II SAB/Gd 69/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbudowy obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. W dniu 6 lipca 2018 r. E. M. wniosła do Sądu skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozbudowy obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącą do wskazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zwracała się z ponagleniem do właściwego organu. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 31 sierpnia 2018 r., skarżąca wskazała, że wnosiła o zakończenie sprawy podczas oględzin nieruchomości przez inspektorów PINB przeprowadzonych w 2010 r. i 2012 r. Kolejną skargę na przewlekłość postępowania złożyła 8 sierpnia 2014 r. i w dniu 18 września 2014 r. otrzymała odpowiedź, że sprawa jest w toku. O zakończenie sprawy, jak wskazała, wnosiła również w 2014 r. i w 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na odrzucenie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 52 § 2 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935), obowiązującą od dnia 1 czerwca 2017 r., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei, art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W przypadku skarg na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, od dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następuje więc poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 1 Kpa. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 Kpa ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Stosownie zaś do treści art. 36 § 1 Kpa organ administracji publicznej jest obowiązany pouczyć stronę o prawie wniesienia ponaglenia tylko w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, również z przyczyn niezależnych od organu. Z powyższego wynika, że przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie skarżąca powinna byłą wystąpić do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z ponagleniem na niezałatwienie jej sprawy przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie. Z akt sprawy wynika zaś, że przed wniesieniem skargi skarżąca nie wniosła wymaganego ponaglenia. Skarżąca nie przedstawiła bowiem dokumentu, na podstawie, którego można byłoby uznać, że faktycznie zwracała się do właściwego organu z ponagleniem na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jej sprawy. W aktach sprawy brak jest również dowodu na złożenie przez skarżącą takiego ponaglenia. Ponaglenie powinno być bowiem wniesione w jeden ze sposobów określonych w art. 63 § 1 Kpa. Musi ono zawierać uzasadnienie, czyli wskazanie okoliczności świadczących w ocenie strony o bezczynności lub przewlekłości, jak również powinno spełniać wymagania określone w art. 63 § 2–3a Kpa. Skarga wniesiona bez wyczerpania przysługujących środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa jest zaś niedopuszczalna. Następstwem niedopuszczalności skargi jest z kolei jej odrzucenie, gdyż nie jest możliwe przyjęcie skargi przez sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącym drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu.. Z tych względów Wojewódzki Sąd administracyjny działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.