II SAB/Gd 79/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. S. – K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić zażalenie wniesione przez N. S. – K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt II SAB/Gd 79/10. N. Sz. – K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 6 marca 2013 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 27 września 2012 r. sygn. akt II SAB/Gd 79/10, którym to odrzucono sprzeciw wniesiony przez N. S. – K. od zarządzenia z dnia 31 maja 2012 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek skarżącej przyznanie prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 21 marca 2013 r. W dniu 26 marca 2013 r. do Sądu wpłynęło drogą elektroniczną zażalenie N. Sz. – K. na postanowienie Sądu z dnia 6 marca 2013 r. Art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2012 r. poz. 270) stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem strony jest podpis w rozumieniu art. 78 kodeksu cywilnego, który operuje pojęciem własnoręcznego podpisu. Podpisem jest więc znak ręczny określonej osoby pozwalający, dzięki indywidualnym cechom tego znaku, na jej identyfikację (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2011 r., str.238 - 239). Dlatego też, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ustalono, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko taki podpis spełnia bowiem wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I OPP 25/08, ONSAiWSA 2009, nr 2, poz. 20) a pogląd ten zachowuje aktualność mimo nowelizacji ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. nr 64, poz. 565 ze zm.), dokonanej ustawą z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie tej ustawy (Dz.U. nr 40, poz. 230), którą rozszerzono stosowanie powołanej ustawy także na sądy administracyjne (art. 2 ust. 3), gdyż ani tą ustawą, ani ustawą z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. nr 130, poz. 120 ze zm.) nie zmieniono Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w taki sposób, aby możliwe było uznanie, iż obok tradycyjnej, pisemnej formy postępowania, można prowadzić takie postępowanie w formie elektronicznej. Zaznaczyć przy tym należy, że taką elektroniczną formę wyraźnie wprowadzono w postępowaniu administracyjnym, co polegało na odpowiedniej nowelizacji art. 63 kpa. Jednakże przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach ze skarg na działanie lub bezczynność organów administracji. To wszystko uzasadnia tezę, że mimo nowelizacji art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, skutkującej rozszerzeniem działania tej ustawy na sądy administracyjne (z wyjątkiem rozdziału czwartego - art. 2 ust. 4), dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt II SA/Gd 573/10 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2013 r., I OZ 114/13, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na powyższe, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 lipca 2013 r., wezwano skarżącą N. Sz. – K. do podpisania zażalenia z dnia 26 marca 2013 r. przysłanego pocztą elektroniczną lub do nadesłania zażalenia zawierającego własnoręczny i oryginalny podpis – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 września 2013 r. a zatem termin do jego wykonania upływał w dniu 30 września 2013 r. Jednakże w wyznaczonym terminie skarżąca nie podpisała zażalenia z dnia 26 marca 2013 r. ani też nie nadesłała zażalenia zawierającego własnoręczny i oryginalny podpis. W dniu 30 września 2013 r. wpłynęło do Sądu drogą elektroniczną pismo skarżącej, do którego dołączono jedynie dwa odpisy zażalenia z dnia 26 marca 2013 r. Zgodnie z treścią art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z uwagi na brak podpisu na zażaleniu z dnia 26 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.