II SAB/Gd 93/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej postanawia umorzyć postępowanie. W dniu 13 grudnia 2010 r. W. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej, domagając się przyspieszenia zakończenia postępowania w sprawie złożonego w dniu 1 października 2010 r. odwołania od decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Skarżący wskazał, iż znajduje się obecnie w bardzo ciężkiej sytuacji a nierozpatrzenie jego odwołania do dnia 31 grudnia 2010 r., kiedy to upłynie termin jego pobytu w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, spowoduje, iż zostanie on pozostawiony bez koniecznej opieki osób trzecich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu organ wskazał, że działający z upoważnienia Prezydenta Miasta Kierownik Zespołu ds. Wsparcia Seniorów i Osób Niepełnosprawnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, decyzją z dnia 20 września 2010 r. nr [...], skierował W. N. do Domu Pomocy Społecznej dla osób w podeszłym wieku lub niepełnosprawnych fizycznie na czas nieokreślony oraz ustalił odpłatność wnioskodawcy za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w wysokości 70% jego dochodów. Odrębnym pismem z dnia 20 września 2010 r. nr MOPS.SIN-8232-DPS-279/10 właściwy organ poinformował wnioskodawcę o braku miejsc w Domu Pomocy Społecznej przy ulicy P. w G., o nadanej pozycji na liście oczekujących na umieszczenie w tejże placówce oraz o przewidywanym terminie umieszczenia. Podaniem z dnia 30 września 2010 r. zatytułowanym "odwołanie", skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, W. N. oświadczył, że odwołuje się od decyzji z dnia 20 września 2010 r. wskazując, że w Zakładzie Opiekuńczo - Leczniczym przebywa od 18 miesięcy i jego pobyt kończy się z dniem 31 grudnia 2010 r. W związku z kończącym się pobytem wniósł on o niezwłoczne umieszczenie go w domu pomocy społecznej. Nie znajdując podstaw do zastosowania art. 132 k.p.a., pismem z dnia 7 października 2010 r. nr [...] organ I instancji przekazał odwołanie strony do Samorządowego Kolegium Odwoławczego celem rozpoznania. Sprawa wpłynęła do Kolegium w dniu 13 października 2010 r. i została zarejestrowana pod sygn. akt [...]. W dniu 13 grudnia 2010 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga W. N. na bezczynność organu II instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że odwołanie skarżącego z dnia 30 września 2010 r. zostało rozpoznane postanowieniem Kolegium z dnia 13 grudnia 2010 r. sygn. akt [...], stwierdzającym niedopuszczalność wniesienia odwołania. W postanowieniu tym wskazano, iż iw istocie wniesione odwołanie nie dotyczyło wydanej w sprawie decyzji korzystnej dla skarżącego lecz pisma informującego o terminie umieszczenia w domu pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględniając skargę na bezczynność sąd zobowiązuje organ administracji do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd rozpoznający skargę na bezczynność nie posiada kompetencji do wskazywania organowi sposobu rozstrzygnięcia ani też nakładania sankcji na organ administracji z powodu stwierdzonej przewlekłości postępowania. W dniu 13 grudnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie stwierdzające niedopuszczalność wniesienia odwołania. W tej sytuacji, skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznało odwołanie skarżącego z dnia 30 września 2010 r., brak jest podstaw do zobowiązywania organu do dokonania czynności związanych z rozpatrzeniem wniesionego odwołania. Postępowanie w sprawie bezczynności organu jest zatem bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.