II SAB/Gd 9/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. i J. Z. na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie robót budowlanych. postanawia odrzucić skargę. W dniu 22 grudnia 2006 r. M. i J. Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego. W treści skargi wskazali, iż organ ten nie rozpoznał w terminie ich wniosku z dnia 12 sierpnia 2004 r. według wskazań decyzji wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 sierpnia 2006 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, iż stosownie do treści decyzji organu odwoławczego z dnia 11 sierpnia 2006 r. zwrócił się do właściwego organu o wypożyczenie akt archiwalnych dotyczących budynku przy [...] w G. niezbędnych do kontynuowania postępowania administracyjnego. W wykonaniu zobowiązania Sądu skarżący w piśmie z dnia 12 marca 2007 r. wyjaśnili, iż przed wniesieniem skargi zwracali się do organu II instancji z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia 9 marca 2006 r. organ ten nałożył na Inspektora Nadzoru Budowlanego obowiązek załatwienia sprawy do dnia 10 kwietnia 2006 r. W ocenie skarżących, decyzje wydane przez organy w dniach 10 maja 2006 r. i 11 sierpnia 2006 r. nie stanowią załatwienia sprawy wszczętej na wniosek skarżących i w odniesieniu do której wydano postanowienie z dnia 9 marca 2006 r. lecz są załatwieniem sprawy wszczętej przez organ I instancji postanowieniem ( nazwanym zawiadomieniem ) z dnia 15 marca 2006 r. Tym samym, w ocenie skarżących sprawa ich wniosku nadal pozostaje niezałatwiona przez organ I instancji. Na podstawie akt administracyjnych Sąd ustalił następujące okoliczności: Postępowanie administracyjne, którego dotyczy skarga na bezczynność organu I instancji zostało zainicjowane pismem skarżących z dnia 12 sierpnia 2004r. skierowanym do Urzędu Miasta informującym, iż w wyniku dokonanej rozbudowy instalacji gazowej w lokalu nr [...] ( brak wkładu kominowego z blachy kwasoodpornej w przewodzie kominowym odprowadzającym spaliny ) w budynku przy [...] w G. nastąpiło pogorszenie stanu technicznego przewodów kominowych w tym budynku. Pismo skarżących zostało postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2004 r. przekazane przez Prezydenta Miasta do Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wobec bezczynności tego organu w załatwieniu sprawy na skutek zażalenia skarżących postanowieniem z dnia 9 marca 2006 r. wydanym na podstawie art. 37 § 2 kpa organ wyższego stopnia tj. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył organowi I instancji termin załatwienia sprawy do dnia 10 kwietnia 2006 r. oraz zarządził wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Pismem z dnia 15 marca 2006 r. organ I instancji zawiadomił w trybie art. 61 § 4 kpa strony ( w tym skarżących ) o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym przy [...] w G. Następnie w dniu 10 maja 2006 r. organ I instancji wydał decyzję Nr [...] nakazującą Wspólnocie Mieszkaniowej budynku przy [...] wykonanie określonych robót budowlanych mających na celu usunięcie stwierdzonych w toku postępowania nieprawidłowości w stanie przewodów kominowych. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano na skargę p. M. i J. Z. z dnia 12 sierpnia 2004 r., która wpłynęła do organu w dniu 8 września 2004 r., a która, zdaniem tego organu, dotyczyła nieprawidłowego stanu przewodów kominowych w budynku. W uzasadnieniu odwołano się również do zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia 15 marca 2006 r. " w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym przy [...] w G.". Wyjaśniono, iż do skargi została dołączona opinia kominiarska zawierająca zalecenia dotyczące doprowadzenia komina do prawidłowego stanu technicznego. W podstawie prawnej decyzji wskazano na art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Po rozpoznaniu odwołań stron od tej decyzji organ odwoławczy decyzją z dnia 11 sierpnia 2006 r. Nr [...] na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Podstawą uchylenia decyzji było niedostateczne wyjaśnienie sprawy przez organ I instancji i faktyczne nierozpoznanie wniosku skarżących z dnia 12 sierpnia 2004 r. Organ odwoławczy stwierdził, iż z treści zawiadomienia o wszczęciu postępowania skierowanego do stron nie wynika czy prowadzone postępowanie zostało wszczęte z urzędu, czy na żądanie jednej ze stron. Powołując się na treść art. 61 § 3 kpa wskazano, iż wniosek skarżących z dnia 12 sierpnia 2004 r. stanowił wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie braku wkładu kwasoodpornego w przewodzie kominowym odprowadzającym spaliny z kotła gazowego zamontowanego w lokalu nr [...]. Wobec tego, iż modernizacja wewnętrznej instalacji gazowej i podłączenia kotła gazowego c.o. w tym lokalu wykonywana była na podstawie decyzji Wydziału Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Miejskiego z dnia 28 kwietnia 1997 r. nr [...], organ nadzoru budowlanego winien przeprowadzić postępowanie w sprawie braku wkładu kwasoodpornego w przewodzie kominowym w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane. Natomiast stwierdzony zły stan techniczny kominów obliguje organ nadzoru do przeprowadzenia postępowania w trybie art. 66 Prawa budowlanego. Jak wynika z akt sprawy, po uchyleniu decyzji z dnia 10 maja 2006 r. organ I instancji pismem z dnia 24 stycznia 2007 r. wystąpił do Urzędu Wojewódzkiego o nadesłanie dokumentów archiwalnych dotyczących budynku. W tych okolicznościach została złożona do sądu administracyjnego skarga na bezczynność organu I instancji. Z treści pisma skarżących z dnia 12 marca 2007 r. wynika, iż w ich ocenie warunek dopuszczalności niniejszej skargi w postaci złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 kpa spełnia zażalenie rozpatrzone przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 9 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy skarga do sądu administracyjnego przysługuje również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Art. 52 § 1 i 2 ustawy stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wniesienie skargi na bezczynność organów dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 kpa. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie zaś do § 2 organ wymieniony w § 1, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. W rozpatrywanej sprawie skarżący po wydaniu w dniu 11 sierpnia 2006 r. decyzji przez organ odwoławczy nie składali zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 kpa, a tym samym nie wyczerpali środka zaskarżenia, co jest warunkiem wniesienia skargi. Warunku tego nie może natomiast spełniać zażalenie skarżących rozpatrzone przez organ wyższego stopnia postanowieniem z dnia 9 marca 2006 r. Dotyczyło ono bowiem tej bezczynności organu I instancji, jaka miała miejsce, gdy organ ten pierwszy raz rozpoznawał sprawę zainicjowaną wnioskiem skarżących z dnia 12 sierpnia 2004 r. Bezczynność ta ustała w dniu 10 maja 2006 r. tj. w dacie wydania decyzji. Okoliczność, iż decyzja ta nie załatwiała prawidłowo merytorycznie sprawy administracyjnej zainicjowanej przez skarżących została zweryfikowana przez organ odwoławczy, który w dniu 11 sierpnia 2006 r. uchylił wydaną przez Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Tym samym organ I instancji ponownie prowadzi postępowanie administracyjne z wniosku skarżących na podstawie decyzji organu odwoławczego. Zarzucając organowi I instancji bezczynność w ponownym rozpatrywaniu sprawy skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, powinni ponownie skorzystać z trybu wskazanego w art. 37 § 1 kpa warunkującego dopuszczalność skargi. Skarga wniesiona do sądu administracyjnego na bezczynność organu I instancji, który ponownie prowadzi postępowanie na skutek uchylenia przez organ odwoławczy wcześniejszej decyzji tego organu, powinna zostać poprzedzona zażaleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie ( art. 37 § 1 kpa ) - wniesionym w toku ponownego rozpatrywania sprawy przez organ I instancji, a więc po wydaniu decyzji kasacyjnej organu odwoławczego. Zażalenie wniesione w czasie gdy organ I instancji pierwszy raz rozpoznawał sprawę zakończoną wydaniem decyzji, która następnie na mocy art. 138 § 2 kpa została uchylona przez organ odwoławczy, nie spełnia warunku dopuszczalności skargi na bezczynność wnoszonej po wydaniu decyzji organu odwoławczego. Skarga taka odnosi się bowiem do stanu bezczynności organu, jaki zaistniał w ponownym rozpatrywaniu sprawy administracyjnej, wniesione zaś zażalenie odnosiło się do stanu bezczynności organu, jaki miał miejsce gdy organ pierwszy raz rozpoznawał sprawę i zakończył ją wydaniem decyzji, która następnie została uchylona przez organ odwoławczy.Skarga wniesiona na bezczynność organu I instancji w ponownym rozpatrywaniu sprawy z powołaniem się na zażalenie wniesione w czasie gdy organ pierwszy raz rozpoznawał sprawę jest skargą wniesioną bez wyczerpania środka zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.