II SAB/Gd 79/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. S. – K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić zażalenie wniesione przez N. S. – K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 marca 2017 r. sygn. akt II SAB/Gd 79/10. N. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na pismo z dnia 31 stycznia 2017 r. jako niedopuszczalne. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 12 kwietnia 2017 r. W dniu 19 kwietnia 2017 r. do Sądu wpłynęło drogą elektroniczną zażalenie N. S. na postanowienie Sądu z dnia 20 marca 2017 r. Art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z treścią art. 47 § 1 do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Podpisem strony jest podpis w rozumieniu art. 78 kodeksu cywilnego, który operuje pojęciem własnoręcznego podpisu. Podpisem jest więc znak ręczny określonej osoby pozwalający, dzięki indywidualnym cechom tego znaku, na jej identyfikację (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2011 r., str.238 - 239). Dlatego też, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ustalono, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko taki podpis spełnia bowiem wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I OPP 25/08, ONSAiWSA 2009, nr 2, poz. 20) a pogląd ten zachowuje aktualność mimo nowelizacji ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. nr 64, poz. 565 ze zm.), dokonanej ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie tej ustawy (Dz.U. nr 40, poz. 230), którą rozszerzono stosowanie powołanej ustawy także na sądy administracyjne (art. 2 ust. 3), gdyż ani tą ustawą, ani ustawą z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. nr 130, poz. 120 ze zm.) nie zmieniono Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w taki sposób, aby możliwe było uznanie, iż obok tradycyjnej, pisemnej formy postępowania, można prowadzić takie postępowanie w formie elektronicznej. Zaznaczyć przy tym należy, że taką elektroniczną formę wyraźnie wprowadzono w postępowaniu administracyjnym, co polegało na odpowiedniej nowelizacji art. 63 k.p.a. Jednakże przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach ze skarg na działanie lub bezczynność organów administracji. To wszystko uzasadnia tezę, że mimo nowelizacji art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, skutkującej rozszerzeniem działania tej ustawy na sądy administracyjne (z wyjątkiem rozdziału czwartego - art. 2 ust. 4), dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 573/10 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2013 r., I OZ 114/13, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wreszcie wskazać należy, że w kwestii tej wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 12 maja 2014 r. I OPS 10/13. Sąd ten stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z uwagi na powyższe, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 kwietnia 2017 r., wezwano skarżącą N. S. do podpisania zażalenia przysłanego pocztą elektroniczną dnia 19 kwietnia 2017 r. lub nadesłania zażalenia zawierającego własnoręczny i oryginalny podpis oraz do złożenia dodatkowego odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem celem doręczenia organowi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 maja 2017 r. (potwierdzenie odbioru k. 451 akt), a zatem termin do jego wykonania upływał w dniu 30 maja 2017 r. Jednakże w wyznaczonym terminie skarżąca nie podpisała zażalenia ani też nie nadesłała zażalenia zawierającego własnoręczny i oryginalny podpis, jak również dodatkowego odpisu tego zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem. W dniu 30 maja 2017 r. wpłynęło do Sądu drogą elektroniczną pismo skarżącej, do którego dołączono jedynie niepoświadczony odpis zażalenia. Zgodnie z treścią art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178, art. 46 § 1 pkt 4 i art. 47 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.