II SAB/Gd 92/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na bezczynność Prokuratury Rejonowej w przedmiocie budowy obiektu budowlanego postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 100 (sto) złotych uiszczonego w sprawie wpisu sądowego. Pismem z 7 stycznia 2015 r. B. J. wniosła skargę na bezczynność informacyjną i merytoryczną Prokuratury Rejonowej w sprawie wniosków z 15 stycznia 2014 r. i 3 marca 2014 r. oraz 7 marca 2014 r., domagając się uznania zaniechania podjęcia czynności w przedmiocie oszustwa i dopuszczenia do dewastacji zabytku za rażące naruszenie prawa oraz wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że w postępowania dotyczącym wskazanych wniosków skarżąca była stroną i zostało ono zakończone. Sprawa bezczynności informacyjnej została zarejestrowana pod sygn akt II SAB/Gd 38/15. Przedmiotowa sprawa dotyczy wyłącznie bezczynności merytorycznej organu. Zarządzeniem z dnia 19 maja 2015 r. Sąd wezwał skarżącą do złożenia oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi zwracała się do organu wyższego stopnia – Prokuratury Okręgowej z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prokuraturę Rejonową– w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżąca wskazała, że z jej wniosku zostało wszczęte postępowanie karne w sprawie niedopełnienia obowiązków przez prokuratora rejonowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie. Oznacza to, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego możliwe jest dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie środki zaskarżenia służące jej na etapie postępowania administracyjnego. Wskazany obowiązek wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze administracyjnej wynika z zasady pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. W przypadku skargi na bezczynność skarga powinna być poprzedzona środkiem zaskarżenia o którym mowa w art. 37 k.p.a., tj. zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie wystosowanym do organu wyższego stopnia, w tym konkretnym przypadku do Prokuratury Okręgowej. Strona wnosząca skargę do sądu administracyjnego musi zadbać o spełnienie formalnych wymogów skargi, a więc także wykazać fakty warunkujące możliwość jej wniesienia. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony, skarżąca przed wniesieniem skargi nie wystąpiła bowiem do organu wojewódzkiego z zażaleniem na nierozpatrzenie jej wniosku w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a.. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Stosownie do treści art. 232 § 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od: pisma odrzuconego lub cofniętego oraz zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione. W okolicznościach niniejszej sprawy wpis od skargi w kwocie 100 zł uiszczony został w sprawie, gdzie skarga została odrzucona i podlega zwrotowi.