II SAB/Gd 82/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak (spr.) Sędzia WSA Marek Kraus Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczony na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi W. J. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku skarżącego W. J. z dnia 26 kwietnia 2021 r., 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta Miasta na rzecz skarżącego W. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W. J. we wniosku z dnia 12 kwietnia 2021 r., odwołując się do wypowiedzi wiceprzewodniczącego Rady Miasta w sprawie kosztów udzielania odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej, zwrócił się do Prezydenta Miasta o udostępnienie zestawienia kosztów składających się na powołaną kwotę 160 000 zł oraz o podanie kosztów pośrednich. W piśmie z dnia 23 kwietnia 2021 r. Prezydent Miasta wyjaśnił, że wypowiedzi radnych nie stanowią informacji publicznej. We wniosku z dnia 26 kwietnia 2021 r. skarżący zwrócił się do Prezydenta Miasta o udostępnienie zestawienia poniesionych przez Urząd Miejski wydatków związanych z udzielaniem w 2020 r. odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej wraz z podaniem kosztów pośrednich. Organ w odpowiedzi z dnia 7 maja 2021 r. wyjaśnił, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej i w tej sytuacji nie ma możliwości udostępnienia informacji w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W. J. we wniesionej za pośrednictwem organu skardze na bezczynność z dnia 16 czerwca 2021 r. zarzucił organowi naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., poprzez nieudostępnienie wnioskowanej informacji w ustawowym terminie i wniósł o stwierdzenie, że doszło do bezczynności oraz o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku. Skarżący wskazał, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, informacja o majątku jednostek samorządu terytorialnego stanowi informacją publiczną, która w szczególności podlega udostępnieniu. W konsekwencji, prawo do informacji publicznej obejmuje także informacje o wydatkach, jakie Urząd Miasta poniósł ze względu na konieczność odpowiadania na wnioski o informację publiczną. Mimo to, organ nie odniósł się do przedmiotu wniosku, zamiast tego wyrażając tylko pogląd, że zupełnie inna informacja, która nie była przedmiotem wniosku, nie stanowi informacji publicznej. Organ nie udostępnił w konsekwencji informacji publicznej w ustawowym terminie, nie przedłużył także terminu odpowiedzi w trybie art. 13 ust. 2 ustawy, pozostając w bezczynności. Przedstawienie informacji innej, niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co miało miejsce w sprawie, świadczy o niezrealizowaniu obowiązku przewidzianego w art. 10 ust. 1 ustawy. Pismem z dnia 29 czerwca 2021 r. organ poinformował skarżącego, że koszt związany z udostępnianiem informacji publicznej w 2020 r. wyniósł 117 911 zł i wskazał, że nie posiada wyczerpujących informacji w postaci zestawienia tych kosztów. Taka informacja nie została bowiem dotąd wytworzona w postaci określonej we wniosku, zatem konieczne byłoby jej wytworzenie, co kwalifikowałoby wniosek jako żądanie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej. W związku z tym organ zwrócił się do skarżącego o udzielenie informacji, czy podtrzymuje żądania w zakresie i kształcie wskazanym we wniosku. W odpowiedzi na skargę sporządzoną dnia 30 czerwca 2021 r. organ wskazał, że uwzględnił skargę w całości oraz, że informacja publiczna, w zakresie w jakim jest w posiadaniu organu, została wnioskodawcy udostępniona w dniu 29 czerwca 2021 r. W ocenie organu, zaistniała bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Prezydent Miasta stwierdził, że jedynymi informacjami, jakie znajdują się w jego dyspozycji, są szacunkowe i orientacyjne dane wskazujące skalę zaangażowania finansowego Urzędu Miasta w rozpatrywanie wniosków o udzielenie informacji publicznej. Fakt ten doprowadził organ do przekonania, że skoro nie posiada informacji tak szczegółowych, o jakich udostępnienie wnosił skarżący, zachodzi niemożność odmiennego rozpatrzenia jego żądania, jak tylko poprzez wskazanie, że informacje, o które wnosi, nie mają waloru informacji publicznej. Skoro bowiem dane te nie istnieją w postaci wskazanej przez wnioskodawcę, nie można było przyznać im waloru informacji publicznej. Biorąc więc pod uwagę fakt, że organ skupił się na żądaniu udostępnienia informacji o charakterze "szczegółowym" oraz "wyczerpującym", jego zachowanie, w ocenie Prezydenta, nie miało znamion bezczynności, a zwłaszcza nie miało charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ wskazał, że po otrzymaniu skargi i dokonaniu ponownej analizy stanu faktycznego, w dniu 29 czerwca 2021 r. skierował do skarżącego pismo wraz z danymi, które znajdują się w posiadaniu organu pytając go jednocześnie, czy udostępnione dane są dla wystarczające, czy też w dalszym ciągu aktualne jest żądanie udostępnienia zestawienia kosztów poniesionych przez Urząd Miasta wraz z kosztami pośrednimi. Poinformowano też wnioskodawcę, że w razie potrzymania zakresu pierwotnie złożonego wniosku, zajdzie konieczność wytworzenia takich informacji, co wiąże się z kwalifikacją takiej informacji publicznej jako przetworzonej. Przedstawione wyżej okoliczności uprawniają organ, jak wynika z odpowiedzi na skargę, do uznania, że uwzględnił skargę. Skarżący w skierowanym do organu piśmie z dnia 6 lipca 2021 r. podtrzymał żądanie w zakresie wniosku z dnia 26 kwietnia 2021 r. oświadczając, że odpowiedź organu z dnia 29 czerwca 2021 r. jest ogólnikowa i nie wypełnia zakresu wniosku, nie można się bowiem z niej dowiedzieć, na jakiej podstawie Urząd Miejski liczy koszty odpowiedzi na wnioski. W piśmie procesowym z dnia 13 lipca 2021 r. skarżący, na wezwanie Sądu, oświadczył, że podtrzymuje skargę wskazując, że odpowiedź organu zawiera jedynie szacunkową kwotę, natomiast brak jest wyszczególnienia, aby wiedzieć, na jakiej podstawie organ liczy koszt odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Udzielona odpowiedź jest więc niepełna. Pismem z dnia 15 lipca 2021 r. organ wezwał wnioskodawcę do wykazania interesu prawnego, który uzasadniałby udostępnienie mu informacji, które mają, zdaniem organu, charakter przetworzony. Żądana informacja nie istnieje bowiem w formie wskazanej we wniosku, co zobowiązuje organ do zgromadzenia wielu dokumentów i następnie dokonania analiz i dostosowania treści celem zadośćuczynienia wnioskowi. W piśmie z dnia 20 lipca 2021 r. skarżący wyjaśnił, że ubiega się o udostępnienie informacji kierując się troską o finanse publiczne w mieście, którego jest mieszkańcem, podatnikiem i osobą działającą pro publico bono. Zamierza upublicznić udostępnione informacje na portalu Facebook, aby zainteresowani mogli ocenić, czy publiczne fundusze były wydawane przez władze miasta zgodnie z zasadą gospodarności, efektywności finansów publicznych, zasadą celowości i przejrzystości oraz jawności. Jeśli mieszkańcy nie mają takich informacji to nie mogą ocenić, czy wyżej wskazane zasady są w mieście spełnione. Wnioskodawca ma realne możliwości wykorzystania uzyskanych informacji dla dobra publicznego. Decyzją z dnia 6 sierpnia 2021 r., nr [..], Prezydent Miasta orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 26 kwietnia 2021 r. uznając, że wnioskodawca nie wykazał, aby udostępnienie informacji publicznej przetworzonej zgodnie z żądaniem wniosku było szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Podkreślić należy, że celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku jego działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej i wymuszenie na organie załatwienia danej sprawy. Ma ona służyć ochronie praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przy czym istotne jest, że sąd administracyjny ocenia zasadność skargi na bezczynność na dzień jej wniesienia, uwzględniając przy tym wszelkie okoliczności zaistniałe od tego zdarzenia prawnego do chwili orzekania, co wynika z celu tego rodzaju skargi. W niniejszej sprawie skarżący zwalcza bezczynność Prezydenta Miasta w rozpoznaniu wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej wniesionego w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p Regulacje powyższej ustawy służyć mają realizacji konstytucyjnego prawa obywateli dostępu do informacji publicznej, zagwarantowanego w art. 61 Konstytucji RP i zapewniać transparentność działań władzy publicznej, umożliwiać społeczną jej kontrolę, a także budować społeczeństwo obywatelskie i rozwijać demokrację uczestniczącą, w której obywatele mają wpływ na podejmowanie dotyczących ich decyzji. Zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Bezczynność na gruncie u.d.i.p. polega więc na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji nie podejmuje tej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź o umorzeniu postępowania. Jedynie w przypadkach, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, bądź nie znajduje się w posiadaniu organu, czy też jej udostępnienie regulują przepisy szczególne, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. Zgodnie z przepisami u.d.i.p., wniosek o udzielenie informacji publicznej powinien być załatwiony albo przez udzielenie żądanych informacji (w formie czynności materialno-technicznej), przez wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., przez zawiadomienie wnioskodawcy, że żądana informacja nie może być udzielona w trybie ustawy, albo przez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji określonej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. i per analogiam w sytuacji określonej w art. 15 ust. 2 u.d.i.p., gdy wnioskujący wycofa uprzednio złożony wniosek. Przepis art. 16 ust. 1 u.d.i.p. ma przy tym zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji lub umorzenie postępowania i spełniony jest warunek przedmiotowy (informacja ma charakter informacji publicznej) i podmiotowy (podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej). Ustawodawca zakreślił też podmiotom zobowiązanym do udostępniania tych informacji terminy do podjęcia działań zmierzających do załatwienia wniosku w trybie u.d.i.p. Zgodnie więc z art. 13 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1), a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Ponadto, z analizy przepisów wskazanej ustawy wynika, że realizacja prawa dostępu do informacji publicznej w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1-3), a w konsekwencji ocena zaistnienia stanu bezczynności adresata wniosku, wymaga jednoczesnego zaistnienia trzech pozytywnych przesłanek. Po pierwsze, przedmiotem żądania musi być informacja mająca charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., po drugie adresatem żądania musi być podmiot zobowiązany do jej udzielenia, określony w art. 4 ust. 1 lub 2 tej ustawy, a po trzecie, żądana informacja musi znajdować się w posiadaniu podmiotu, do którego zwrócono się o jej udzielenie (art. 4 ust. 3). Rozważając powyższe kwestie Sąd orzekający nie powziął wątpliwości, jak również nie jest to w sprawie sporne, że przesłanka podmiotowa została w sprawie spełniona, albowiem adresatem wniosku był Prezydent Miasta. Zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są organy władzy publicznej, takim zaś organem niewątpliwie jest prezydent miasta. Bezspornie, objęte wnioskiem informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Wnioskodawca domagał się bowiem udostępnienia szczegółowego zestawienia kosztów ponoszonych przez Urząd Miasta w związku z udzielaniem w roku 2020 odpowiedzi na wnioski o udostępnienie informacji publicznej oraz podania kosztów pośrednich takich działań. Tak określony przedmiot wniosku mieści się w katalogu zawartym w art. 6 u.d.i.p., odpowiadając zakresowi regulacji ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p. Przepis ten stanowi, że informacją publiczną są informacje m.in. o organach władzy publicznej, w tym o majątku, którym dysponują. Ponadto, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p., informacją publiczną jest informacja o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych. Nie ulega zatem wątpliwości, że kwestie związane z wydatkowaniem środków publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego w związku z wykonywaniem zadań publicznych, jakimi jest m.in. rozpoznawanie wniosków o udostępnianie informacji publicznej, stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie i na zasadach u.d.i.p. Oceniając zaś działania Prezydenta Miasta podejmowane w celu załatwienia przedmiotowego wniosku należy wskazać, że organ mylnie odczytał treść żądania wnioskodawcy, w następstwie czego pismem z dnia 23 kwietnia 2021 r. udzielił mu odpowiedzi, która nie wiązała się z rzeczywistym przedmiotem żądania. Z kolei w odniesieniu do ponowionego i sprecyzowanego żądania zawartego we wniosku z dnia 26 kwietnia 2021 r. organ w przewidzianym ustawą terminie 14 dni nie podjął żadnych działań zmierzających do jego załatwienia. Dopiero pismem z dnia 7 maja 2021 r. organ poinformował wnioskodawcę, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, a po otrzymaniu skargi pismem z dnia 29 czerwca 2021 r. udostępnił skarżącemu dane odnośnie orientacyjnych kosztów ponoszonych przez organ w związku z realizacją wniosków o dostęp do informacji publicznej, wyjaśniając jednocześnie przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w zakresie objętym wnioskiem. Już po wniesieniu skargi organ podjął również kroki celem umożliwienia skarżącemu dostępu do żądanych informacji, które organ uznał za przetworzone. Z powyższego wynika, że na dzień wniesienia skargi organ nie rozpoznał wniosku skarżącego zgodnie z wymogami przepisów u.d.i.p., tzn. nie udzielił skarżącemu żądanej informacji, nie odmówił jej udostępnienia decyzją w trybie art. 16 u.d.i.p., a jedynie pozostając w mylnym przekonaniu oświadczył, że nie ma ona charakteru informacji publicznej. Powyższe oznacza, że organ dopuścił się bezczynności, która jednak wskutek zdarzeń mających miejsce już po wniesieniu skargi, ustała, co Sąd zobligowany był uwzględnić rozstrzygając sprawę. Po wniesieniu skargi bowiem, w dniu 29 czerwca 2021 r. Prezydent Miasta udostępnił wnioskodawcy dane, którymi dysponował, a także podjął względem skarżącego działania zmierzające do umożliwienia mu zapoznania się z pozostałymi informacjami objętymi żądaniem wniosku, co do których organ uznał, że mają one charakter przetworzony. Zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy wobec zawartych we wniosku sformułowań o udostępnienie informacji "szczegółowych" oraz w "wyczerpującym" zakresie, udzielona odpowiedź jest wystarczająca, czy nadal aktualne jest żądanie udostępnienia zestawienia kosztów ponoszonych przez Urząd Miasta wraz z kosztami pośrednimi. Organ poinformował przy tym, że w razie potrzymania tak określonego zakresu wniosku, zajdzie konieczność wytworzenia informacji. Następnie, wobec oświadczenia strony o podtrzymaniu zakresu wniosku z dnia 26 kwietnia 2021 r., organ wystąpił do skarżącego o wykazanie szczególnie istotnego interesu w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej, a po otrzymaniu w dniu 20 lipca 2021 r. wyjaśnień w tym zakresie, decyzją z dnia 6 sierpnia 2021 r. odmówił udostępnienia informacji obejmujących zestawienie kosztów Urzędu Miasta ponoszonych na udzielania odpowiedzi w 2020 r. na wnioski o udostępniania informacji publicznych oraz podanie kosztów pośrednich. Analiza tych działań doprowadziła Sąd do wniosku, że sprawa z wniosku skarżącego z dnia 26 kwietnia 2021 r. została załatwiona poprzez podanie tych danych, którymi dysponował organ oraz poprzez wydanie decyzji w zakresie tych danych, które mają walor informacji przetworzonej, co do których, zdaniem organu, nie zostały spełnione przesłanki jej udostępnienia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Powyższe oznacza, że stan bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącego ustał po wniesieniu skargi i nie istnieje już w dacie orzekania przez Sąd, co uczyniło bezprzedmiotowym zobowiązywanie organu, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do wydania aktu lub podjęcia czynności mających na celu załatwienie wniosku z dnia 26 kwietnia 2021 r. Poza zakresem kontroli legalności działań organu pozostaje natomiast prawidłowość decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej. Dla uwzględnienia niniejszej skargi znaczenie ma wyłącznie to, czy na dzień jej wniesienia i orzekania przez Sąd, organ wywiązał się ze swoich ustawowych obowiązków związanych z udostępnianiem informacji publicznej, co – jak ustalono – miało miejsce w niniejszej sprawie. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w punkcie 1 sentencji wyroku umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Prezydenta Miasta do rozpoznania wniosku skarżącego. Należy jednocześnie wskazać, że o ile załatwienie przez podmiot zobowiązany wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany w u.d.i.p., na dzień orzekania przez Sąd, z natury rzeczy czyni niemożliwym zobowiązanie organu do działania, o tyle fakt ten nie uprawnia Sądu do umorzenia całego postępowania jako bezprzedmiotowego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji Sąd nie jest bowiem zwolniony z obowiązku zbadania, czy w sprawie doszło do bezczynności, a jeżeli tak, to, czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz czy zachodzą podstawy do wymierzenia organowi grzywny bądź przyznania skarżącemu sumy pieniężnej (art. 149 § 1, § 1a i § 2 p.p.s.a.). Mając zaś na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd stwierdził, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności, gdyż wniosek strony nie został załatwiony w terminach wynikających z przepisów u.d.i.p., lecz bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Dokonując powyższej oceny, Sąd uwzględnił, że organ nie zignorował wniosku skarżącego, lecz udzielił mu odpowiedzi w zakresie, w jakim ją posiada. Natomiast w odniesieniu do pozostałego zakresu żądania podjął działania zmierzające do umożliwienia skarżącemu zapoznania się z informacjami, które ocenił jako przetworzone. Co istotne, udostępnienie informacji będących w posiadaniu Prezydenta nastąpiło w niedługim czasie po otrzymaniu skargi, co wskazuje na wolę organu w pozytywnym załatwieniu sprawy. Ponadto, po uzyskaniu stanowiska wnioskodawcy co do podtrzymania jego żądań w zakresie udostępnienia informacji szczegółowych, organ dokonał oceny, czy takie dane stanowić będą informację przetworzoną, wystąpił do wnioskodawcy o wykazanie szczególnie istotnego interesu i wreszcie wydał decyzję załatwiającą wniosek również w zakresie szczegółowych kosztów udzielania przez Urząd informacji publicznych. Z tych względów Sąd w pkt 2 wyroku stwierdził, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., że bezczynność, której dopuścił się Prezydent Miasta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 3 na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarga została rozpoznana przez sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.