II SO/Gd 10/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. L. o wymierzenie grzywny Zarządowi Gospodarki Wodnej postanawia: umorzyć postępowanie R. L. wniósł w dniu 10 sierpnia 2005 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiocie blokowania odpływu wody. Sąd zarejestrował tę sprawę pod sygnaturą II SO/Gd 120/05 oraz przesłał ją, w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) organowi administracji. Rozpoznawanym w niniejszej sprawie wnioskiem z dnia 14 marca 2006 r. R. L. domagał się wymierzenia Zarządowi Gospodarki Wodnej grzywny z uwagi na nie przekazanie jego skargi sądowi administracyjnemu w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 19 kwietnia 2006 r. Zarząd Gospodarki Wodnej nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odpowiedź na skargę R. L. Nie odesłano jednak przesłanej organowi przez Sąd skargi. Sprawę tę zarejestrowano pod sygnaturą akt II SAB/Gd 23/06. Pismami z dni 4 maja 2006 r., 15 maja 2006 r. oraz 23 czerwca 2006 r., sygn. akt II SAB/Gd 23/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wzywał Zarząd Gospodarki Wodnej do zwrotu skargi R. L. wraz z załącznikami, przesłanych organowi w dniu 19 sierpnia 2005 r. pod sygnatura akt II SO/Gd 120/05, a także odpisu odpowiedzi na skargę z dnia 19 kwietnia 2006 r. Dnia 4 lipca 2006 r. Zarząd Gospodarki Wodnej wskazał, iż skargę R. L. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi nadano do WSA w Gdańsku w dniu 10 maja 2006 r. Do pisma tego organ dołączył również kserokopię posiadanych dokumentów. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2006 r. II SAB/Gd 23/06 Sąd odrzucił skargę R. L. na bezczynność Zarządu Gospodarki Wodnej w przedmiocie blokowania odpływu wody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.): § 1. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. § 2. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym( art. 55 § 1 cyt. wyżej ustawy). Rozpoznając wniosek R. L. w pierwszej kolejności udzielić należy odpowiedzi, co do charakteru cytowanego wyżej przepisu art. 55 § 1 ustawy. Chodzi tutaj w szczególności o to, czy przepis ten, zawierający regulację zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej w terminowym wykonaniu obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a, ma charakter tylko środka służącego regulacji tego celu (tj. wymuszenia przekazania skargi wraz z aktami sądowi), czy też ma on charakter sankcji karnej za niedokonanie czynności przekazania skargi wraz z aktami Sądowi. Z tym też łączy się problem, czy po przekazaniu skargi Sądowi dopuszczalne jest stosowanie przepisu art. 55 § 1 P.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych zdecydowanie przeważa pogląd wskazujący, że regulacja zawarta w przytoczonym wyżej przepisie zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej, co oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji celu jakim jest przekazanie skargi wraz z aktami Sądowi. W tej sytuacji przyjąć należy, że przekazanie Sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten Sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, który już został osiągnięty (por. Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - praca zbiorowa, Zakamycze 2005 r., str. 151). Z akt sprawy wynika, że skarga R. L. z dnia 9 sierpnia 2005 r. została przekazana Sądowi przez organ administracji w dniu 10 maja 2006 r., a zatem z naruszeniem art. 54 § 2 P.p.s.a. Jednakże Sąd rozpoznał merytorycznie sprawę dopiero w dniu 28 sierpnia 2006 r., a więc już po nadesłaniu przez organ - z naruszeniem, co prawda terminu wyrażonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. - skargi. Przenosząc zatem powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, iż w tej sytuacji wniosek o wymierzenie organowi grzywny stał się bezprzedmiotowy. Podzielając w całości poglądy wskazane powyżej Sąd orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wymierzenia grzywny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.