II SAB/Gd 73/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w sprawie przyznania świadczenia "aktywni rodzice w pracy" postanawia odrzucić skargę. M. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie w sprawie przyznania świadczenia "aktywni rodzice w pracy". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 28 listopada 2025 r. wezwano Skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi z 17 października 2025 r. Skarżąca zwróciła się z ponagleniem do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W piśmie z 9 grudnia 2025 r. Skarżąca poinformowała, że nie wnosiła uprzednio ponaglenia w rozumieniu art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, ale podejmowała inne działania zmierzające do uzyskania rozstrzygnięcia jej wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Co do zasady skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu (art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a.), natomiast skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Z przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest uprzednie wniesienie ponaglenia. Stosownie bowiem do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), dalej jako k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie jest pismem, które – stosownie do art. 63 k.p.a. – powinno spełniać wymogi pisma w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5a – przyp. Sądu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro warunkiem sensu stricto skutecznego złożenia skargi jest jej wniesienie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu, a przepisy nie przewidują możliwości konwalidacji takiej skargi, to jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (T. Woś, M. Romańska [w:] H. Knysiak-Sudyka, T. Woś, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Warszawa 2016, art. 58). W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu Skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji, tj. nie wniosła ponaglenia, o którym mowa w przytoczonych powyżej przepisach, do właściwego organu wyższego stopnia, co czyni jej skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.