II SAB/Gd 76/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w dniu 12 kwietnia 2016 r. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpatrzenia jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W związku z powzięciem przez Sąd wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia zarządzeniem z dnia 17 maja 2016 r. zobowiązano skarżącego do sprecyzowania treść skargi poprzez wskazanie, czy zaskarża bezczynność organu w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 14 marca 2016 r., czy też wniosku z dnia 15 marca 2016 r. (wskazanego w odpowiedzi na skargę), pod rygorem uznania, w wypadku milczenia skarżącego, że skarga dotyczy – zgodnie z jej treścią – wniosku z dnia 14 marca 2016 r. Z uwagi na brak odpowiedzi skarżącego w wyznaczonym terminie, kolejnym zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2016 r., zobowiązano skarżącego, do przedłożenia w określonym terminie dwóch odpisów wniosku z dnia 14 marca 2016 r., pod rygorem zawieszenia postępowania. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 27 czerwca 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku. Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zawiesił postępowanie z uwagi na brak możliwości nadaniu sprawie dalszego biegu wobec niewykonania zarządzeń zmierzających do prawidłowego ustalenia przedmiotu postępowania. W treści tego postanowienia zawarto pouczenie, że stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Pouczono również skarżącego o treści art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd umorzy postępowanie, jeżeli żadna ze stron nie zgłosi w ciągu trzech lat, od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, wniosku o jego podjęcie. Postanowienie stało się prawomocne. Z akt sprawy wynika, że żadna ze stron postępowania nie złożyła wniosku o jego podjęcie, a Sąd w dalszym ciągu nie dysponuje wnioskiem, którego skarga dotyczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., sąd umarza zawieszone postępowanie, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016 r. Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a żadna ze stron nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania w ciągu trzech lat od daty wydania postanowienia o zawieszeniu. To obligowało Sąd do zastosowania normy zawartej w art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i umorzenia postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł w sentencji postanowienia.