II SAB/Gd 7/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na bezczynność Burmistrza w sprawie zasiłku rodzinnego postanawia odrzucić skargę. R. D. pismem z dnia 5 stycznia 2011 r. (data nadania w placówce pocztowej: 24 stycznia 2011 r.) zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o wymierzenie grzywny Burmistrzowi. W uzasadnieniu wskazała, że pomimo upływu ponad miesiąca od dnia wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia 15 listopada 2010 r., sygn. akt [...], uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ, Burmistrz nie rozpatrzył jej sprawy ponownie i nie wydał decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 stycznia 2011 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania, czy jej pismo stanowi skargę na bezczynność organu, a jeśli tak, to czy przed jej wniesieniem zwracała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji. W odpowiedzi na powyższe skarżąca w piśmie z dnia 8 lutego 2011 r. (data nadania: 10 lutego 2011 r.) wyjaśniła, że jej wniosek stanowi skargę na bezczynność organu oraz, że nie występowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosowanie do treści art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje również na bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 cytowanej ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przez organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wniesienie skargi na bezczynność organów dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a., który stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do § 2 art. 37 k.p.a. organ wyższego stopnia, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości. W rozpatrywanej sprawie skarżącej przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Bezspornym jest, że zażalenie takie nie zostało przez skarżącą wywiedzione, co sama przyznała w piśmie nadanym do Sądu w dniu 10 lutego 2011 r. Wobec tego skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Z uwagi na powyższe Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.