zaś wolność działalności gospodarczej w dziedzinie energetyki może być ograniczana – stosownie do treści art. 31 ust. 3 Konstytucji RP – tylko w ustawie i jedynie wtedy, gdy jest to konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Podsumowując, przedsiębiorstwa energetyczne wykonują – w ocenie Sądu – zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ustawy, a w konsekwencji są zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Po pierwsze, jak już wyżej wskazano, jako podmiot spoza kategorii władzy publicznej, "A" S.A. właśnie z uwagi na wykonywanie zadań publicznych staje się podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Po drugie, obowiązki operatora systemu dystrybucyjnego wymienia art. 9 c ust. 3 ustawy - Prawo energetyczne i z pewnością działalność przedsiębiorstwa energetycznego w tym zakresie dotyczy spraw publicznych w rozumieniu art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP są "zadaniami publicznymi". O obowiązku udostępniania przez przedsiębiorstwa energetyczne żądanej informacji decyduje zatem to czy dotyczy ona "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując decyzja stanowiąca podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na działce wskazanej we wniosku stanowi informację publiczną, a "A" S.A. będąca przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym zadania publiczne jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Jednakże skarga nie może być uwzględniona, gdyż "A" S.A. w G. nie pozostawała w bezczynności w udzieleniu żądanej informacji publicznej w dacie wniesienia skargi do Sądu (w dniu 29 kwietnia 2013r.). Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Zrealizowanie prawa do dostępu do informacji publicznej może nastąpić we wskazany przez zainteresowanego sposób. Ostatecznie to bowiem wnioskodawca określa formę, w jakiej podmiot zobowiązany ma mu udostępnić żądaną informację. We wniosku z dnia 11 stycznia 2013r. skarżąca wskazała, że w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, domaga się udostępnienia dokumentacji techniczno-prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działce skarżących, w szczególności do przedłożenia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy tejże linii oraz innych dokumentów techniczno-prawnych kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznej przebiegającej przez jej działkę. Jeżeli więc skarżąca we wniosku wskazała, że domaga się udostępnienia opisanych wyżej informacji (podtrzymując wskazaną formę udostępnienia informacji również w treści skargi), to podmiot zobowiązany, aby uchronić się przed zarzutem bezczynności w sprawie, powinien udostępnić informację publiczną we wskazanej przez skarżącą formie. W rozpatrywanej sprawie strona przeciwna, kierując się treścią żądania, a w szczególności określoną we wniosku formą udostępnienia informacji, w piśmie z dnia 22 lutego 2013r. oświadczyła, że na ww. działce znajdują się urządzenia elektroenergetyczne w postaci odcinków napowietrznej linii 0,4kv oraz przyłącza elektroenergetyczne, co do których "A" legitymuje się ponad 30 letnim okresem od chwili ich wybudowania prawem służebności, z dokumentacji technicznej urządzeń wynika, że zostały one wybudowane w latach 60-tychXX wieku. Odnosząc się do zgłoszonego wniosku o udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy urządzeń "A" poinformowała, że dla ww. urządzeń dysponuje dokumentacją techniczno-eksploatacyjną potwierdzającą lata budowy, do której istnieje możliwość wglądu w siedzibie Oddziału, po uprzednim ustaleniu terminu i godziny. Wskazano, że w przypadku wyrażenia zainteresowania wglądem do dokumentów prosi o kontakt na podany numer telefonu. Również w odpowiedzi na skargę "A" podała, że w korespondencji z dnia 22 lutego 2013r. wyraziła wolę udostępnienia informacji. Ponownie poinformowano o możliwości dokonania wglądu w posiadaną przez Oddział informację. Wskazano na osobę odpowiedzialną za udostępnienie informacji. Powyższa odpowiedź w ocenie Sądu wyklucza możliwość skutecznego zarzucenia Spółce bezczynności w udostępnieniu informacji. Skarżący nie mogą zasadnie zarzucać Spółce bezczynności, skoro żądana informacja została udostępniona we wskazanej przez skarżących formie, poprzez jej udostępnienie w siedzibie oddziału, a skarżący, czy też ich pełnomocnik nie skorzystali z możliwości zapewnionej im możliwości wglądu do decyzji administracyjnej. Brak jest zatem podstaw, aby stwierdzić, że "A" S.A. w G. pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżących z dnia 11 stycznia 2013r. Żądanie zawarte w piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2013r. w związku z załączonym do niego wezwaniem (sprecyzowaniem wniosku z dnia 11 stycznia 2013r.) nie mogą być w rozpatrywanej sprawie uwzględnione, z uwagi na treść przepisu art. 134§1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi i w konsekwencji przedmiotem rozpoznania przez Sąd była sprawa bezczynności "A" S.A. w G. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej – rozpatrzenia wniosku skarżących z dnia 11 stycznia 2013r. o udzielenie informacji publicznej i ustalenie czy "A" S.A. w G. pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu ww. wniosku. Sąd stosownie do przywołanej regulacji orzekał w granicach tej sprawy wyznaczonej wnioskiem z dnia 11 stycznia 2013r. Niezależnie od powyższego wniosek zawarty ww. piśmie skarżących z dnia 2 sierpnia 2013r. jest w rozpoznawanej sprawie bezprzedmiotowy, albowiem wniosek z dnia 11 stycznia 2013r., w dacie złożenia pisma, został już rozpoznany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek skarżącej został rozpoznany, przed wniesieniem skargi na bezczynność i w konsekwencji skarga o bezczynność nie podlega uwzględnieniu. Biorąc powyższe pod uwagę i działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę jako bezzasadną oddalił.