II SAB/Gd 79/10

PostanowienieWSA w Gdańsku2017-03-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Jolanta Górska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na pismo informujące o stanie sprawy, które nie jest postanowieniem w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania sądowoadministracyjnego, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie jest środkiem odwoławczym przysługującym od określonych w ustawie nieprawomocnych postanowień sądów administracyjnych pierwszej instancji. Pismo informujące o stanie sprawy, które nie jest postanowieniem, nie może być przedmiotem zażalenia, a takie zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżąca N. S. – K. wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W toku postępowania skarżąca wniosła zażalenie na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2017 r., które informowało ją o odrzuceniu jej wcześniejszego zażalenia na postanowienie WSA z dnia 18 sierpnia 2016 r. oraz o sposobie doręczenia tego postanowienia. Sąd uznał, że pismo z dnia 31 stycznia 2017 r. nie jest postanowieniem, od którego przysługuje zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie wniesione przez N. S. – K. na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2017 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2017 r. sprawy ze skargi N. S. – K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić zażalenie wniesione przez N. S. – K. na pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2017 r. W dniu 26 stycznia 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo N. S. – K., w którym wskazała, że nie otrzymała odpowiedzi na zażalenie wysłane 20 września 2016 r., mimo upływu 4 miesięcy. Wyraziła w związku z tym przypuszczenie, że Sąd nie otrzymał potwierdzenia odbioru przez nią postanowienia z września 2016 i powstał problem z ustaleniem zachowania terminu do wniesienia tegoż zażalenia. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 30 stycznia 2017 r., w piśmie z dnia 31 stycznia 2017 r., poinformowano skarżącą, że jej zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 sierpnia 2016 r. zostało odrzucone postanowieniem z dnia 10 listopada 2016 r. Jednocześnie wyjaśniono skarżącej, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia z dnia 10 listopada 2016 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, wysłana do niej w dniu 14 listopada 2016 r., została zwrócona do Sądu w dniu 16 grudnia 2016 r., jako niepodjęta w terminie, i została uznana za doręczoną w dniu 7 grudnia 2016 r. W piśmie z dnia 6 marca 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na pismo WSA z dnia 31 stycznia 2017 r. Rozpoznając wniesione zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaważył, co następuje: Zażalenie jest zwykłym środkiem odwoławczym, który przysługuje od wskazanych w ustawie nieprawomocnych postanowień wydawanych przez sądy administracyjne pierwszej instancji. Art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Zażalenie przysługuje również na zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie: 1) pozostawienia pisma, którego braków strona nie uzupełniła, bez rozpoznania (art. 49 § 2); 2) pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 258 § 4); 3) kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227). Pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2017 r., zawierające informację o stanie sprawy, nie stanowi postanowienia o jakim mowa w art. 194 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak i nie zawiera elementów pozwalających zakwalifikować je jako takie postanowienia. Ponadto, jak wynika z analizy przepisów procedury sądowoadministracyjnej, nie przewidziano możliwości wniesienia na takie pismo zażalenia. Z tych też przyczyn wniesiony środek zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalny. W świetle art. 194 § 1 bezprzedmiotowe, a przez to niedopuszczalne, są bowiem takie zażalenia, które wniesione zostały w sytuacji, gdy nie zostało podjęte postanowienie, które mogłoby stanowić przedmiot zaskarżenia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2005 r., sygn. akt I FZ 453/05, Legalis). Stosownie zaś do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło