II SAB/Gd 75/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant: Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udzielenia informacji publicznej 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta do załatwienia w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku ze stwierdzeniem jego prawomocności wniosków skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. z dnia 18 października 2011 roku o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udostępnienie żądanej informacji albo wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, w części dotyczącej pytania "ile i kiedy, lokali użytkowych nabył R. K. (ewentualnie wraz z małżonką)"; pytania "za konkretnie jaką każdorazowo cenę lokale te zostały sprzedane"; pytania "kto, kiedy i za ile kupował od Gminy Miasta lokale użytkowe położone przy ulicy [...]", a także pytania "komu konkretnie (imię, nazwisko, nazwa podmiotu i forma organizacyjno-prawna) sprzedano lokale użytkowe od roku 2000 do chwili obecnej - z rozłożeniem na poszczególne lata"; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącej A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dwoma pismami z dnia 18 października 2011 r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. zwróciła się do Prezydenta Miasta o wskazanie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wymogów jakie spółka musi spełnić, aby mogła nabyć od Gminy Miasta lokal użytkowy położony w G. przy ul. B. 9 B-C. Spółka domagała się jednocześnie wskazania konkretnych informacji: - podania ile lokali użytkowych i kiedy nabył R. K. (ewentualnie z małżonką) oraz wskazania kto konkretnie wyraził zgodę na taką sprzedaż, jaka była cena transakcji, jakie były wymagania odnośnie możliwości zakupu, czy lokal został wyceniony poprzez sporządzenie operatu szacunkowego, oraz kto sporządzał taki operat lub inny dokument stanowiący podstawę wyceny; - wskazania kto i za jaką cenę kupował od Gminy Miasta lokale użytkowe położone przy ul. B. 9 A-B-C, kto wyrażał na to zgodę i jakie kryteria spełniali nabywcy oraz kto sporządzał operat szacunkowy lub inny dokument stanowiący podstawę ustalenia ceny sprzedaży; - wskazania podstawy prawnej, która daje Prezydentowi Miasta swobodę do wyrażania autorytarnej zgody na sprzedaż konkretnych lokali użytkowych pomimo, że uchwały Rady Miasta regulujące kwestie sprzedaży nie statuują konieczności wyrażania takiej zgody; - wskazani, czy od negatywnych decyzji odnośnie wykupu lokalu użytkowego przysługuje odwołanie i ewentualnie w jakim trybie należy je złożyć, natomiast jeśli nie przysługuje to wskazania czy taka zasada nie narusza prawa; - podania informacji komu konkretnie (imię, nazwisko, nazwa podmiotu i forma organizacyjna) sprzedano lokale użytkowe od roku 2000 z rozbiciem na poszczególne lata; - wskazania jakimi kryteriami kierowano się przy wyrażaniu zgody na sprzedaż od roku 2000 do chwili obecnej każdego konkretnego lokalu użytkowego i kto taką zgodę wyrażał; - wyjaśnienia czy i dlaczego sprzedawano lokale użytkowe tej samej osobie więcej niż jeden raz; - wyjaśnienia, czy miały miejsce sytuacje sprzedaży lokali użytkowych sprzecznie z zasadami zawartymi w uchwałach Rady Miasta w okresie od 2000 roku do teraz, jakie to były sytuacje i dlaczego miało miejsce naruszanie tych zasad. Kolejnym pismem z dnia 24 października 2011 r. Spółka zwróciła się do Prezydenta Miasta o udzielenie informacji o - ilości niewynajętych przez Gminę Miasta lokali użytkowych w okresie styczeń 2008 do październik 2011, oraz wskazania ile umów najmu lokali użytkowych należących do Miasta zostało wypowiedzianych i/lub rozwiązanych przez najemców w tym samym okresie oraz wskazanie danych identyfikujących osoby lub podmioty będące tymi najemcami; - wysokości miesięcznych kosztów i nakładów związanych z utrzymaniem niewynajętych lokali użytkowych należących do Miasta i wskazania jaka jest wielkość spodziewanego a nieotrzymywanego czynszu najmu za te lokale w okresie od stycznia 2008 r. do października 2011r. . W odpowiedzi na wnioski z dnia 18 października 2011 r. Prezydent Miasta obszernym pismem z dnia 2 listopada 2011 r. wyjaśnił zasady sprzedaży gminnych lokali użytkowych, podał ich ilość, zasady określania cen sprzedaży, a jednocześnie wskazał, iż nie istnieje możliwość podania informacji o personaliach nabywców lokali z uwagi na ochronę prywatności osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Skarżący sprecyzował swoje żądanie zawarte w pismach z dnia 18 października 2011 r. w części drugiej pisma z dnia 14 listopada 2011 r. Wskazał na czternaście pytań, na które nie otrzymał odpowiedzi: 1. jakie Spółka musi spełnić kryteria, aby mogła nabyć od Gminy Miast lokal użytkowy położony w G. przy ul. B. 9 B-C? 2. ile, i kiedy, lokali użytkowych nabył R. K. (ewentualnie wraz z małżonką) oraz podania kto konkretnie wyraził zgodę na takie sprzedaże a także wskazanie jakie kryteria spełnił R. K. (ewentualnie z małżonką) aby uzyskać zgodę Gminy Miasta na zakup lokali użytkowych od Gminy Miasta? 3. jaką każdorazowo cenę lokale te zostały sprzedane i kto sporządzał operat szacunkowy lub inny dokument stanowiący podstawę wyceny i ustalenia ceny sprzedaży? 4. kto, kiedy, za ile kupował od Gminy Miasta lokale użytkowe położone w G. przy u!. B. 9 A-B-C oraz kto na to wyrażał zgodę i jakie kryteria spełniali nabywcy? 5. kto sporządzał w tych sprawach operat szacunkowy lub inny dokument stanowiący podstawę ustalenia ceny sprzedaży tych lokali? 6. jaka jest podstawa prawna, w oparciu o którą, do swobodnego uznania Szanownego Pana należy wydawanie autorytarnej zgody na sprzedaż konkretnych lokali użytkowych i to pomimo, że w stosownych Uchwałach Rady Miasta regulujących kwestie sprzedaży lokali gminnych brak jest zapisów mówiących o tym, że taka zgoda jest w ogóle wymagana? 7. czy od Pana swobodnych decyzji negatywnych w przedmiocie wniosku o wykup lokalu użytkowego należącego do Gminy Miasta przysługuje odwołanie do organów państwowych (np. sądy powszechne, sądy administracyjne lub inne organy); jeśli tak to gdzie i w jakim trybie należy złożyć odwołanie? 8. czy, o ile odwołanie jw. nie przysługuje, to sytuacja taka jest zgodna prawem Rzeczypospolitej Polskiej oraz, dlaczego część podmiotów może lokale dowolnie wykupić i to nie jeden raz a inne podmioty prawa takiego są pozbawiane przez Szanownego Pana? 9. jakie kryteria Spółka musi spełnić, aby mogła nabyć od Gminy Miast jakikolwiek lokal użytkowy położony w G.? 10. za jaką cenę, każdego z osobna, od roku 2000 do chwili obecnej zostało przez Gminę Miasta sprzedanych lokali użytkowych - z rozłożeniem na poszczególne lata? 11. komu konkretnie (imię nazwisko, nazwa podmiotu i forma organizacyjno-prawna) sprzedano lokali użytkowe od roku 2000 do chwili obecnej - z rozłożeniem na poszczególne lata? 12. jakimi kryteriami kierowano się przy wyrażaniu zgody na sprzedaże od roku 2000 do chwili obecnej każdego z konkretnych lokali użytkowych i kto taką zgodę wydawał - z rozłożeniem na poszczególne lata? 13. czy i dlaczego sprzedawano lokale użytkowe tej samej osobie (prawnej, fizycznej lub każdej innej formie prawnej) więcej niż jeden raz w okresie od roku 2000 do 2011? 14. czy Gminie jest wiadomym o przypadkach sprzedaży lokali użytkowych sprzecznie ze stosownymi uchwałami Rady Miasta w okresie od roku 2000 do chwili obecnej, a jeśli tak, to jakie i dlaczego miały miejsce naruszenia uchwał Rady Miasta? Dodatkowo w piśmie z dnia 16 grudnia 2011 r. Prezydent odniósł się szczegółowo do każdego z postawionych przez wnioskującą Spółkę pytań. Natomiast w odpowiedzi na pismo z dnia 24 października 2011 r. Prezydent Miasta pismem z dnia 27 grudnia 2011 r. udzielił żądanych informacji. W szczególności wskazał konkretne liczby odnośnie lokali niewynajętych przez Miasto oraz ilości wypowiedzianych umów. Do pisma zostało dołączone zestawienie obrazujące przyczyny braku wynajęcia lokalu bądź przyczyny wypowiedzenia umowy. W złożonej skardze na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie niewykonania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej Spółka z o.o. wniosła o zobowiązanie organu do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie ze złożonymi wnioskami z dnia 18 i 24 października 2011 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wskazał, iż żądana informacja publiczna została wnioskującej Spółce udzielona w takim zakresie, w jakim było to możliwe zgodnie z przepisami ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 roku, nr 112, poz. 1198 ze zm. - dalej określanej jako "ustawa"), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonych. Z ustępu 2 tego artykułu wynika przy tym, iż przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Art. 2 ust. 1 ustawy stanowi, iż każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej" (art. 2 ust. 1). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2 ustawy). Prawo to podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 ustawy). Z art. 5 ust. 2 ustawy wynika nadto, iż prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 ustawy), w tym organy władzy publicznej (vide art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy), będące w posiadaniu takich informacji. Z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy wynika ponadto, iż udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 (czyli również organów władzy publicznej), w tym o zasadach zarządzania czy zbywania majątku gminnego. Pozostaje także poza sporem, iż Prezydent Miasta jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobligowanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). W związku z tym złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nakłada na ten organ określone obowiązki. Organ winien bowiem albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, albo odmówić jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej (o czym stanowi art. 16 ust. 1 powołanej ustawy) lub też umorzyć postępowanie (w przypadku o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Tylko w sytuacji, gdy żądanie strony nie dotyczy informacji publicznej, brak jest podstaw do wydawania decyzji i należy jedynie wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2003 r., sygn. II SA/Gd 1153/03, Lex nr 299295). Skoro jednak w niniejszej sprawie żądana informacja dotyczy informacji publicznej to nie można uznać za właściwe załatwienie sprawy pisma organu z dnia 2 listopada 2011 r. oraz z 16 grudnia 2011 r. Należy jednak zaznaczyć, iż nie w każdym wypadku informacja publiczna może być udzielona w pełnym zakresie, bowiem art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przewiduje ograniczenie prawa do informacji publicznej w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (państwowa, służbowa, skarbowa, statystyczna), a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Organ winien też mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. W takim wypadku jednak – jak wskazano wyżej - niezbędne jest wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej. W związku z powyższym organ winien rozpoznać wniosek strony skarżącej w zakresie określonym w punkcie 1 wyroku mając na uwadze powyższe wskazania Sądu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że Prezydent Miasta pozostaje w bezczynności i z tego względu, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Jednocześnie w pozostałym zakresie Sąd skargę oddalił, gdyż skarga została wniesiona w zakresie wszystkich pytań zawartych we wnioskach skarżącej z 18 i 24 października 2011 r. podczas, gdy w tym zakresie organ udzielił wnioskodawczyni obszernej i wyczerpującej informacji publicznej. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, iż Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie Sąd nie uznał aby bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa albowiem organ podjął czynności w terminie do załatwienia wniosku, w istocie udzielił informacji publicznej, a jedynie działanie w odpowiedzi na część żądania nie przybrało właściwej formy określonej przepisami prawa.