II SAB/Gd 79/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. S. – K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić zażalenie wniesione przez N. S. – K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2018 r. sygn. akt II SAB/Gd 79/10. N. S. – K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na pismo z dnia 31 stycznia 2017 r. jako niedopuszczalne. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r. Następnie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 9 czerwca 2017 r., które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 25 września 2017 r. Z kolei zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 25 września 2017 r. zostało odrzucone postanowieniem z dnia 2 maja 2018 r. Zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 2 maja 2018 r. zostało odrzucone postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r. a zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 8 sierpnia 2018 r. zostało odrzucone postanowieniem z dnia 29 listopada 2018 r. Odpis postanowienia z dnia 8 sierpnia 2018 r. został doręczony skarżącej w dniu 29 sierpnia 2018 r. W dniu 9 stycznia 2019 r. do Sądu wpłynęło drogą elektroniczną zażalenie N. S. – K. z dnia 8 stycznia 2019 r. na postanowienie Sądu z dnia 29 listopada 2018 r. Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z treścią art. 47 § 1 do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Podpisem strony jest podpis w rozumieniu art. 78 kodeksu cywilnego, który operuje pojęciem własnoręcznego podpisu. Dlatego też, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ustalono, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko taki podpis spełnia bowiem wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I OPP 25/08, ONSAiWSA 2009, nr 2, poz. 20) a pogląd ten zachowuje aktualność, gdyż do chwili obecnej nie nastąpiła taka zmiana ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby możliwe było uznanie, iż obok tradycyjnej, pisemnej formy postępowania, można prowadzić takie postępowanie w formie elektronicznej. Co więcej, w kwestii tej wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, Sąd ten stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym - z uwagi na treść art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z uwagi na powyższe, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 stycznia 2019 r., wezwano skarżącą N. S. – K. do podpisania zażalenia przysłanego za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 8 stycznia 2019 r. znajdującego się w aktach sprawy lub nadesłania zażalenia zawierającego własnoręczny oryginalny podpis oraz do złożenia dodatkowego odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem wraz z 2 załącznikami w celu doręczenia organowi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 18 lutego 2019 r. (potwierdzenie odbioru k. 558 akt), a zatem termin do jego wykonania upływał w dniu 25 lutego 2019 r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie podpisała jednakże zażalenia ani też nie nadesłała zażalenia zawierającego własnoręczny i oryginalny podpis. Stan ten uniemożliwia nadanie dalszego biegu wniesionemu przez skarżącą zażaleniu. Zgodnie z treścią art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W zakreślonym terminie, przy nadesłanych drogą elektroniczna pismach z dnia 24 lutego 2019 r. skarżąca nadesłała jedynie trzy niepoświadczone za zgodność z oryginałem odpisy zażalenia, które nie zawierały własnoręcznego podpisu. W pismach tych skarżąca wskazała, że Sąd nie wyjaśnił różnicy między wysłaniem podpisanej skargi listem poleconym a wysłaniem pocztą elektroniczną ani też jaki ma to wpływ na złożoną przez nią w 2010 r. skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która to skarga została podpisana przez nią własnoręcznie i przesłana do Sądu listem poleconym. W związku z tym wyjaśnić należy, że skarga N. S. – K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego została wniesiona również drogą elektroniczną. Po wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi skarżąca nadesłała przesyłką poleconą podpisaną własnoręcznie skargę w dniu 4 marca 2011 r. Z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego Sąd odrzucił skargę postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 r., które zostało doręczone skarżącej w dniu 6 lutego 2012 r. i wobec niewniesienia skargi kasacyjnej uprawomocniło się w dniu 8 marca 2012 r. Wyjaśnić przy tym należy, że odrzucenie skargi nie stanowi przeszkody do ponownego wniesienia skargi na bezczynność organu. Niniejsze postanowienie dotyczy natomiast odrzucenia kolejnego zażalenia związanego z informacyjnym pismem Sądu z dnia 31 stycznia 2017 r. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w postanowieniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.