II SAB/Gd 90/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. A., reprezentowana przez T. K., podpisującego się jako "Kierownik Projektu" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozpatrzeniu odwołania Wójta Gminy odmawiającej ustalenia warunków zabudowy. Do skargi nie dołączono odpisu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 15 maja 2015 r. wezwaną skarżącą spółkę do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez: złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS); podpisanie skargi przez osobę umocowaną do reprezentacji ewentualnie nadesłanie skargi podpisanej przez osobę umocowaną do reprezentowania strony skarżącej, jeżeli T. K. nie jest uprawniony do reprezentacji. Ponadto wezwano o wskazanie w terminie 7 dni, czy strona skarżącą zwracała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwania doręczono skarżącej w dniu 20 maja 2015 r. Działający w imieniu skarżącej w dniu 22 maja złożył KRS wraz z pełnomocnictwem udzielonym przez prezesa zarządu spółki aktem notarialnym z dnia 2 czerwca 2014 r., Repertorium A Nr [...]. Wyjaśnił też pełnomocnik spółki, że przed wniesieniem skargi zwracał się do organu o udzielenie informacji o statusie odwołania telefonicznie. Zarządzeniem z dnia 27 maja 2015 r. Przewodnicząca Wydziału ponownie zwróciła się do skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy T. K. jest pracownikiem spółki , a jeżeli nie – do podpisania skargi przez osobę uprawnioną do reprezentacji zgodnie z KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono spółce na adres do korespondencji w dniu 3 czerwca 2015 r., T. K. w odpowiedzi poinformował, że nie jest pracownikiem spółki, natomiast reprezentuje spółkę na podstawie przesłanego wcześniej do sądu pełnomocnictwa notarialnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez ich pełnomocników. Stosownie do treści art. 35 § 2 tej ustawy pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Co do zasady, zgodnie z art. 28 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu. Tak więc w imieniu skarżącej spółki prawa handlowego przed sądem administracyjnym uprawniony do działania w jej imieniu jest zarząd (według zasady reprezentacji wynikającej z KRS), ewentualnie prawidłowo umocowany pełnomocnik, w tym pracownik spółki. Osoba, która podpisała skargę nie jest uprawniona do reprezentacji według KRS, nie jest też pracownikiem skarżącej spółki. Dołączone do akt notarialne pełnomocnictwo upoważnia do reprezentowania spółki "w sprawach związanych z rozwojem projektu elektrowni wiatrowych oraz elektrowni fotowoltaicznych" wobec m.in. sądów, ale tylko w zakresie czynności objętych odnośnikiem drugim, o treści "zawierania, zmiany i rozwiązywania umów przedwstępnych dzierżawy i umów dzierżawy, umów o zajęcie i korzystanie z nieruchomości, prowadzenie negocjacji i ustalania szczegółowych warunków wskazanych umów z właścicielami gruntów". Czynności wymienione w pozostałych odnośnikach, w tym dotyczące szczegółowo kwestii występowania i uzgadniania z organami administracji publicznej w zakresie dotyczącym warunków zabudowy, nie zostały objęte upoważnieniem do reprezentowania spółki przed sądami w ogóle, a sądem administracyjnym w szczególności. Oznacza to, według sądu, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego została sporządzona przez osobę nieuprawnioną w rozumieniu przywołanych przepisów, a brak formalny w postaci podpisania skargi przez osobę uprawnioną nie został usunięty. W sytuacji, gdy pismo strony (w tym przypadku skarga) nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49). Skutkiem zaś niezachowania powyższego terminu w przypadku skargi jest jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jednocześnie sąd zaznacza, że nawet przyjęcie upoważnienia do reprezentowania spółki przez osobę, która podpisała niniejszą skargę nie pozwoliłoby nadać tej skardze dalszego biegu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich albo Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność (przewlekłość) postępowania organu administracji środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – zwanej dalej "k.p.a.". W sprawie ze skargi na bezczynność postępowania przed samorządowym kolegium odwoławczym takim właściwym środkiem zaskarżenia jest wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wnoszący skargę na bezczynność lub przewlekłość jest obowiązany wykazać, że zachował tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a. Z akt sprawy oraz oświadczenia złożonego w imieniu skarżącej spółki wynika, że niedokonano czynności procesowej w postaci wezwania Samorządowego Kolegium odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa. Za takie wezwanie nie można uznać telefonicznego dowiadywania się o sprawie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wystosowane na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. powinno mieć jednak formę określoną w art. 63 k.p.a. Powinno być zatem wniesione pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu, ustnie do protokołu albo za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej utworzonej na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2013 r., poz. 235). Z jego treści powinno jednoznacznie wynikać, że intencją złożenia wezwania jest żądanie usunięcia naruszenia prawa polegającego na bezczynności bądź przewlekłym załatwianiu sprawy. Brak takiego wezwania wyklucza dopuszczalność skargi, a skarga wniesiona z pominięciem opisanego wyżej trybu podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz dodatkowo pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku skargę odrzucił.