II SAB/Gd 70/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia odrzucić skargę. M. W. wniosła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy z żądaniem ukarania organu grzywną. Jak wynika z treści skargi żądanie skarżącej stwierdzenia bezczynności odnosi się do postępowania, które miał zainicjować wniosek skarżącej skierowany do Wójta Gminy w dniu 16 listopada 2010 r. z żądaniem wszczęcia na podstawie art. 29 Prawa wodnego postępowania administracyjnego w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. Skarżąca domagała się w nim przywrócenia poprzedniego stanu wód na gruncie lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom. Zarządzeniem z 15 grudnia 2011 r. zobowiązano skarżącą do wyjaśnienia czy przed wniesieniem skargi zwracała się do organu wyższego stopnia tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, że jej skargi na opieszałość organu były kierowane do Rady Gminy. Wojewody oraz Ministra Rolnictwa i Rozwoju; żaden z tych organów nie pouczył jej "co do trybu drogi odwoławczej czyli kierowania skarg i zażaleń do SKO". Wywiodła, że tym samym wyczerpała drogę odwoławczą "zgodnie ze stanem wiedzy udzielanym do tej pory przez urzędy". Podniosła, że jej pismo do Wójta z 30 sierpnia 2010 r. można również uznać za wezwanie Wójta do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśniła, że w związku z uzyskaną z Sądu informacją "jest w trakcie kierowania kilku skarg i zażaleń do SKO na bezczynność, opieszałość, liczne naruszenia prawa przez Wójta Gminy z ostatniego kilkumiesięcznego okresu, których nie sposób wymieniać". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Art. 52 § 1 i 2 ustawy stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wniesienie skargi na bezczynność organów dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 kpa. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu-wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie składała zażalenia, o którym mowa w treści wyżej cytowanego przepisu tj. zażalenia do organu wyższego stopnia czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego na nierozpoznanie w terminie przez Wójta Gminy jej wniosku z żądaniem wszczęcia postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 29 Prawa wodnego. Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca składała wnioski i skargi w sprawie zalania jej gospodarstwa rolnego do różnych organów zgłaszając odmienne żądania m. in. o ustalenie osób winnych, o oszacowanie doznanych strat, w sprawie zniszczenia urządzeń melioracji wodnych...itd. Nie występowała jednak do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie jej wniosku z listopada 2010 r. z żądaniem prowadzenia postępowania w trybie art. 29 Prawa wodnego. Zatem wbrew twierdzeniom skarżącej nie można uznać, iż wyczerpała tryb odwoławczy. Wyjaśnić należy skarżącej, że skierowanie do SKO zażalenia po wniesieniu skargi nie czyni zadość wymogom art. 52 § 1 w/w ustawy. Przewidziany ustawą środek zaskarżenia musi poprzedzać wystąpienie ze skargą. Również nie można uznać, że pismo z 30 sierpnia 2010 r. skierowane do Wójta odpowiada wymogom wyczerpania trybu z art. 37 kpa. Pismo to nie jest kierowane do organu wyższego stopnia, a ponadto pochodzi z daty wcześniejszej niż żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 29 Prawa wodnego. Skarga wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.