II SAB/Gd 85/17
WyrokWSA w Gdańsku2018-01-17
Skład orzekający: Jolanta Górska, Dariusz Kurkiewicz, Katarzyna Krzysztofowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia, ponieważ organ udostępnił żądaną informację po wniesieniu skargi. Stwierdzono jednak, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę czas, jaki upłynął od złożenia wniosku oraz reakcję organu po wpłynięciu skargi. W związku z tym organ został obciążony kosztami postępowania na rzecz skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej decyzji lokalizacyjnej dla infrastruktury telekomunikacyjnej. Burmistrz nie udzielił odpowiedzi na wniosek, co skłoniło skarżącego do ponownego zwrócenia się o informację i wniesienia skargi. Po wniesieniu skargi, Burmistrz udostępnił żądaną informację, co skutkowało wnioskiem o umorzenie postępowania. Skarżący podtrzymał żądanie zwrotu kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego P. C. kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2018 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego P. C. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 26 września 2017 r. P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Burmistrza w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wyjaśnił, że mailem z dnia 22 sierpnia 2017 r. zwrócił się do organu o udostępnienie informacji publicznej przez wskazanie czy w związku z przebiegającą przez działkę nr [..], obręb G. infrastrukturą telekomunikacyjną została wydana decyzja lokalizacyjna - decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a jeżeli takowa została wydana przesłanie jej w formie skanu na adres mailowy skarżącego. Burmistrz nie udzielił odpowiedzi, w związku z czym skarżący mailem z dnia 6 września 2017 r. ponownie zwrócił się o udzielenie informacji publicznej wskazanej we wniosku. Skarżący wyjaśnił, że do dnia wniesienia skargi Burmistrz nie przesłał informacji ani nie też wydał decyzji odmawiającej mu jej udostępnienia. Wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia jego wniosku w określonym terminie. Zażądał również zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyjaśniając, że w dniu 4 października 2017 r. udostępnił skarżącemu żądaną przez niego informację.
W piśmie z dnia 27 października 2016 r. skarżący przyznał, że organ udostępnił mu żądaną informację i również wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podtrzymał natomiast wniosek o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Skarżący nie domagał się określenia w wyroku, że bezczynność organu miała charakter rażący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W sprawie bezsporne jest, że żądanie skarżącego zawarte w przesłanym mailem wniosku z dnia 22 sierpnia 2017 r. było żądaniem udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764). Bezsporną okolicznością w sprawie, w świetle przepisów tej ustawy, jest również, że Burmistrz Miasta i Gminy jest podmiotem zobowiązanym do udzielania posiadanych informacji publicznych. Zgodnie bowiem z treścią art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Przy czym, organami władzy publicznej w rozumieniu powołanego przepisu są też organy samorządu terytorialnego, a więc organy gminy, powiatu i województwa (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 94).
Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek skarżącego z dnia 22 sierpnia 2017 r. powinien zostać załatwiony, stosownie do art. 13 ust. 1 powołanej ustawy w terminie 14 dni. Udostępnienie informacji nastąpiło natomiast dopiero w wyniku wniesionej skargi na bezczynność tj. w dniu 4 października 2017 r, a więc po upływie ponad miesiąca od dnia złożenia wniosku. Okoliczność ta uzasadniała umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej do rozpatrzenia wniosku w określonym terminie na podstawie art. 161 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), o co zresztą zgodnie wniosły obie strony postępowania. Jednakże nie spowodowało to bezprzedmiotowości postępowania w ogóle, jako że konieczne było rozstrzygnięcie przez sąd administracyjny o dopuszczeniu przez organ się bezczynności i jej charakterze, stosownie do art. 149 § 1 pkt 3 i § 1 a tej ustawy. Uwzględniając natomiast czas jaki upłynął od wpływu wniosku, a także stanowisko organu po wpłynięciu do niego skargi, Sąd uznał, że bezczynność nie miała cechy rażącego naruszenia prawa.
W konsekwencji takiego załatwienia sprawy Sąd obowiązany był jednak na podstawie przepisów art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obciążyć organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej kosztami związanymi z wniesieniem niniejszej skargi. Koszty te obejmują kwotę uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 497 zł.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło