II SAB/Gd 98/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: umorzyć postępowanie. Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Przepis art. 139 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności bądź przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, gdy chodzi o decyzję administracyjną, nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Zatem celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony. Z przytoczonych przepisów art. 149 i art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) a contrario wynika ,że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznanej przez Sąd sprawie (organ odwoławczy wydał decyzję w dniu 5 grudnia 2003 r.), co sprawia, że postępowanie sądowe wszczęte skargą J. K. stało się bezprzedmiotowe. Z tego względu Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 160 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji postanowienia.